Amfipoli News
















Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΛΥΠΤΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ...Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.


ΟΙ ΜΕΣΟΠΛΕΙΣΤΟΚΑΙΝΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ;

Του Δρ Νίκου Α. Πουλιανού
(Δημοσιεύθηκε στις ανακοινώσεις του XVI Συμποσίου Προϊστορικής Τέχνης στη Valcamonica της Ιταλίας, 24-29 Σεπτ. 1998. Εκδ. Prof. E. Anati.) 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 

Mία αρχέγονη, πιθανότατα ανθρωπόμορφη, αναπαράσταση βρέθηκε στο λιγνιτωρυχείο Καρδιάς Πτολεμαΐδας της ΔΕΗ, σε βάθος 10 -12 περίπου μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους. 


Αναπαριστά μία όρθια φιγούρα που αποτελείται από τρία περίπου ίσα μέρη, το κεφάλι, το σώμα και τα πόδια, συνολικού ύψους 233 χλστ. και μέγιστου πλάτους 151 χλστ. Αποτελείται από συμπαγή λευκό λεπτοφυή ασβεστιτικό ψαμμίτη, ο οποίος εμπεριέχει ενσωματωμένες μικρές ασβεστολιθικές πέτρες. Η περιοχή που αντιστοιχεί στα μάτια και τα ρουθούνια έχει πιθανότατα λαξευτεί και τέσσερις μικρές πέτρες έχουν παραμείνει μέσα στις κοιλότητές τους. 
     Σχέδιο του Πρωτόγλυπτου της Μακεδονίας - πρόσθια όψη


Στην κάτω κοιλιακή χώρα απαντάται ένας φαλλός, ύψους 16 χλστ. και διαμέτρου 30 χλστ. Η επεξεργασία του γλυπτού συμπληρώνεται από μία (όμοια) τριπλή προσπάθεια διάτρησης του ψαμμιτικού πετρώματος. Η πρώτη βρίσκεται στην πλάτη και φτάνει τα 10 χλστ. βάθους. 

Η δεύτερη έγινε αμφίπλευρα στο λαιμό (βάθους 22 χλστ. από δεξιά και 31 χλστ. από αριστερά). Η τρίτη είναι επίσης αμφίπλευρη, αλλά διαπερνά όλη την περιοχή των ώμων, σχηματίζοντας μία κυλινδρική μικροσήραγγα μήκους 100 χλστ. Οι οπές τους παρουσιάζουν όλες την ίδια διάμετρο 10-12 χλστ.


Σύμφωνα με τις πάρα πάνω παρατηρήσεις εξάγεται το συμπέρασμα ότι ένας προϊστορικός άνθρωπος βρήκε το ψαμμιτικό πέτρωμα που παρουσίαζε ήδη μία σχηματοποιημένη μορφή και το επεξεργάστηκε πάρα πέρα. Το αντικείμενο ονομάστηκε “Το Πρωτόγλυπτο της Μακεδονίας” και η στρωματογραφική του θέση δείχνει μία ηλικία 500-800.000 περίπου ετών.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 

Η Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος από το 1968 προωθεί ένα πρόγραμμα ανασκαφικών και επιφανειακών ερευνών γύρω από την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή του σπηλαίου Πετραλώνων Χαλκιδικής. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει τον εντοπισμό και τη διάσωση των παλαιοανθρωπολογικών ευρημάτων της λεκάνης Εορδαίας (Δ. Μακεδονία).

Η παρούσα ανακοίνωση αναφέρεται στην ανακάλυψη μίας πέτρινης αναπαράστασης, πιθανότατα ανθρωπόμορφης, ύψους 232 χλστ. και βάρους 3 κιλών. Βρέθηκε το 1985-6 από τον τεχνικό της Δ.Ε.Η. κ. Κώστα Παπακωνσταντίνου, στο (ανενεργό) Νότιο λιγνιτωρυχείο της ΔΕΗ στην Καρδιά Πτολεμαΐδας , σε βάθος 10-12 περίπου μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους. Σύμφωνα με τον ίδιο, το αντικείμενο κέντρισε την περιέργειά του, σε σημείο να το περισυλλέξει και να το μεταφέρει σπίτι του, θεωρώντας όμως παράλληλα ότι είναι απλά μία παράξενη πέτρα.

Στο τέλος του 1993 πληροφορήθηκε σχετικά με τη δράση του Παραρτήματος Πτολεμαΐδας της Α.Ε.Ε., το οποίο είχε επανενεργοποιηθεί με δική μου ευθύνη δύο χρόνια νωρίτερα και αποφάσισε να το προσκομίσει για εξέταση. Στο ίδιο παράρτημα διάφορα άλλα παλαιοντολογικά και παλαιολιθικά ευρήματα της Α.Ε.Ε. από την περιοχή έχουν διασωθεί με τη βοήθεια της Δημαρχίας και της Πολιτιστικής Επιτροπής της Ε.Ε. (Για περισσότερες λεπτομέρειες βλ. Poulianos A. N., 1977. Poulianos A. N. & Poulianos N. A., 1980, 1994 and Poulianos N. A. 1998a,b). 

Δεξιά πλάγια όψη 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ 
Το περίγραμμα του αντικειμένου παρουσιάζει το σχήμα μίας όρθιας μορφής, η οποία διαχωρίζεται σε τρία περίπου ίσα μέρη. Το κεφάλι με τα μάτια, τη μύτη και το λαιμό, το σώμα και ακολουθεί η λιγότερο ευκρινής περιοχή των ποδιών. 

Το υλικό του αποτελείται από συμπαγή λευκό λεπτοφυή ασβεστιτικό ψαμμίτη με προσμίξεις χαλαζία και εμπεριέχει ενσωματωμένες μικρές ασβεστολιθικές πέτρες. Με τη σειρά του, όλο το πέτρωμα έχει επικαλυφθεί από λεπτότατη γκριζοκίτρινη άργιλο. Η μακροσκοπική εξέταση του αντικειμένου δείχνει ότι το ψαμμιτικό πέτρωμα, που παρουσίαζε ήδη μία σχηματοποιημένη μορφή, επεξεργάστηκε πάρα πέρα από έναν προϊστορικό άνθρωπο. Αυτό το συμπέρασμα στηρίζεται στις ακόλουθες παρατηρήσεις. 


Η πρώτη αφορά τη σύγκριση με άλλα πετρώματα παρόμοιας φύσεως, αλλά ακατέργαστα, που βρέθηκαν στην ίδια περιοχή, το ίδιο βάθος (10-12 μ.) και το ίδιο γεωλογικό στρώμα. Ένα από αυτά βρέθηκε πάλι από τον κ. Κ. Παπακωνσταντίνου στο ίδιο ανενεργό ορυχείο Καρδιάς (30 μ. από την αρχέγονη αναπαράσταση) και άλλα δύο από τον γράφοντα στο λιγνιτωρυχείο Αμυνταίου. 

Η εξωτερική τους επιφάνεια καλύπτεται από γκρίζα άμμο, ενώ το εσωτερικό αποτελείται από λευκοκίτρινη άργιλο (παρόμοια με αυτή της αναπαράστασης). Η γκρίζα επικάλυψη οφείλεται κυρίως στα περιβάλλοντα κατά την ανεύρεση στρώματα. Από τα πάρα πάνω συμπεραίνεται ότι το γκριζοκίτρινο χρώμα που καλύπτει το υπό εξέταση αντικείμενο οφείλεται στο γεγονός ότι η επιφανειακή του κρούστα έχει σχεδόν εξολοκλήρου απομακρυνθεί τεχνητά κατά την επεξεργασία του (ενώ δηλ. αρχικά ήταν καλυμμένο με γκρίζα άμμο). 
Ο βαθμός επεξεργασίας της αναπαράστασης ποικίλει' ορισμένες περιοχές είναι περισσότερο επεξεργασμένες από άλλες. Για παράδειγμα, το στρογγύλεμα που παρουσιάζει το άνω μέρος που αντιστοιχεί στο κεφάλι (ύψος 93 χλστ., πλάτος 79 χλστ. και προσθιοπίσθιο μήκος 106 χλστ.) έχει σχηματιστεί κυρίως από τα φυσικά νερά τού πετρώματος. Το ίδιο ισχύει και για την περιοχή που σχηματίζει το εμπρός μέρος του λαιμού (ύψους 23 χλστ., πλάτους 82 χλστ. και βάθους 7 χλστ.).

 Αντίθετα, και όπως δείχνουν οι παρατηρήσεις στο στερεομικροσκόπιο, η περιοχή των κοιλωμάτων που αντιστοιχεί σε ζεύγος οφθαλμών (το αριστερό παρουσιάζει μήκος 31 χλστ., ύψος 25 χλστ. και βάθος 16 χλστ., ενώ το δεξί παρουσιάζει μήκος 37 χλστ., ύψος 26 χλστ. και βάθος 20 χλστ.) έχουν υποστεί χαράξεις οι οποίες προέρχονται από απότομα κοψίματα πάνω στα νερά του ψαμμίτη. Το ίδιο παρατηρείται και στην περιοχή των ρουθουνιών (διαμέτρου 15 περίπου χλστ. και βάθους 2-3 χλστ.), τα οποία βρίσκονται τοποθετημένα πάνω σε μία ογκώδη προεξέχουσα "μουσούδα". 

