Η Εαρινή Ισημερία

Της Αικ.Γ.Δασκαλοπούλου

Στις 20 Μαρτίου 2026, ο πλανήτης μας γέρνει σε μια λεπτή, σχεδόν αόρατη ισορροπία.

Η εαρινή ισημερία δεν είναι απλώς ένα αστρονομικό γεγονός, είναι η στιγμή όπου ο χρόνος ομοιάζει να ανασαίνει, ενώ το φως και το σκότος συναντιούνται σε μια σιωπηλή συμφωνία.

Η Γη, ολόκληρη, στέκεται σε μια λεπτή γραμμή ισότητος και ισορροπίας, κι εμείς, μικροί κι ασήμαντοι παρατηρητές της θεσπέσιας κοσμικής χορογραφίας, συναισθανόμαστε ένα αχνό, ανυποψίαστο σχεδόν τράνταγμα, στον ατέρμονο κι αέναο ρυθμό των πραγμάτων...

Η μέρα και η νύχτα γίνονται ίσες, σε έναν ουράνιο χορό, και μαζί τους ισορροπούν οι αντίρροπες δυνάμεις μέσα μας.

Όπως πάνω έτσι και κάτω, αγαπητοί φίλοι!

Όλα μέσα μας συνηγορούν, ναι!

Έρχεται η Άνοιξη, η Περσεφόνη ανεβαίνει από τα δώματα του Άδη, κι εμείς, αλαλάζουμε στα χρώματα τα εαρινά, η ψυχή μας αναγεννιέται χαρμόσυνα...

Ω, γλυκύ μου Έαρ!

Το φως δεν κυριαρχεί, ούτε το σκοτάδι υποτάσσεται.

Όλα ευρίσκονται σε μια τέλεια κοσμική συνισταμένη.

Η στιγμή αυτή μάς υπενθυμίζει ότι η ζωή δεν είναι ποτέ απόλυτη, κάθε πράγμα έχει το αντίθετό του, και κάθε τέλος είναι ταυτόχρονα μια αρχή.

Γιν και γιανγκ!

Στην εαρινή ισημερία, η Γη, η Μεγάλη Μητέρα, η Πότνια Θηρών και Φυτών, ξυπνάει από τον χειμερινό της λήθαργο...

Οι σπόροι σπαρταρούν κάτω από το χώμα, κι αρχίζουν να κινούνται αόρατα, αμελητέα, τα δέντρα τεντώνουν τα κλαδιά τους προς τον ήλιο, σαν τα φτερά περήφανων πουλιών που σχίζουν τον αιθέρα...

Η φύση μας ομιλεί τρυφερά, σχεδόν ερωτικά, σε μία γλώσσα σιωπηλή αλλά κατανοητή, μυσταγωγική, απευθείας ψίθυρος μέσα στο μυαλό μας...

Είναι η στιγμή κατά την οποία η αόρατη γραμμή μεταξύ παλαιού και νέου, παρελθόντος και μέλλοντος, γίνεται αισθητή ανυποψίαστα κι αβίαστα.

Κι εμείς, σε αυτήν την αέναη στροφή του κόσμου, στεκόμαστε έκθαμβοι για λίγο, στην άκρη του θείου εκκρεμούς, εκστατικοί, ενώπιον της συμπαντικής ομορφιάς...

Νοιώθουμε την ισορροπία μέσα μας, εισπνέουμε τη λεπτή μυρωδιά του αέρα που αλλάζει, κι ενσαρκωνόμαστε χαρμόσυνα την αλλαγή, ενθυμούμενοι ότι η ζωή, όπως η μέρα και η νύχτα, έχει πάντοτε την τάση να επαναφέρει την ισορροπία, ακόμη κι όταν εμείς νομίζουμε ότι όλα γύρωθεν είναι χάος...

Η εαρινή ισημερία δεν είναι μόνον μια απειροελάχιστη στιγμή στον χρόνο, φίλοι μου.

Είναι ένα άλυτο μυστήριο που μας καλεί να συμμετάσχουμε μυσταγωγικά, να γίνουμε κι εμείς φως και σκοτάδι ταυτοχρόνως, να δεχθούμε την αρμονία που αναδύεται όταν όλα βρίσκονται στη σωστή τους θέση, και να αδράξουμε τη Φύση, όπου κι αν βρισκόμαστε.

Γιατί αν τελικώς υπάρχει θεός, αυτός ευρίσκεται κάπου εκεί έξω, και κουνά με μαεστρία τα παγκόσμια και τα ουράνια νήματα...χαμογελώντας...

Εικόνα: Daskalopoulou Katerina

3/2026