Ανίκανοι για τον πολιτισμό!!!

 

Ανίκανοι για τον πολιτισμό, άριστοι στην λαμογιά 

Επί χρόνια, το πολιτικό προσωπικό απέδειξε ότι δεν μπορεί να κάνει τον Λόφο Καστά επισκέψιμο.

Δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει ένα συνεκτικό σχέδιο.

Δεν μπόρεσε να ανοίξει το μνημείο στην κοινωνία.

Δεν μπόρεσε να μετατρέψει έναν παγκόσμιας σημασίας αρχαιολογικό χώρο σε πηγή πολιτισμού, παιδείας και ήπιας ανάπτυξης.

Κι όμως, το ίδιο αυτό πολιτικό προσωπικό βρήκε τρόπο να τον “αξιοποιήσει”.

Όχι προς όφελος της Ιστορίας.

Όχι προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Αλλά προς όφελος ενός συστήματος που ξέρει να λειτουργεί άψογα όταν πρόκειται για επιδοτήσεις, δηλώσεις και χαρτιά.

-Εκεί που η ανικανότητα έγινε κανόνας για τον πολιτισμό, η επινοητικότητα αποδείχθηκε εντυπωσιακή για την αρπαχτή. Ο Λόφος Καστά, αντί για μνημείο, μετατράπηκε στα χαρτιά ,σε επιλέξιμη έκταση. Όχι από αμέλεια. Από μηχανισμό. Από καθεστώς.

Για την ανάδειξη δεν υπήρξε ποτέ χρονοδιάγραμμα.

Για τη λειτουργία δεν υπήρξε ποτέ πολιτική βούληση.

Για τις επιδοτήσεις όμως, υπήρξε λύση.

Και αυτή η αντίφαση δεν είναι τυχαία. Είναι αποκαλυπτική. Δείχνει ένα κράτος που αδυνατεί να προστατεύσει την Ιστορία του, αλλά δείχνει αξιοσημείωτη ανοχή όταν αυτή μετατρέπεται σε μέσο ιδιωτικού οφέλους.

Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι η ανικανότητα.

Είναι η επιλεκτική ικανότητα.

Γιατί ο πολιτισμός απαιτεί σχέδιο, λογοδοσία και διαφάνεια.

Ενώ το σύστημα της αρπαχτής απαιτεί μόνο σιωπή.

Κι έτσι, ο Λόφος Καστά παραμένει κλειστός για τους πολίτες,

αλλά ανοιχτός για τους “γνωστούς”.

Γράφει ο Παρατηρητικός

Παρατηρητής