Oρισμένες από τις προαναφερόμενες ενσωματωμένες στον ψαμμίτη μικρές πέτρες χρησίμευσαν κατά τη λάξευση του ανάγλυφου του προσώπου, κυρίως όσον αφορά τις κοιλότητες των ματιών και των ρουθουνιών. Αυτές, εμπεριέχουν μικρές πέτρες που πρέπει να προεξείχαν αρχικά 1-2 χλστ. πριν από τη λάξευση, κρίνοντας από ορισμένες χαρακιές που υπάρχουν γύρω τους και από το γεγονός ότι η απώτερη εξωτερική τους επιφάνεια για 1-2 χλστ. έχει σκούρο γκρίζο χρώμα (παρόμοιο με αυτό που έχουν οι άλλες προεξέχουσες αχρησιμοποίητες μικρές πέτρες). 

Μετά τη λάξευση, το προεξέχον μέρος αυξήθηκε κατά άλλα 1 έως 4 χλστ., σχηματίζοντας γύρω τους ένα μικρό "χαντάκι". Στην περίπτωση των ματιών μοιάζουν με επιπρόσθετα εμφυτευμένους βολβούς. Το δεξί μάτι εμπεριέχει μία μικρή πέτρα (22 x 10 χλστ.), ενώ το αριστερό δύο μικρότερες (διαμέτρου 12 περίπου χλστ. και σε απόσταση 3-4 χλστ.). Κάθε ρουθούνι εμπεριέχει από μία μικρή πέτρα διαμέτρου περίπου 11-13 χλστ. Από τις μεγάλες επιφάνειες του σώματος, η πιο επεξεργασμένη εμφανίζεται να είναι η κοιλιακή χώρα – όντας πιο άγριας υφής και λιγότερο λεία. Στο κάτω τμήμα της απαντάται ένας φαλλός, ύψους 16 χλστ. και διαμέτρου 30 χλστ.

Η κατασκευή του πιθανόν να οφείλεται σε μία άλλη μικρή πέτρα που υπάρχει στη βάση του άνω μέρους του (εμποδίζοντας ίσως την πάρα πέρα λάξευση). Αντίθετα, τα σαν “χιονάνθρωπου” (ημιτελή) στρογγυλοποιημένα πόδια (το καθένα διαμέτρου περίπου 55 χλστ. και ολικού ανοίγματος 151 χλστ.) και το πίσω μέρος του σώματος δείχνουν λιγότερο επεξεργασμένα. Η μέση είναι σχετικά λεπτή και δεν ξεπερνά το μήκος της κεφαλής (106 χλστ.). 

Επιπρόσθετα μπορεί να αναφερθεί η ύπαρξη ορισμένων επιπλέον χαράξεων. Αυτές είναι αβαθείς (1-2 χλστ.), αλλά επιμήκεις (10-40 χλστ.) και βρίσκονται: α) στο άκρο αριστερό τμήμα του λαιμού, β) στην έξω πλάγια επιφάνεια του αριστερού ποδιού, καθώς και γ) στο μέσον του κοιλώματος (50 περίπου χλστ.) που υπάρχει ανάμεσα στα πόδια. 


Το πιο εντυπωσιακό πάντως χαρακτηριστικό τού αντικειμένου και που επιβεβαιώνει ακόμη περισσότερο τις προηγούμενες παρατηρήσεις, είναι η τριπλή προσπάθεια διάτρησης του σώματος αυτού του αρχέγονου πρωτόγλυπτου. 

Η πρώτη έγινε στην "πλάτη", στο ύψος της μέσης και πάνω από το αριστερό πόδι, αλλά μόνο από τη μία πλευρά και για ένα βάθος 10 χλστ. Η δεύτερη έγινε αμφίπλευρα, σε αντιστοιχία με τον "σβέρκο", πίσω από τα μάτια, για ένα βάθος 22 χλστ. από δεξιά και 31 χλστ. από αριστερά. 

Η τρίτη προσπάθεια έγινε επίσης αμφίπλευρα στο ύψος των ασχημάτιστων "ώμων" (εύρους 100 περίπου χλστ.), δημιουργώντας μία διαμπερή κυλινδρική μικροσήραγγα μήκους 93 χλστ. Όλες οι οπές (οι είσοδοι) έχουν σχεδόν την ίδια διάμετρο (10-12 χλστ.), οι οποίες στη συνέχεια στενεύουν λίγο, σα χωνί, για 1-2 χλστ. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι δημιουργήθηκαν από την ίδια αιτία. 

Πιθανόν με ένα "τρυπάνι", το οποίο πρέπει να ήταν φτιαγμένο από ένα μαλακό υλικό, αλλά αρκετά δυνατό για τη διάτρηση του ψαμμίτη. Π. χ. ένα κλαδί ή ένα οστό, που χρησιμοποιήθηκε περιστροφικά ανάμεσα στις παλάμες. Αυτό το συμπέρασμα υποστηρίζεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ξυσίματα, εγκοπές ή ραγίσματα γύρω και μέσα στις οπές, που θα είχαν προκληθεί από ένα καλέμι ή σφυρί. Έτσι πρέπει να αποκλεισθεί η περίπτωση χρήσης κάποιας κρουστικής μεθόδου.

 Σχετικά με την αιτία των προσπαθειών διάτρησης του ψαμμίτη μπορούν να γίνουν ορισμένες υποθέσεις. Μία πιθανότητα είναι η διαμπερής μικροσήραγγα να διανοίχθηκε με σκοπό την με κάποιο τρόπο ανάρτηση (π.χ. σε ένα δένδρο, με λουριά από δέρμα, φυτά ή ρίζες), ίσως για τελετουργικούς σκοπούς. αυτής της πιο λευκής ακόμη τότε και μάλλον εντυπωσιακής πρωτόγλυπτης κατασκευής. Αυτή η μικροσήραγγα, είναι επίσης πιθανόν να κατασκευάστηκε για να χρησιμεύσει σαν υποδοχή κατάλληλα διαμορφωμένων κλαδιών ή οστών για την αναπαράσταση των χεριών που λείπουν. 

Όσον αφορά τις άλλες δύο προσπάθειες μπορούν να θεωρηθούν σαν αποτυχημένες και να εγκαταλείφθηκαν, επειδή ο ψαμμίτης γύρω από την οπή του σβέρκου ήταν σχεδόν έτοιμος να σπάσει, ενώ αυτή της πλάτης βρίσκεται σε μία εντελώς παράκεντρη θέση σε σχέση με το κέντρο βάρους του αντικειμένου. 

Οι παραπάνω περιγραφές (η όρθια στάση, η ύπαρξη και η θέση του φαλλού) αφήνουν λιγότερα περιθώρια να θεωρηθεί το αρχέγονο πρωτόγλυπτο σαν μία ζωομορφική αναπαράσταση. Έτσι μέσα στις πιθανές υποθέσεις πρέπει να συμπεριληφθεί και η προσπάθεια του προϊστορικού ανθρώπου για την απεικόνιση ή/και λατρεία του ίδιου του εαυτού του. Όπως διεθνώς συνηθίζεται, η ονομασία του προτείνεται να είναι: "Tο πρωτόγλυπτο της Μακεδονίας". 

Φωτογραφία από την ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ του πρωτόγλυπτου της Μακεδονίας
ΣΤΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΗΜΑΤΟΣ 

Η χρονολόγηση και η φύση του ευρήματος αποτελεί μία μεγάλη πρόκληση για την επιστήμη και αναμένεται να οδηγήσει σε μακροχρόνιες σχετικές έρευνες και επιστημονικές συζητήσεις. Η μεγαλύτερη δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι η ακριβής θέση ανεύρεσης έχει απωλεσθεί, καθόσον ολόκληρο το Νότιο Ορυχείο Καρδιάς έχει ανασκαφεί σε μία έκταση δεκάδων στρεμμάτων και για βάθος πάνω από 30 μ. κατά την εξόρυξη του λιγνίτη. 

Τα τελευταία χρόνια η δυσκολία χρονολόγησης αυξήθηκε ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι ο κρατήρας που είχε σχηματιστεί από την εξόρυξη μπαζώθηκε εξ ολοκλήρου με φερτά υλικά και δενδροφυτεύθηκε από τη ΔΕΗ, στα πλαίσια των προγραμμάτων αποκατάστασης του περιβάλλοντος. Με τα σημερινά δεδομένα μόνο οι έμμεσες στρωματογραφικές παρατηρήσεις, το ίδιο το εύρημα και η μαρτυρία του τεχνικού κ. Κ. Παπακωσταντίνου μπορούν να διαφωτίσουν τα σχετικά επιστημονικά προβλήματα.

Η γενική στρωματογραφία της λεκάνης της Πτολεμαΐδας (Anastopoulos & Koukouzas,1972 and Vetoulis, 1956) παρουσιάζει την ακόλουθη διάταξη: Προς την επιφάνεια και για περίπου 20-100 μ. εμφανίζεται μία ενότητα Πλειο-πλειστοκαινικών στρωμάτων άμμου και αργίλου που διακόπτονται από μάργες και κροκαλοπαγή. Έπονται Πλειο-μειοκαινικά στρώματα λιγνίτη και άμμου που επικάθηνται σε Νεογενής και Τριασικούς σχηματισμούς. 

Το εύρημα βρέθηκε στη βάση (κατώτερο τμήμα) μίας μάργας, μέσα σε στρώμα άμμου του ανώτερου τμήματος της πρώτης ομάδας στρωμάτων, σε βάθος 10 μ. Η έμμεση ηλικία αυτού του στρώματος προέρχεται από τη συνδυασμένη μελέτη διαφόρων παλαιοντολογικών και παλαιολιθικών ευρημάτων, της ίδιας στρωματογραφικής ενότητας. Υπεράνω του αντικειμένου, σε διάφορα στρώματα βρέθηκαν απολιθώματα του Bos primigenius ηλικίας 100.000-200.000 ετών και ένας χειροπέλεκυς της αχελαίος περιόδου περίπου 300.000 ετών.

