Amfipoli News
















Κυριακή 19 Μαΐου 2024

Ανακαλύφθηκε ελληνική μούμια στην Αίγυπτο



  Ένας τάφος ελληνορωμαϊκής εποχής με ελληνική μούμια ανακαλύφθηκε πρόσφατα στο Ασουάν της Αιγύπτου. Σε μια εξαιρετικά ασυνήθιστη ανακάλυψη, οι αρχαιολόγοι βρήκαν μια χάλκινη πλάκα με το όνομα του άνδρα («Νικόστρατος») κοντά στο σώμα του.

Το εκπληκτικό εύρημα έγινε στο πλαίσιο ανασκαφών που ανέλαβε η Αιγυπτιο-ιταλική αποστολή στο Δυτικό Ασουάν στην περιοχή του Μαυσωλείου Αγά Χαν, όπως ανέφερε το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου.

Αν και στο ταφικό συγκρότημα είχε γίνει επιδρομή στην αρχαιότητα, η μούμια του Έλληνα ήταν άθικτη, με ταφικά αντικείμενα όπως περίτεχνα αγγεία που βρέθηκαν μαζί με το σώμα. Στην είσοδο του τάφου βρέθηκε βωμός για θυσίες, ο οποίος περιείχε συνολικά είκοσι μούμιες.

Ο Έλληνας Νικόστρατος είχε ταφεί με χάλκινο περιδέραιο με το όνομα του.

Ο τάφος, για τον οποίο οι αρχαιολόγοι σε ανακοίνωσή τους λένε ότι ήταν «πολύ μεγάλος», είναι μέρος του συγκροτήματος του Μαυσωλείου Αγά Χαν, αλλά ήταν προηγουμένως άγνωστος στους ιστορικούς.

Η αρχαιολογική αποστολή που πραγματοποιήθηκε το 2021 διευθύνθηκε από την Patrizia Piacentini, καθηγήτρια Αιγυπτιολογίας και Αιγυπτιακής αρχαιολογίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μιλάνου, και τον Abdelmoneim Said, γενικό διευθυντή του Aswan and Nubia Antiquities (SCA)

Μια ελληνική μούμια στο φώς μετά από 2.000 χρόνια

Η απίστευτη ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου 2021.

Η κοινή ιταλο-αιγυπτιακή ομάδα εργάζεται από το 2019 στην περιοχή γύρω από το Μαυσωλείο του Αγά Χαν στη δυτική ακτή του Νείλου στο Ασουάν, όπου υπάρχουν περισσότεροι από τριακόσιοι τάφοι που χρονολογούνται από τον έκτο αιώνα π.Χ. έως τον τέταρτο αιώνα μ.Χ.

Αυτό περιλαμβάνει την Πτολεμαϊκή εποχή της αιγυπτιακής ιστορίας, όταν οι Αιγύπτιοι βασιλικοί παντρεύτηκαν με τους Έλληνες Πτολεμαίους, τους ηγεμόνες που ανέλαβαν τμήματα της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.


Οι αρχαιολόγοι βρήκαν τη μούμια ενός άνδρα δίπλα στον ανατολικό τοίχο της κατασκευής. Δίπλα, ανακάλυψαν ένα χάλκινο περιδέραιο με μια εγχάρακτη πλάκα στα ελληνικά με το όνομά του, «Νικόστρατος». Πιστεύουν ότι το σώμα του βρισκόταν αρχικά στον τάφο που είχε αποκαλυφθεί λίγο αργότερα κάτω από την ορθογώνια κατασκευή και αργότερα το έβγαλαν τυμβωρύχοι στην αρχαιότητα.

Μοναδική «ορθογώνια κατασκευή» προστάτευε τον τάφο της ελληνικής μούμιας στην Αίγυπτο για πολλούς αιώνες

Το τελευταίο τους εύρημα είναι ένας μεγάλος τάφος (ονομάζεται AGH032) που χρονολογείται από την ελληνορωμαϊκή περίοδο. Ήταν κρυμμένο από μια καλοδιατηρημένη ορθογώνια κατασκευή που δείχνει σημαντικά ίχνη από μια μυστηριώδη πυρκαγιά που οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι επηρέασε και τον τόπο ταφής.

