Τύμβος Καστά: Το πραγματικό μνημείο είναι η διαχρονική ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού των Σερρών

 

Τύμβος Καστά: Το πραγματικό μνημείο είναι η διαχρονική ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού των Σερρών

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα είναι τόσο αποκαλυπτική, ώστε δεν χρειάζεται ούτε πολιτική ανάλυση ούτε μεγάλα λόγια. Αρκεί μια εικόνα.

Και η εικόνα στον Τύμβο Καστά είναι αμείλικτη.

Ένα μνημείο μοναδικής αρχαιολογικής αξίας, παγκόσμιας εμβέλειας, που θα μπορούσε να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, εξακολουθεί να προσεγγίζεται από… χωματόδρομο.

Ναι, χωματόδρομο..!!!

Αυτός ο δρόμος δεν είναι απλώς ένα τεχνικό έργο που δεν έγινε. Είναι το πιο αυθεντικό μνημείο της ανικανότητας, της αδιαφορίας, της μικροπολιτικής και της μιζέριας που χαρακτηρίζει εδώ και δεκαετίες το πολιτικό προσωπικό των Σερρών.

Γιατί δεν μιλάμε για έλλειψη χρημάτων. Δεν μιλάμε για κάποιο σύνθετο τεχνικό έργο. Μιλάμε για τα απολύτως στοιχειώδη. Για μια αξιοπρεπή πρόσβαση σε ένα μνημείο που έκανε ολόκληρο τον πλανήτη να στρέψει το βλέμμα του στην Αμφίπολη.

Κι όμως, δώδεκα χρόνια μετά την ανακάλυψη που συγκλόνισε τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, το μόνο που κατάφεραν οι κάθε λογής αρμόδιοι είναι να παράγουν δεκάδες δηλώσεις, εκατοντάδες φωτογραφίες και χιλιάδες υποσχέσεις.

Έργα; Ελάχιστα.

Το πολιτικό προσωπικό του νομού απέτυχε παταγωδώς να μετατρέψει τον Τύμβο Καστά σε αναπτυξιακό μοχλό για τις Σέρρες. Απέτυχε να διεκδικήσει. Απέτυχε να συνεργαστεί. Απέτυχε να σχεδιάσει. Και, το χειρότερο, απέτυχε ακόμη και να ντραπεί.

Ιδιαίτερη θέση σε αυτή τη θλιβερή εικόνα κατέχει ο Δήμος Αμφίπολης. Είναι αδιανόητο ο δήμος που φιλοξενεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας να επιτρέπει αυτή την εικόνα εγκατάλειψης. Ο περιβάλλων χώρος με ξερά χόρτα, η πρόχειρη αισθητική και η απαράδεκτη πρόσβαση συνθέτουν μια εικόνα που δεν προσβάλλει μόνο τον τόπο, αλλά και την κοινή λογική.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι γνωστοί «παράγοντες» συνεχίζουν να παρελαύνουν κατά καιρούς από τον χώρο. Υπουργοί, βουλευτές, περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχοι, αυτοδιοικητικοί, υπηρεσιακοί παράγοντες. Έρχονται, φωτογραφίζονται, χαμογελούν μπροστά στις κάμερες, κάνουν δηλώσεις για τον πολιτισμό και φεύγουν.

Δεν αισθάνονται ούτε την παραμικρή αμηχανία όταν περνούν από τον χωματόδρομο;

Δεν αντιλαμβάνονται ότι κάθε μέτρο αυτής της διαδρομής είναι μια δημόσια καταδίκη της δικής τους ανεπάρκειας;

Η αλήθεια είναι σκληρή.

Ο Τύμβος Καστά δεν έγινε ποτέ εθνική προτεραιότητα. Έγινε εργαλείο επικοινωνίας. Έγινε φόντο για δελτία Τύπου, προεκλογικές επισκέψεις και δημόσιες σχέσεις. Μόλις έσβησαν τα φώτα της δημοσιότητας, έσβησε και το ενδιαφέρον.

Και έτσι, ένα μνημείο που θα μπορούσε να αποτελεί σύμβολο πολιτισμού, ανάπτυξης και εξωστρέφειας, μετατράπηκε σε σύμβολο κρατικής εγκατάλειψης και τοπικής πολιτικής αποτυχίας.

Αυτός ο χωματόδρομος δεν οδηγεί μόνο στον Τύμβο Καστά.

Οδηγεί κατευθείαν στη χρεοκοπία μιας ολόκληρης πολιτικής νοοτροπίας.

Και αν το ίδιο το μνημείο μπορούσε να μιλήσει, δεν θα ζητούσε άλλες υποσχέσεις, ούτε άλλες κορδέλες εγκαινίων.

Θα ζητούσε το αυτονόητο: ανθρώπους αντάξιους της ιστορίας που καλούνται να υπηρετήσουν.

Υ.Γ. Η κριτική δεν αφορά τις εργασίες αποκατάστασης του ίδιου του μνημείου, οι οποίες, σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, έχουν πλέον εισέλθει σε φάση υλοποίησης με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, έστω και ύστερα από χρόνια καθυστερήσεων. Αφορά την συνολική εικόνα που αντικρίζει σήμερα ο επισκέπτης , δώδεκα χρόνια μετά : τον χωματόδρομο, την εγκατάλειψη του περιβάλλοντος χώρου και την αδυναμία των αρμοδίων να διασφαλίσουν ούτε τα στοιχειώδη για ένα μνημείο παγκόσμιας ακτινοβολίας. Για τα υπόλοιπα… ιδωμεν.

Γράφει ο Πασχάλης Θ. Τόσιος

Παρατηρητής Σερρών