Αδιάγνωστα τμήματα οστών ελεφάντων προερχόμενα από το ίδιο στρώμα με το πρωτόγλυπτο, χρονολογήθηκαν στις 900.000 + 300.000 χρόνια (Belluomini G., 1995). Μία έμμεση στήριξη αυτής της ηλικίας, προέρχεται από τη χρονολόγηση ενός σκελετού ελέφαντα 2.4-3.2 εκατ. ετών, που ανακαλύφθηκε (βλ. Poulianos A. & Poulianos N., 1980) σε ένα στρώμα άμμου 10 περίπου μ. χαμηλότερα από την αναπαράσταση. 

Η αρχέγονη κατασκευή του ευρήματος, ιδίως σε σχέση με άλλα γνωστά προϊστορικά γλυπτά του παλαιού κόσμου, πιθανόν αντανακλά ένα προηγούμενο στάδιο εξέλιξης του σύγχρονου και του νεαντερτάλειου ανθρώπου. Αυτό πρέπει να αντιστοιχεί στο στάδιο των Αρχανθρώπων (sensu A. Poulianos, 1977 and Poulianos N., 1993, 1995), επιβεβαιώνοντας την αρχική ηλικία των 500.000 - 800.000 ετών (βλ. Poulianos A & Poulianos N., 1994) για την αρχέγονη αναπαράσταση της Πτολεμαΐδας. 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

Anastopoulos C.I. & N. Koukouzas (1972) - Economic Geology on the Southern part of Ptolemais lignite basin (Macedonia-Greece). Geol. Geophys. 1b:1-189. 
Belluomini G. (1995) - Amminoacid dating of elephant fossils from Aminteo lignite mine (in press).
Poulianos A. N. (1977) - Stratigraphy and age of the Petralonian Archanthropus. Anthropos, 4: 37-46. Athens.
Poulianos A. N. & N. A. Poulianos (1980) - Pliocene elephant hunters in Greece. Anthropos, 7: 108-121. Athens.
Poulianos N. A. (1984) - Ritrovamento di un elefante preistorico a Perdikkas, Nord Grecia. Tesi di laurea in Sc. Biol. Universita di Roma, “La Sapienza”, pp 110.
Poulianos N. A. (1986) - Lower Palaeolithic of Eastern Mediterranean and Balkans. Abstracts of the 11th Int. Congress of Prehist. and Arch. sc. England 1986.
Poulianos N. A. (1993) - The taxonomic problems of the “erectus” group in relation to its morphology and chronology. Abstracts of the Pithecanthropus Centennial, Int. Sc. Cong. on "Human Evolution in its Ecological Context". Leiden 26 June - 1 July 1993.
Poulianos N. A. (1995) - La grotta e l'uomo di Petralona. Dottorato di ricerca. Ed. B. Chiarelli, Istituto di Antropologia di Firenze, pp. 127.
Poulianos A. N. & N. A. Poulianos (1994) - Announcement to the Greek Ministry of Culture on a probable archaic remonstrance, 21-6-1994.
Poulianos N. A. (1998) - Preliminary report on the “Protosculpture of Macedonia” (manuscript in Greek). National Library of Greece. Deposited 3-6-1998.
Poulianos N. A. (1998) - Presentation of the “Protosculpture of Macedonia” to the Athens TV “ANT-1” evening news, 3-6-1998.
Vetoulis D. (1956) – On the Geology of Ptolemais basin. Annales Geologique des Pays Hellenique: 48-79.

 Πηγές:  Η ιστοσελίδα της Ανθρωπολογικής Εταιρίας Ελλάδος  http://www.aee.gr/hellenic/7protosculpture/protosculpture.html
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 08/12/2003 -http://www.fourakis-kea.com/ 

ellinondiktyo.blogspot.com
Διαβάστε Περισσότερα...

Τα Χρυσά Έπη των Πυθαγορείων


Είναι άγνωστο ποίος έγραψε τα Χρυσά Έπη. Σίγουρα είναι Πυθαγόρεια, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε πως τα έγραψε ο ίδιος ο Πυθαγόρας, καθότι γνωρίζομε πως δεν άφησε κανένα γραπτό κείμενο. Απλά εντάσσονται στην παράδοση των Πυθαγορείων.

Αυτή τη θέση έχει κρατήσει ο Ιάμβλιχος, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο Ιεροκλής, ο Πρόκλος και ο Σιμπλίκιος. Σύμφωνα με τον σχολιασμό του Ιεροκλέους, τα εν λόγω Έπη λέγονται "Χρυσά" για να επισημανθεί ότι “περιέχουν την τελειότατη στοιχείωση της φιλοσοφίας των Πυθαγορείων". Ο χρυσός, σύμφωνα πάντα με τον Ιεροκλή, είναι μέταλλο καθαρότατο, και ανώτερο από τα υπόλοιπα, διότι δεν οξειδώνεται, ενώ τα υπόλοιπα αλλοιώνονται, καθώς προσμειγνύονται με ξένα και γήινα συστατικά.

Το ποίημα αποτελείται από 71 στίχους και μπορεί να χωριστεί σε δύο ενότητες. Η πρώτη, 1 στίχος ως 49α στίχος, περιέχει απλές γνώμες και έχει χαρακτήρα προστακτικό. Η δεύτερη, 49β στίχος ως 71στίχος, περιέχει υποσχέσεις και υποδεικνύει τους έσχατους σκοπούς. Συνεπώς, σύμφωνα με τη δομή του ποιήματος, μπορούμε να πούμε ότι μας λέει πως, αν κάνουμε αυτό που μας προτρέπει στο πρώτο μέρος, τότε θα έχουμε τα πλεονεκτήματα που μας υπόσχεται στο δεύτερο.

Το βασικό θέμα των Χρυσών Εττών, είναι η βαθιά γνώση. Στην πρώτη ενότητα τίθεται σε επίπεδο ηθικό, ενώ στη δεύτερη σε επίπεδο μεταφυσικό. Όταν κάποιος κατορθώσει να αποκτήσει τη βαθιά γνώση, η ηθική και η μεταφυσική συνάπτονται μαζί και γίνονται ένα. Αυτός είναι ο καρπός της φιλοσοφίας. Κατά τη φάση αυτή, σύμφωνα με τους δύο τελευταίους στίχους, στίχος 70 και 71, των Χρυσών Επών, ο άνθρωπος, αφού εγκαταλείψει το σώμα του, μετέρχεται στον ελεύθερο αιθέρα, γίνεται αθάνατος, Θεός άμβροτος και δεν είναι πια θνητός.

Τα Πυθαγόρεια Χρυσά Έπη 

01-04
 Να τιμάς πρώτα τους αθάνατους θεούς - όπως διατάζει ο νόμος - και να σέβεσαι τον όρκο σου. Ύστερα να τιμάς τους φωτεινούς ήρωες και τους δαίμονες της γης, πράττοντας με νομιμοφροσύνη. Και τους γονείς σου να τιμάς επίσης και τους συγγενείς σου.

05-09
 Μεταξύ των άλλων, να κάνεις φίλο εκείνον που υπερέχει στην αρετή και είναι άριστος. Υπάκουε, μάλιστα, στα μετρημένα λόγια του και στις ωφέλιμες πράξεις του, και να μην εχθρεύεσαι τον φίλο σου εξαιτίας κάποιου μικρού σφάλματος όσο μπορείς. Διότι η δύναμη δεν απέχει από την ανάγκη. Γνώριζε, λοιπόν, τα πιο πάνω και εθίσου στο να ελέγχεις τα επόμενα:

10-14
 Πρώτιστα το στομάχι, τον ύπνο, τις ακολασίες και την οργή. Ποτέ να μην κάνεις αισχρή πράξη, ούτε με κάποιον άλλο ούτε μοναχός σου προπαντός, να σέβεσαι τον εαυτό σου, Ακόμη, να ασκείς τη δικαιοσύνη με λόγια και με έργα, και συνήθισε πάντοτε να έχεις μαζί σου τον Λόγο.

15-19
 Να γνωρίζεις ότι πρόκειται όλοι να πεθάνουν και ότι τα χρήματα που κάποτε κερδίζονται, κάποτε χάνονται. Οτιδήποτε όμως παθαίνουν οι θνητοί, εξαιτίας των Θεών, πρέπει να το υποφέρεις όποια και αν είναι η μοίρα σου, να την αντέχεις και να μην αγανακτείς. Και πρέπει να θεραπεύεις όσα μπορείς, λέγοντας πως,

20-24
 η Μοίρα δεν δίνει στους αγαθούς πολλούς από τους πόνους. Πολλά θα ακούσεις να λένε οι άνθρωποι: άλλα καλά, άλλα κακά ούτε να εκπλήσσεσαι από αυτά, αλλά ούτε αλόγιστα να τα απορρίπτεις. Εάν δεν λέγεται κάποιο ψεύδος, να ακούς με ηρεμία. Όσα μάλιστα θα σου πω, να τα ακολουθείς απαρεγκλίτως:

25-29
 Κανένας δεν πρέπει να σε πείσει - ούτε με λόγια ούτε με Έργα - να πράξεις κάτι που δεν θα σε ωφελήσει. Να σκέφτεσαι μάλιστα πριν να πράξεις, για να μην φανείς άφρων και γελοίος· διότι είναι γνώρισμα του άφρονα το να λέει και να πράττει ανόητα πράγματα. Και πρέπει να πράττεις μονάχα αυτά για τα οποία δεν θα μετανοήσεις εκ των υστέρων.

30-34
 Μην κάνεις τίποτε το οποίο δεν γνωρίζεις, αλλά διδάξου όσα χρειάζεσαι μονάχα έτσι θα περάσεις τη ζωή σου ευχάριστα. Δεν πρέπει να παραμελείς τη σωματική σου υγεία και πρέπει να πίνεις, να τρέφεσαι και να γυμνάζεται με μέτρο. Λέγοντας μέτρο, εννοώ αυτό που δεν σε καταπονεί.

35-39
 Εθίσου να έχεις καθαρή και άφθαρτη ζωή και απόφυγε να πράξεις όσα προκαλούν φθόνο. Μην κάνεις άσκοπες δαπάνες, σαν κάποιος που αγνοεί το καλό, αλλά ούτε να είσαι φιλάργυρος· το μέτρο είναι άριστο σε όλα. Να πράττεις αυτό που δεν Θα σε βλάψει, και να σκέφτεσαι προτού να πράξεις.

40-44
 Ποτέ μην αφήσεις τον ύπνο να βαρύνει τα μάτια σου, προτού σταθμίσεις οτιδήποτε έπραξες εκείνη την ημέρα: “Τι έχω παραβεί; Τι έπραξα; Τι δεν έκανα από αυτά που έπρεπε να κάνω;” Ξεκινώντας από την αρχή, εξέτασέ τα όλα μέχρι τέλους και μετά επίπληξε τον εαυτό σου για όσα κακά έπραξες και ευχαριστήσου με τα καλά.

45-49
 Αυτά να προσπαθείς, αυτά να σκέφτεσαι, αυτά πρέπει να επιθυμείς με πάθος, διότι αυτά θα σου δείξουν τα αχνάρια της θείας αρετής, σίγουρα, μα τον παραδώσαντα στην ψυχή μας την τετρακτύν, την πηγή της αιώνιας φύσης. Και τώρα επί το έργο,

50-54
αφού πρώτα προσευχηθείς εις τους θεούς για να το εκπληρώσουν. Όταν γίνεις κύριος αυτών, θα γνωρίσεις τη σύσταση των αθάνατων Θεών και των θνητών ανθρώπων, τον τρόπο με τον οποίο το κάθε πράγμα διεισδύει παντού και το πώς παραμένει ένα και θα γνωρίσεις - όπως είναι δίκαιο - ότι η φύση είναι παντού όμοια, ούτως ώστε να μην προσδοκείς ποτέ το απροσδόκητο, ούτε κάτι να σου ξεφεύγει·

55-59
και θα γνωρίσεις πως οι ίδιοι οι άνθρωποι επέλεξαν τις συμφορές τους. Αυτοί που δεν βλέπουν τα αγαθά - παρά το ότι είναι κοντά - δεν μπορούν ούτε να τα ακούσουν. Λίγοι είναι όσοι γνωρίζουν τη λύτρωση από τα κακά και τέτοια είναι η τύχη που βλάπτει τα φρένα των πολλών: μοιάζουν με κυλίνδρους, που άγονται και φέρονται από τη μια στην άλλη, υπομένοντας άπειρες συμφορές,

60-64
 διότι η Έριδα, μια ολέθρια σύμφυτη συνέπεια [της δικής τους στάσης], τους έβλαψε εξαπίνης. Αυτήν δεν πρέπει να την προάγουν, αλλά σκόπιμα να την αποφεύγουν. Δία, πατέρα, σίγουρα θα μας απάλλασσες όλους από πολλά κακά, εάν έδειχνες σε όλους τι μορφής δαίμονα έχουμε μέσα μας. Έχε όμως θάρρος· διότι οι θνητοί είναι θείο γένος και σε αυτούς η φύση προσφέρεται και δείχνει όλα τα ιερά.

65-69
 Εάν εσύ έχεις οποιανδήποτε συμμετοχή σε αυτό και γίνεις κυρίαρχος των όσων σε προτρέπω - αφού εξαγνίσεις τη ψυχή σου - θα απαλλαγείς από αυτούς τους πόνους. Κρατήσου μακριά από τις τροφές, όπως έχουμε πει στους Καθαρμούς και στην Λύση της Ψυχής, κρίνοντας και εξετάζοντας τα πάντα. Θέσε ως ηνίοχο, πάνω από όλα, την άριστη γνώμη.

70-71
 Όταν, λοιπόν, εγκαταλείψεις το σώμα και μετέλθεις στον ελεύθερο Αιθέρα, θα γίνεις αθάνατος - θεός άμβροτος - και όχι πια θνητός.

Μετάφραση: Αλέξιος Α. Πέτρου 


ellinikoarxeio.com
Διαβάστε Περισσότερα...

Συγκλονιστικό! Εντοπίστηκε από Αιγύπτιους αρχαιολόγους ο τάφος της Κλεοπάτρας και του Αντώνιου κοντά στην Αλεξάνδρεια (εικόνες και βίντεο)



Έτοιμοι να φέρουν πολύ σύντομα στο φως με τη σκαπάνη τους τον χαμένο τάφο του Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας δηλώνουν αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο.
Πιστεύουν δε ότι έχουν εντοπίσει την κρυφή τοποθεσία της κρύπτης, όπου βρίσκονται θαμμένες οι σοροί της τελευταίας βασίλισσας της Αιγύπτου και του πανίσχυρου Ρωμαίου εραστή της, σε μια περιοχή κοντά στην Αλεξάνδρεια.
«Ο χαμένος από καιρό τάφος του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας θα αποκαλυφθεί. Το ταφικό σημείο υπολογίστηκε τελικά ότι βρίσκεται στην περιοχή Ταποσίρις Μάγκνα, σε απόσταση 30 χλμ. από την Αλεξάνδρεια», είπε ο 71χρονος Αιγύπτιος αρχαιολόγος, Ζάχι Χαουάς. Και πρόσθεσε: «Ελπίζω να βρω σύντομα τον τάφο του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας. Πιστεύω ότι είναι θαμμένοι στον ίδιο τάφο. Είμαστε πάρα πολύ κοντά στο να ανακαλύψουμε την ακριβή τοποθεσία του. Είμαστε στο σωστό δρόμο. Γνωρίζουμε που πρέπει να σκάψουμε».
Η Κλεοπάτρα Ζ΄Φιλοπάτωρ ήταν η τελευταία της δυναστείας των Πτολεμαίων που κυβέρνησε την ελληνιστική Αίγυπτο, πριν μετατραπεί σε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
O έρωτας της Κλεοπάτρας με τον Μάρκο Αντώνιο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με γνωστότερη την «Cleopatra» του 1963 με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον στους δύο ρόλους (Βίντεο: YouTube)
Μυστήριο καλύπτει τον θάνατό της. Πιστεύεται ότι η Κλεοπάτρα και ο Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός Μάρκος Αντώνιος -με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά- αυτοκτόνησαν τον Αύγουστο του 30 π.Χ. -όταν εκείνη ήταν 39 ετών- αφήνοντας μια ασπίδα (είδος οχιάς) να τους δαγκώσουν.


Ο Θάνατος της Κλεοπάτρας, πίνακας του Ζαν Αντρέ Ρίξενς, Musée des Augustins, Τουλούζη (Φωτογραφία: Wikipedia)
Αλλά ορισμένοι θεωρούν ότι δολοφονήθηκε και περιμένουν να βρεθεί η σορός της για να το αποδείξουν.
Κοντά στην ίδια περιοχή, που πιστεύεται ότι βρίσκεται ο τάφος της Κλεοπάτρας, ανακαλύφθηκε προ ημερών μια αρχαία αίθουσα βασιλικών εορτασμών που ανάγεται στην εποχή του φαραώ Ραμσή Β΄.
Πηγή: iefimerida


Διαβάστε Περισσότερα...

Σοκ από Βερολίνο: Ετοιμάζεται να στείλει πίσω στην Ελλάδα 50.000 αλλοδαπού


Σοκαριστικές είναι οι πληροφορίες που έρχονται από την Γερμανία, αναφορικά με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ότι το Βερολίνο μπορεί πλέον ελεύθερα να απελάσει αλλοδαπούς πίσω στις χώρες από όπου έχουν προέλθει, δηλαδή έχουν χρησιμοποιήσει ως σημείο εισόδου στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Sputnik η Ελλάδα βρίσκεται προ των πυλών πριν ξεκινήσει να υποδέχεται εκ νέου πρόσφυγες από τη Γερμανία!

Για πόσους μιλάμε;

Τουλάχιστον 50.000 μέσα στο 2020. Όπως όλοι αντιλαμβάνονται, μια χώρα η οποία μαστίζεται από την υπογεννητικότητα, την ανυπαρξία συνόρων με δεκάδες παράνομες εισόδους κάθε ημέρα και ένα αριθμό αλλοδαπών που βρίσκεται στην Ελλάδα που ουδείς γνωρίζει πόσος είναι ακριβώς, 50.000 νέοι αλλοδαποί θα δώσουν τη χαριστική βολή σε μια χώρα που ήδη παραπαίει.

Η μονή που δεν ανησυχεί είναι βέβαια η ελληνική(;) κυβέρνηση η οποία επιθυμεί την είσοδο στη χώρα του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού αλλοδαπών χωρίς να προσδιορίζει κανένα όριο στην οροφή του αριθμού αυτού: “Όσοι περισσότεροι τόσο καλύτερα”, είναι αυτό που τεκμαίρεται από την παρούσα πολιτική.

Άλλωστε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α.Τσίπρας δήλωσε στη Βουλή ότι θα χρειαστούν για να λυθεί το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας.

Άρα από την Ελλάδα δεν πρόκειται να προέλθει η παραμικρή αντίδραση.

Όπως αναφέρει το Sputnik το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανακοίνωσε την Τρίτη ότι το Βερολίνο μπορεί να απελάσει αιτούντες άσυλο σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, τονίζοντας ότι οι κακές συνθήκες διαβίωσης στις χώρες αυτές δεν αποτελούν λόγο για την παρεμπόδιση των απελάσεων.

Δηλαδή τη μια μας κατηγορούν για «αποθήκες ψυχών» και απαράδεκτες συνθήκες στα ΚΕΠΑ και την άλλη ετοιμάζονται να στείλουν και άλλους αλλοδαπούς.

Την ίδια στιγμή, αποφάνθηκε ότι οι αξιώσεις για απέλαση θα μπορούσαν να απορριφθούν αν ο αιτών ήδη λαμβάνει επικουρική προστασία σε άλλη χώρα της ένωσης.

«Το δικαστήριο βγάζει μια απόφαση, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο ξέρει την πραγματικότητα που επικρατεί. Γνωρίζουμε όλοι ότι οι συνθήκες που επικρατούν στα ελληνικά «καυτά σημεία» είναι τραγικές» επισημαίνει στο Sputnik o Γιώργος Τσαούσης, δικηγόρος και πρόεδρος της ένωσης Νομικών μεταναστευτικού δικαίου «IMMIGRATIO».

«Πέρα από κάθε ρατσισμό, πρέπει να λάβουμε υπόψιν και τις ανησυχίες των Ελλήνων. Ας μη θεωρούμε ότι όσοι διατυπώνουν μια κριτική και επιφυλάξεις είναι φασίστες ή ακροδεξιοί», τονίζει χαρακτηριστικά.

Όπως επισημαίνει, «αν μας στείλουν πίσω αριθμούς της τάξεως των 50.000 όπως διαβάζω μέσα στον επόμενο χρόνο, δεν έχουμε χώρο να τους φιλοξενήσουμε. Η κυβέρνηση μέσα σε τέσσερα χρόνια δεν έχει καλύψει ούτε τα βασικά στο προσφυγικό ενώ θα μπορούσε να είχε κάνει και αυτή τη στιγμή δεν έχουμε αξιοπρεπείς χώρους διαβίωσης για αυτούς».

Άποψή του είναι ότι οι οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες της Ελλάδας την κάνουν να μην μπορεί να προσφέρει παραπάνω στο προσφυγικό. «Ωστόσο, πρέπει να είμαστε συνεπείς στις μέχρι τώρα υποχρεώσεις. Θα μας στείλει πίσω κάποιους ανθρώπους η Γερμανία που έχουν σκοπό να ξαναπάνε σε αυτήν. Θα δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος».

Σύμφωνα με τη Sueddeutsche Zeitung, από τον Ιανουάριο μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 2018, η Γερμανία απέλασε 8.658 αιτούντες άσυλο σε άλλες χώρες της ΕΕ, αριθμός μεγαλύτερος από το προηγούμενο έτος που είχαν καταγραφεί 7.102 απελάσεις.

Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, το γραφείο μετανάστευσης της Γερμανίας ζήτησε από άλλα κράτη της ΕΕ να δεχτούν 51.558 πρόσφυγες, ενώ 35.375 αιτήσεις εγκρίθηκαν.

Έτσι, το μερίδιο των απελαθέντων προσφύγων αυξήθηκε απότομα στο 24,5% από 15,1 το 2017.

«Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι συνεχώς στέλνει στις χώρες υποδοχής και περισσότερους ανθρώπους», επισημαίνει ο Γ. Τσαούσης.

«Η απόφαση αυτή του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου δεν αποτελεί ένα νέο εφεύρημα αφού προβλέπει την εκπλήρωση των υφιστάμενων κανονισμών που απορρέουν από τον κανονισμό του Δουβλίνου», επισημαίνει στο Sputnik o δικηγόρος Πολύκαρπος Αδαμίδης, αναπληρωτής Καθηγητής Κοινοτικού Δικαίου, Προμηθειών και Διεθνών Σχέσεων στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

«Νομικό έρεισμα για την επιστροφή τους υπάρχει. Το θέμα είναι πολιτικό. Είναι θέμα πολιτικής η διευθέτηση» προσθέτει.

Τι θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα

Ο Πολύκαρπος Αδαμίδης επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται να πάει κόντρα στην απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά με βάση τον κανονισμό του Δουβλίνου να καταστήσει σαφές στην άλλη χώρα ότι αυτή είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση της αίτησης αφού ο αιτών άσυλο παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε αυτήν.

Εξηγεί το σκεπτικό του αναλυτικότερα:

«Ο κανονισμός του Δουβλίνου προβλέπει μεταξύ άλλων ότι από τη στιγμή που περάσουν από τη χώρα υποδοχής οι αιτούντες άσυλο (όσοι θα έπρεπε να υποβάλλουν αίτηση στη χώρα υποδοχής) και εφόσον παραμείνουν στη χώρα στην οποία τελικά καταθέτουν την αίτηση για άσυλο τότε πλέον η χώρα αυτή καθίσταται η αρμόδια για να αξιολογήσει τη χορήγηση ασύλου επί της βάσης της πρότασης αυτής.

Αν για παράδειγμα κάποιος παραμείνει στη Γερμανία για ένα χρονικό διάστημα κάποιων μηνών πλέον η Γερμανία είναι η χώρα που θα πρέπει να αξιολογήσει αυτήν την αίτηση» επισημαίνει.

«Αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία να προβάλλουν αντιρρήσεις και να πουν: Ναι μεν, εμείς, θα μπορούσαμε να θεωρούμαστε ως η χώρα υποδοχής, αλλά όμως με βάση τη συγκεκριμένη διάταξη του κανονισμού και από τη στιγμή που αυτός που αιτείται άσυλο έχει παραμείνει σε εσάς για μεγάλο χρονικό διάστημα, εσείς πλέον πρέπει να αξιολογήσετε την αίτησή του. Άρα δεν μπορείτε να μας τους στείλετε πίσω» τονίζει χαρακτηριστικά.

«Η αναταραχή που θα προκύψει είναι μεγάλη»

Ένα επιμέρους πρόβλημα που ο Γιώργος Τσαούσης πιστεύει ότι θα προκύψει είναι ότι θα διαταραχθεί η κοινωνική ειρήνη.

«Αν υποθετικά επισημοποιηθεί το σενάριο ότι η Γερμανία θα μας στέλνει κάθε τόσο από ένα, δύο, τρεις χιλιάδες πρόσφυγες σχεδόν σε καθημερινή βάση θα επικρατήσει πανικός και κοινωνική αναταραχή» τονίζει χαρακτηριστικά.

Κατά την άποψή του, οι αποφάσεις των δικαστηρίων θέλουν κάποιο χρονικό διάστημα για να ξεκινήσουν να εφαρμόζονται και όπως υποθέτει, «η Γερμανία δεν θα θέλει να έρθει σε άμεση ρήξη είτε με την Ελλάδα ή με την Ιταλία».

«Μετά τη δικαστική απόφαση, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει με κάθε τρόπο να εμποδίσει τη διαδικασία, γιατί βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Αυτό που μπορεί να κάνει η Ελλάδα είναι σε μια επόμενη σύνοδο κορυφής ή σε χαμηλότερο επίπεδο όπου συζητώνται τα θέματα μετανάστευσης να θέσει θέμα ακόμα και για τροποποίηση του κανονισμού του Δουβλίνου. Εκεί πρέπει να πιέσει η ελληνική κυβέρνηση για διαφοροποίηση» σημειώνει χαρακτηριστικά.

«Η Ελλάδα πρέπει να δείξει μια αλλαγή στάσης, μια πυγμή. Να απαιτήσουμε από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Είναι αδύνατον οι χώρες του Βίζενγκραντ να λένε ότι δεν δέχονται κανέναν στο έδαφός τους. Πρέπει να υπάρξει ισομοιρασμός του βάρους, με παράλληλη τροποποίηση του κανονισμού ώστε οι χώρες να υποδέχονται τον ίδιο αριθμό μεταναστών- προσφύγων», προσθέτει.

Τι συνέβαινε μέχρι σήμερα

Η συζήτηση για τις επιστροφές δεν ξεκίνησε τώρα αλλά εδώ και ένα χρόνο, επισημαίνει ο Γιάννης Τσαούσης, καθώς «η Γερμανία η οποία ευνοούσε την παροχή ασύλου στο έδαφός της άλλαξε πολιτική λόγω των αλλαγών στον κυβερνητικό συνασπισμό της».

Με τον κανονισμό του Δουβλίνου που ισχύει μέχρι σήμερα, οι χώρες υποδοχής είναι αυτές που πρέπει να αναλάβουν όλο το βάρος της υποδοχής, του αιτήματος ασύλου.

«Όμως επειδή υπήρξε στη λεγόμενη μεταναστευτική-προσφυγική κρίση αυτό το τόσο σοβαρό βάρος στην Ελλάδα και στην Ιταλία, υπήρχε μια συνεννόηση των χωρών της ΕΕ ώστε να παγώσει ουσιαστικά ο κανονισμός» επισημαίνει.

Ο ίδιος πιστεύει ότι αυτό που γινόταν το 2015 δεν ήταν νόμιμο, καθώς η Ελλάδα έστελνε τους μετανάστες στις χώρες της κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.

«Παρ όλα αυτά οι χώρες αυτές τους δέχθηκαν. Τώρα όμως λένε ότι το Δουβλίνο ισχύει και εσείς είστε υπεύθυνοι για αυτούς τους ανθρώπους, πρέπει να σηκώσετε αυτό το βάρος και να τους αναλάβετε ξανά», τονίζει χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος επισκέφτηκε όλα τα νησιά και αρκετούς χώρους φιλοξενίας στην ηπειρωτική Ελλάδα την τελευταία τετραετία. «Κάποια στιγμή στα νησιά είχε πέντε φορές παραπάνω τον πληθυσμό σε πρόσφυγες και μετανάστες».

«Πολύ αργότερα η κυβέρνηση κατάλαβε ότι τα νησιά είχαν σχεδόν βουλιάξει. Το φωνάζαμε κάποιοι εδώ και πολλά χρονιά και κάποια στιγμή κατάλαβαν ότι πρέπει να τους πάνε στην ενδοχώρα. Μα και οι μετακινήσεις στην ενδοχώρα δεν γίνονται ούτε με διάλογο με την τοπική κοινωνία. Και το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Που θα πάνε αυτοί οι καινούργιοι 50.000;», αναφέρει.

«Εκτίμησή μου είναι ότι τα πράγματα δεν θα κινηθούν τόσο γρήγορα και το πρόβλημα θα επωμιστεί μια επόμενη κυβέρνηση αλλά αυτό θα παραμείνει», αναφέρει.

Ποιος θα χρηματοδοτήσει τους πρόσφυγες αν επιστρέψουν;

«Υπάρχουν τα ευρωπαϊκά ταμεία από όπου αυτός που αιτείται άσυλο πρέπει να χρηματοδοτείται για διαμονή και σίτιση, όσο βρίσκεται σε αυτό το μεσοδιάστημα για να αποφασιστεί η έγκρισή του ή όχι», απαντά ο Π. Αδαμίδης.

«Για το προσφυγικό πόροι υπάρχουν απλά δεν μπορούμε να τους αξιοποιήσουμε γιατί δεν έχουμε υποβάλλει τα κατάλληλα πλάνα για την αξιοποίηση τους. Δεν έχουμε προετοιμασία, ούτε σχεδιασμό για το που πρέπει να πάνε αυτοί οι άνθρωποι. Σε αυτό το θέμα έχουμε μείνει πάρα πολύ πίσω», προσθέτει ο Γ. Τσαούσης.

Sputnik, skeftomasteellhnika, vimapress.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Προκλητικό σκοπιανό δημοσίευμα : «Οι Έλληνες έχουν κλέψει όλη την αρχαία κληρονομιά»



Ασύλληπτη πρόκληση από Σκοπιανό καθηγητή βυζαντινολογίας ο οποίος προχώρησε στην έκδοση μανιφέστου αλυτρωτισμού με τίτλο «Με την ιδιοποίηση του Βυζαντίου, οι Έλληνες κλέβουν και όλη την αρχαία κληρονομιά»
«Κατά τη δημιουργία ενός κράτους, οι ιδρυτές του πάντοτε θέλουν να το συνδέουν με κάποιον ισχυρό που να τους εκφράζει και τον παρουσιάζουν ως πρόγονο, είτε σε σχέση με την επικράτεια, είτε με τις παραδόσεις»αναφέρει το δημοσίευμα.
Και συνεχίζει:
«Αυτό έκανε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 1ο αιώνα π.Χ. που αναδύθηκε ως νέα παγκόσμια δύναμη σε βάρος της εξασθενημένης τότε Μακεδονίας μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η πολιτική των Ρωμαίων
Όπως είναι γνωστό, οι στρατηγοί του διάσημου στρατιωτικού ηγέτη απέτυχαν να διατηρήσουν το μεγαλύτερο και ισχυρότερο κράτος στην αρχαιότητα – τη Μακεδονία.
Πολεμώντας μεταξύ τους, μοιράστηκαν το έδαφος της Μακεδονίας σε αρκετές χώρες που σταδιακά έχασαν τη δύναμη και αυτό ήταν ένα στοιχείο που χρησιμοποίησε η Ρώμη για να τους νικήσει εύκολα.
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, κατευθυνόμενη πρώτα προς τη Δύση και φθάνοντας στα αγγλικά νησιά, στράφηκε μετά προς την Ανατολή και ξεκίνησε από τον δρόμο που άνοιξε ο Μέγας Αλέξανδρος.
«Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέκτησε τη Μακεδονία, για να την υποτάξει, τη χώρισε σε τέσσερις περιφέρειες. Απαγόρευσε στις περιφέρειες να επικοινωνούν γλωσσικά και εμπορικά μεταξύ τους καθώς και τους συζυγικούς δεσμούς.
«Απαγόρευσαν τη μακεδονική γλώσσα»
Οι Ρωμαίοι απαγόρευσαν τη μακεδονική γλώσσα (ο Σκοπιανός καθηγητής προφανώς εννοεί την ελληνική γλώσσα γιατί δεν υπήρχε καμία ‘μακεδονική’), επιβάλλοντας τη λατινική.
Οι Μακεδόνες προσπάθησαν να εξεγερθούν αλλά απέτυχαν», σημειώνει ο Δρ Αλεξάνταρ Ατανασόφσκι, καθηγητής βυζαντινολογίας στο τμήμα Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων.
Μετά 20 χρόνια η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατάργησε αυτές τις περιοχές και κήρυξε τη Μακεδονία επαρχία της.
Οι Ρωμαίοι άρχοντες, σύμφωνα με τον Ατανασόφσκι, χειρίστηκαν επιδέξια τον μακεδονικό πληθυσμό παραπλανώντας τον ότι εκπροσωπούν την ιδέα του Αλεξάνδρου της Μακεδονίας και ότι θα εκπληρώσουν το όνειρό του για την κατάκτηση της Περσίας.
Η χειραγώγηση από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες
Μέρος της χειραγώγησης που ασκούσαν οι ρωμαίοι αυτοκράτορες ήταν οι γιορτές τις οποίες αφιέρωναν στον μακεδόνα ηγεμόνα. Οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα γενέθλια του Αλεξάνδρου και την ημέρα του θανάτου του διοργάνωναν αγώνες προς τιμήν του και αυτά έκαναν τους Μακεδόνες να αποδεχθούν τους Ρωμαίους ως κληρονόμους του Αλεξάνδρου της Μακεδονίας. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αφομοιωθούν από τους Ρωμαίους.
Ο καθηγητής Ατανασόφσκι αναφέρεται στη συνέχεια στους αυτοκράτορες του Βυζαντίου και τονίζει ότι όλοι είχαν τον τίτλο του Ρωμαίου Αυτοκράτορα αν και πολλοί δεν είχαν πάει ποτέ στη Ρώμη.
Ο ίδιος τονίζει ότι οι Βυζαντινοί είχαν αναγνωρίσει το βουλγαρικό κράτος κατά τον μεσαίωνα «και το έκαναν σκόπιμα αυτό για να μην αναστήσουν τη μνήμη της αρχαίας Μακεδονίας, αλλά να διατηρήσουν την άποψη ότι το Βυζάντιο ήταν κληρονόμος της αρχαίας Μακεδονίας».
«Η Ελλάδα δίνει πολλά χρήματα για προπαγάνδα»
Τη βυζαντινή διπλωματία, σύμφωνα με τον καθηγητή των Σκοπίων, την κληρονόμησαν οι Ελληνες.
Ο Ατανασόφσκι λέει ότι οι Ελληνες υιοθέτησαν το Βυζάντιο ως δικό τους και κατά συνέπεια όλη την αρχαία κληρονομιά, την αρχαία λογοτεχνία, την αρχαία φιλοσοφία και κατάφεραν να ανατρέψουν τη Μακεδονία.
Αν και στα ιστορικά αρχεία αναφέρεται ως Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι Ελληνες κάνουν την εξίσωση μεταξύ Ρωμαίων και Ελλήνων, που σύμφωνα με τον καθηγητή είναι ανακριβής.
Ο Ατανασόφσκι λέει ότι η Ελλάδα δίνει πολλά χρήματα για να διαδώσει την κατασκευασμένη ιστορία της σε όλον τον κόσμο.
Πηγή: denesen.mk και echedoros-a.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Όταν η γυναίκα της Μικράς Ασίας θεωρήθηκε απειλή για την ηθική τάξη της Αθήνας


  • (Φωτ.: lykourinos-kavala.blogspot.com – Εικ.: ΧΚ)
Η εγκατάσταση των προσφύγων στον ελλαδικό χώρο πυροδότησε τα ξενοφοβικά σύνδρομα των γηγενών για τους «πρόσφιγγες», τους «τουρκόσπορους», τους «γιαουρτοβαφτισμένους», «σκατοογλούδες», για τις «σμυρνιές» και «παστρικές». Δεν ήταν μόνο τα οικονομικά και τα πολιτικά αίτια, αλλά και το πολιτιστικό χάσμα που χώριζε τις δύο πλευρές και εμπόδιζε τη μεταξύ τους επικοινωνία. Για τους γηγενείς ήταν ο διαφορετικός τρόπος ζωής και οι συνήθειες των προσφύγων, τα ήθη και έθιμά τους, η χρήση της τουρκικής γλώσσας και τα «κακόηχα» επίθετά τους, τα περίεργα ντυσίματά τους, η «εξωτική» κουζίνα τους, η ανατολίτικη μουσική, τα τραγούδια και οι χοροί τους, η έντονη κοινωνικότητά τους, η θορυβώδης διασκέδαση, η ροπή στα γλέντια και την «καλοπέραση»...
Η γυναίκα πρόσφυγας θεωρήθηκε απειλή για την ηθική τάξη της κοινωνίας.
Η στερεότυπη εικόνα εμφάνιζε την προσφυγοπούλα ως κοπέλα με χαλαρές ηθικές αρχές, που επιστράτευε την ανατολίτικη θηλυκότητά της για να συνάψει σχέσεις με γηγενείς νέους, να τους παρασύρει και να τους «τυλίξει», ώστε να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή, έξω από την αθλιότητα των προσφυγικών συνοικισμών. Το έγραψε αργότερα κι ο Μυτιληνιός συγγραφέας Ασημάκης Πανσέληνος: «Όταν στα 1922 η κουτάλα της Ιστορίας ξανάδειασε, σ’ ολάκερη την Ελλάδα, όλους πια τους Μικρασιάτες (και τις Σμυρνιές), διάτορη ακούστηκε η φωνή “μας παίρνουν τους άντρες μας”, σα να είταν η χώρα καντίνα που είχε υποχρέωση να φουρνίρει άντρες, μονάχα στις ντόπιες γυναίκες».

(Πηγή: levantineheritage.com)
Δεν ήταν αβάσιμοι οι φόβοι των γηγενών: Οι πρόσφυγες, σαν συνήλθαν κάπως από τον εφιάλτη, προσπάθησαν να συμφιλιωθούν με την τραγική μοίρα τους και να υπερβούν τα αδιέξοδά τους. Η ζωή αρχίζει να ανθίζει στους προσφυγικούς οικισμούς και διεκδικεί πάλι το μερίδιό της στη χαρά, στον έρωτα, στο τραγούδι και στο γλέντι, μέσα από τους γνώριμους κώδικες επικοινωνίας που θύμιζαν τις χαμένες πατρίδες. «Οι άνθρωποι αυτοί», θυμάται αργότερα ο Μάρκος Βαμβακάρης, «ήτανε μαθημένοι να δουλεύουνε και να γλεντάνε. Όλοι οι πρόσφυγες μηδενός εξαιρουμένου. Μπορεί να δούλευε όλη τη βδομάδα σα σκύλος, αλλά το σαββατοκύριακο πήγαινε να γλεντήσει. Να βγει, να πάει, να δείξει, να κάνει...».
Έφεραν επίσης έναν νέο τρόπο γλεντιού: Οι γηγενείς διασκέδαζαν με ευρωπαϊκά και δημοτικά, «ενώ αυτοί εδώ όταν ήρθαν, αρχίσανε τσιφτετέλια, συρτά, πολλά, πολλά πράγματα. Μανέδες, τζιβαέρια, αϊβαλιώτικα, πολλά».
Αναπτύσσεται έτσι στις προσφυγικές γειτονιές ένας τρόπος ζωής και διασκέδασης πρωτόγνωρος και ελκυστικός για τους νέους που ζητούσαν να αποδράσουν από τη στεγνή καθημερινότητά τους. Η Αρμένισσα Ανζέλ Κουρτιάν επισκέπτεται τον προσφυγικό συνοικισμό της Κοκκινιάς και μας δίνει μια περιγραφή που σφύζει από ζωή: «Όταν φτάσαμε, μείναμε έκπληκτοι. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση. Δεν έμοιαζε ούτε στην Αθήνα ούτε στον Πειραιά. Λες και ήταν πανηγύρι. Πολύς κόσμος κυκλοφορούσε χαρούμενος. Ταβέρνες, καφενεία γεμάτα κόσμο. Ορχήστρες ανατολίτικες. Κορίτσια τραγουδούσαν στη σειρά καθισμένες με τους οργανοπαίκτες. Τα πεζοδρόμια μέχρι και το δρόμο γεμάτα τραπεζάκια. Τα ούζα, τα τας κεμπάπ, τα τζατζίκια, οι παστουρμάδες και τα σαγανάκια μοσκοβολούσαν.
»Σωστό νυφοπάζαρο. Ήταν διάχυτη παντού η ατμόσφαιρα της Σμύρνης. [...] Κοιτάζω γύρω μου. Πραγματικά, πολύ όμορφα κορίτσια κάνουν βόλτες. Παρέες-παρέες, πιασμένες αγκαζέ ή χέρι-χέρι. Πειράζουν και πειράζονται, γελαστές και καμωματούδες. [...] Από κάθε σπίτι ακούγονται χαρούμενες φωνές και γέλια. Άντρες και γυναίκες κάθονται στις πόρτες τρώγοντας πασατέμπο, φωνογράφοι τραγουδούν διάφορα μικρασιάτικα τραγούδια...».

Μικρασιάτες πρόσφυγες στον Πειραιά (φωτ.: Αρχείο ΕΡΤ)
Όλο αυτό το «εξωτικό» σκηνικό λειτουργεί σαν μαγνήτης: «Όλοι οι νέοι της Αθήνας και του Πειραιά έρχονται για να διασκεδάσουν. Έχουν ξετρελαθεί με τα κορίτσια, τις προσφυγοπούλες. Τις βρίσκουν πιο όμορφες και πιο εξελιγμένες. Στην αρχή ήρθαν για διασκέδαση και να βρουν καμιά καμωματού. Όμως γρήγορα τους τυλίγει κάποια και παντρεύονται. Οι ντόπιοι έχουν κατατρομάξει για τα παιδιά τους. Τα χάνουν από το δικό τους περιβάλλον. Κάθε γονιός φοβάται μην τυχόν πάρει ο γιος του καμία προσφυγοπούλα χωρίς προίκα».
Οι ανάγκες της επιβίωσης και ο «αποδεκατισμός» του ανδρικού πληθυσμού (στους μεγάλους προσφυγικούς συνοικισμούς της Αθήνας στις ηλικίες άνω των 16 ετών το 62% ήταν γυναίκες και μόνο το 38% ήταν άνδρες) ανάγκασαν τις γυναίκες να βγουν μαζικά στο χώρο της εργασίας (στα εργοστάσια, στα εργαστήρια, στα σπίτια, στους δρόμους) και να επιβάλουν την παρουσία τους στις κοινωνικές δραστηριότητες. Αυτή η πρωτοφανής δημόσια έκθεση της γυναίκας θεωρήθηκε επίσης απειλή για την κρατούσα ηθική τάξη.
Τα στερεότυπα δεν περιορίζονται στις φτωχές κοπελίτσες των προσφυγικών συνοικισμών. Δημοσιεύματα της εποχής εμφανίζουν και τις εύπορες γυναίκες προσφυγικής καταγωγής να προκαλούν με την παρουσία τους, τον «ηδονισμό», την «ανηθικότητα», τη «χυδαιότητά» τους. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές καταγραφές αυτής της ρατσιστικής οπτικής είναι το προκλητικό άρθρο «Οι γυναίκες της Αθήνας» του Κώστα Ουράνη (εφ. Ελεύθερος Λόγος, 10 Ιουλίου 1923).

Το φύλλο της εφημερίδας που φιλοξένησε το άρθρο του Κώστα Ουράνη
Ο γνωστός ποιητής αντιπαραβάλλει τις «Ατθίδες» με τις γυναίκες της Ανατολής που κατέκλυσαν και μόλεψαν την πρωτεύουσα: Στην αρχή κάνει λόγο για τον τύπο της νεαρής Αθηναίας «ο οποίος είχε την ευγένεια, λιγυρότητα και γραμμές αναγλύφων του Κεραμεικού ή μικρών αγαλμάτων της Τανάγρας. Ήταν ο ίδιος τύπος της δέσποινας που είχε διατηρηθεί και κατά τους αιώνες της δουλείας ακόμη μέσα σε λίγα αρχοντικά ελληνικά σπίτια και που έδωσε μερικά εξαίσια άνθη στην αυλή του Όθωνος. [...] Είχαν στην εμφάνισή τους κάτι το πολύ αρμονικό και αρχοντικό. Θύμιζαν τις αρχαίες παρθένες που σμίλεψε ο Φειδίας ν’ ανεβαίνουν με άνθη και καρπούς στον Παρθενώνα κατά την πομπή των Παναθηναίων». Οι γυναίκες αυτές, συνεχίζει, είναι είδος προς εξαφάνιση, αφού η πόλη της Αθήνας κατακλύζεται πλέον από τις «άλλες»: «Οι άλλες έχουν τον καθαρό τύπο της Ανατολής από την οποία προέρχονται. Είναι γυναίκες που αρέσκονται πολύ να προκαλούν. Έχουν λευκή και απαλή επιδερμίδα, είναι όλες με υποβλητικές καμπυλότητες, με πρόσωπα στρογγυλά και μάτια στρογγυλά επίσης και κατάμαυρα, βυθισμένα σε ίσκιους, γεμάτα ηδονισμό. [...] Είναι οι τύποι των ωραίων γυναικών - για τα κοινά τα γούστα.
»Οι γυναίκες αυτές ή είναι ανούσια αισθηματικές ή τρομερά φιλήδονες, [...] έχουν κάτι το κοινό και το χυδαίο. [...] Δεν έχουν απάνω τους καμιά αρχοντιά, καμιά ένστικτη λεπτότητα. Δεν είναι “κυρίες”. Είναι θηλυκά. Το κλίμα της Ανατολής τις έκανε μαλθακές, σαρκώδεις και φιλήδονες. Από δε την Ευρώπη έχουν πάρει την ελευθερία των ηθών – και ίσως τίποτα άλλο. [...] Δεν έχουν την ένστικτη αποστροφή των ευγενικών γυναικών προς το χυδαίο και το ταπεινό [...] αγαπούν την κουρκουσαριά, τις φράσεις με τις διπλές έννοιες, τ’ αλατισμένα αστεία.
»Ντύνονται με κίτρινα, με μαβιά, με ρόδινα χρώματα. Πολλές, υπό το πρόσχημα της ζέστης, έχουν καταργήσει τα μεσοφόρια, όταν δε περπατούν μέσα στον ήλιο οι γραμμές του σώματός των διαγράφονται καθαρά μέσα από τα φουστάνια. Με γυμνούς λαιμούς, με γυμνά μπράτσα, έχοντας κάτι το άφθονο όπως οι γυναίκες του Ρούμπενς, με μεγάλα μαύρα ματόκλαδα, κάτω από τα οποία γλαρώνει ο ηδονισμός, προκαλούν την προσοχή που ανοίγει το στόμα και ξυπνούν αιφνίδιους πόθους. [...]
»Αυτές είναι οι γυναίκες που φαίνονται παντού στη σημερινή Αθήνα [...] αυτή που δίνει τον τόνο, που εμφανίζεται ως τύπος, είναι η γυναίκα της Ανατολής. Ο άλλος, ο τύπος της νέας Αθηναίας, ο οποίος είχε αρχίσει να διαπλάσσεται από το κλίμα της Αττικής, χάθηκε μέσα σ’ αυτή την πλημμύρα των γυναικών της Ιωνίας και του Βοσπόρου. Κάπου-κάπου βλέπει κανείς μερικές νεαρές γυναίκες ντυμένες με διακριτική κομψότητα, με βλέμμα που κοιτάζει από ψηλά, με βάδισμα αργό και περήφανο, ωραίες σιλουέτες που κινούν το θαυμασμό: είναι αυτές, οι Αθηναίες. Αλλά εκτοπισμένες. Οι γυναίκες της Ανατολής κατέχουν σήμερα το πεζοδρόμιο και επιβάλλονται στο γούστο των κοινών με τα ζωηρά τους χρώματα, το αφρώδες δέρμα τους, τις προκλητικές καμπύλες, τα ηδυπαθή μάτια και το κάτι εκείνο το πολύ μελωμένο που αποστάζουν και που φέρνει ένα πλατάγισμα γλώσσης σ’ εκείνους που τις κοιτάζουν – όπως φέρνει το γλύκισμα που ορέγεται κανείς να φάει ή που μόλις το έφαγε...»!
Ο Ουράνης δεν αποτελούσε εξαίρεση· επένδυσε απλώς με συγγραφική μαεστρία την αντιπροσφυγική αντίληψη μιας σεβαστής μερίδας της γηγενούς κοινωνίας, αντίληψη που εξέφρασε στα 1928, με ακόμη πιο προκλητικό τρόπο, ο εκδότης της Καθημερινής Γεώργιος Βλάχος, στο γνωστό αντιπροσφυγικό άρθρο του: «Το σύμβολον της Παλαιάς Ελλάδος εκπορθείται και βεβηλώνεται από την “προσφυγικήν αγέλην”. Η Αθήνα δεν είναι πια η πόλη μόνο των “καθαρών” Ελλήνων, αλλά και πόλη των προσφύγων».
Σίγουρα θα υπήρξαν πολλές οργισμένες αντιδράσεις, κυρίως από την πλευρά των προσφύγων.
Τέσσερις μέρες μετά, στις 14 Ιουλίου 1923, η εφημερίδα φιλοξένησε απάντηση του αναγνώστη Κ.Αθ., που από την επιστολή του φαίνεται πως ήταν γηγενής Αθηναίος, άνθρωπος με μόρφωση και ευαισθησία και πήρε μέρος ως στρατιώτης στη μικρασιατική εκστρατεία. Τις εντυπώσεις του Ουράνη για τις γυναίκες της Ανατολής τις θεωρεί αποτέλεσμα της δυτικολαγνείας, της προκατάληψης και της άγνοιάς του για εκείνο το κομμάτι του ελληνισμού.
Νωπές είναι οι δικές του μνήμες από την Ελλάδα της Ανατολής: «Διπλός καημός να θυμάται κανείς τώρα εκείνην την αντικρινή, την πεθαμένη πια, Ελλάδα της Ανατολής», μιαν Ελλάδα «ζωντανεμένη, ολόστητη, ορθόστητη, λάγνα, γλυκιά, με φλογισμένη την ψυχή από τον πόθο της χαράς, με λιγωμένα μάτια από τη λαχτάρα του λυτρωμού, με ανοιχτή αγκαλιά...». Η θύμησή του τρέχει και στην Ελληνίδα της Ανατολής, που «επρόβαλε στο παραθύρι, έκοψε τα λουλούδια από τη γλάστρα της να μας ράνει, έστρωσε τα στολίδια της στο δρόμο να περάσουμε, άφησε τα δάκρυά της να κυλήσουνε πονετικά και άπλωσε τα μπράτσα της τα γραμμένα να μας χαϊδέψει τα κουρασμένα κεφάλια... Εμείς τις είδαμε τις γυναίκες της Ανατολής, εκείνες τις αλησμόνητες ημέρες της σβησμένης μας χαράς.
»Έτσι θα τις εγνώριζε ο Ουράνης τις γυναίκες της Ανατολής, αν δεν εταξίδευε διαρκώς προς Δυσμάς. [...] Και όταν, ξένος, αντίκρισε τις γυναίκες της Ανατολής πλαισιωμένες στο αττικόν περιβάλλον, τις έκρινε με την ψυχρή, την εύκολη, την άδικη παρατήρηση του ξένου, του περαστικού, με την απροσεξία του ανθρώπου που δεν αγαπά εκείνο που δεν το γνωρίζει, απλούστατα διότι δεν το εγνώρισε. Όλα τα μάτια δεν βλέπουν πάντα τα ίδια πράγματα. Χρειάζεται η προοπτική του χρόνου και των γεγονότων. Τις γυναίκες της Ανατολής εμείς, καθώς τις συναντούμε τώρα στο δρόμο μας, τις βλέπουμε στο βάθος μιας σκηνής γεμάτης από καπνούς μαύρους και αίματα ζεστά, χυμένα, με λυμένα τα μαλλιά να μοιρολογούν και να οδύρονται κι ανάμεσα στους λυγμούς τους να ψιθυρίζουν χορικά της πιο φρικτής τραγωδίας.
»Είναι οι γυναίκες που επόνεσαν πολύ. Κι όσο για την ταγιά τους, για τη σιλουέτα τους, για τη γραμμή τους, κοιτάζουμε λιγάκι πιο βαθιά, μες στην ψυχή, και το ’χουμε κρυφό καμάρι πως θα γενούν μανάδες μια φορά και πως το αίμα τους θα είναι και δικό μας αίμα [...]».
Κυριάκος Λυκουρίνος
  • Πηγή: lykourinos-kavala.blogspot.com, pontos-news.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Γαλλία: Απαγόρευση διαδηλώσεων για τα «κίτρινα γιλέκα»


Στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι, αλλά και σε άλλα μέρη, όπως στο Μπορντό και την Τουλούζη, απαγορεύτηκαν για το Σάββατο οι διαδηλώσεις των «κίτρινων γιλέκων».

Οι περιοχές αυτές αποτελούν σημεία συνάντησης του κινήματος διαμαρτυρίας κατά της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, το οποίο συγκλονίζει τη χώρα εδώ και 4 μήνες.

Οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν στον απόηχο των συγκρούσεων, κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων της περασμένης εβδομάδας, μεταξύ διαδηλωτών και των δυνάμεων ασφαλείας και των περιστατικών λεηλασιών καταστημάτων με είδη πολυτελείας στο Σανζ Ελιζέ.

Οι εικόνες του διάσημου εστιατορίου-καφέ Fouquet και άλλων καταστημάτων, ενώ είχαν τυλιχθεί στις φλόγες, έκαναν τον γύρο του κόσμου προκαλώντας έντονες επικρίσεις για την αναποτελεσματικότητα των μέτρων διατήρησης της τάξης. Ο αρχηγός της αστυνομίας του Παρισιού απομακρύνθηκε των καθηκόντων του έπειτα από απόφαση της κυβέρνησης.

Με την ελπίδα να αποφευχθεί το ενδεχόμενο νέων βίαιων επεισοδίων, ο διάδοχός του αποφάσισε να κλείσει αύριο το Σανζ Ελιζέ για τους διαδηλωτές και να αποκλείσει την πρόσβαση σε μια μεγάλη περίμετρο, που περιλαμβάνει το προεδρικό μέγαρο του Ελιζέ και το κτίριο της Εθνοσυνέλευσης.

Η κυκλοφορία των οχημάτων θα απαγορεύεται στο τομέα του Ελιζέ από τις 07.00 το πρωί του Σαββάτου, ώρα Ελλάδας.

«Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι αυτές οι βιαιοπραγίες και οι καταστροφές είναι πιθανόν να επαναληφθούν στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων που ανακοινώθηκαν» για αυτό το Σάββατο, σύμφωνα με την απόφαση που υπέγραψε ο νέος αρχηγός της αστυνομίας του Παρισιού Ντιντιέ Λαλμάν.

Μέτρα ασφαλείας θα εφαρμοστούν και στη Νίκαια, στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας, που υποδέχεται, στο πλαίσιο μιας επίσημης επίσκεψης, τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ. Τομείς της πόλης θα αποκλειστούν για κάθε πρόσωπο, εκτός των κατοίκων, και οι αρχές θα πραγματοποιούν έρευνες σε όποιον θέλει να εισέλθει εκεί.

Οι πόλεις της Τουλούζης και του Μπορντό (νοτιοδυτικά), που αποτέλεσαν επίσης θέατρο συγκρούσεων, θέτουν σε εφαρμογή ανάλογα μέτρα.

iefimerida.gr
Διαβάστε Περισσότερα...