Ένας μεγάλος σωρός που περιείχε οστά ζώων (κυρίως από πρόβατα), καθώς και θραύσματα αγγείων, πλάκες προσφορών και πλάκες εγγεγραμμένες με ιερογλυφικά κάλυπτε τον ανατολικό τοίχο του οικοδομήματος, υποδηλώνοντας τη χρήση του ως αναθηματικού χώρου, αναφέρουν οι αρχαιολόγοι στην έκθεσή τους που κυκλοφόρησε από το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου.


Οι αρχαιολόγοι δήλωσαν ότι πρόκειται για την πρώτη κατασκευή αυτού του είδους που βρέθηκε στη νεκρόπολη του Αγά Χαν.

Τα περιτυλίγματα της μούμιας ήταν κομμένα από ληστές στην αρχαιότητα με μαχαίρι που βρέθηκε στο σημείο ταφής.

Μια σκάλα που πλαισιώνεται μερικώς από λαξευμένους ογκόλιθους και καλύπτεται από μια λασπόπλινθο θόλο οδηγεί στην είσοδο, η οποία περικλείεται από ένα περίπλοκο σύστημα από πλάκες και λιθόπλινθους πάνω από τη σκάλα. Ένα μεγάλο τραπέζι προσφορών ή βωμός, βρέθηκε σε κομμάτια στην είσοδο. Ιερογλυφικά εξακολουθούν να είναι ευδιάκριτα στην επιφάνειά του.

Ένα βαριά διακοσμημένο κύπελλο διακοσμημένο με κεραμική διακόσμηση που εφαρμόζεται πριν από το ψήσιμο, βρέθηκε επίσης σε θραύσματα στον πρόσφατα ανακαλυφθέντα τάφο.

Το ταφικό συγκρότημα αποτελείται από μια αίθουσα με τέσσερις ταφικούς θαλάμους λαξευμένους βαθιά στο βράχο. Στην αίθουσα, απέναντι από την είσοδο, ανακαλύφθηκε από τους αρχαιολόγους μια πήλινη σαρκοφάγος που περιείχε τη μούμια ενός παιδιού και ένα όμορφο χαρτοκιβώτιο που κάλυπτε τις μούμιες, αναφέρει το greekreporter.

Η μούμια ενός άλλου παιδιού, που βρέθηκε σε έναν από τους ταφικούς θαλάμους, έχει υποβληθεί σε ακτινογραφία και δείχνει μια πλάκα στο στήθος του νεκρού.

Οι αρχαιολόγοι βρήκαν τις είκοσι μούμιες, σε «εξαιρετική κατάσταση διατήρησης», μέσα στις τέσσερις στοές λαξευμένες στο βράχο. Σε άλλους είχαν κοπεί τα περιτυλίγματα και τα χαρτοκιβώτια τους από αρχαίους… κλέφτες.

Οι καλά διατηρημένες σαρκοφάγοι ήταν βαμμένες με έντονα χρώματα

Μερικά από τα μουμιοποιημένα σώματα ήταν ηλικιωμένων, όπως αποδεικνύεται από τα ορατά σημάδια αρθρίτιδας στα οστά τους. άλλα ήταν γυναίκες ή μικρά παιδιά, συμπεριλαμβανομένου ενός βρέφους

Πραγματοποιήθηκε ακτινολογική ανάλυση του κεφαλιού ενός μουμιοποιημένου παιδιού στο σημείο της νεκρόπολης με φορητό μηχάνημα ακτίνων Χ από μέλη της Αιγυπτιο-ιταλικής αποστολής στο Δυτικό Ασουάν.

Πραγματοποίησαν επίσης ανθρωπολογικές και ακτινολογικές αναλύσεις σε σαράντα πέντε άτομα που είχαν ανακαλυφθεί το 2019 στον τάφο που ονομάζεται AGH026 εκτός από τα είκοσι άτομα που βρέθηκαν το 2021 στον τάφο AGH032.

Ο στόχος ήταν να εκτιμηθεί η ηλικία, το φύλο και πιθανές ασθένειες από τις οποίες μπορεί να υπέφεραν οι άνθρωποι.

Η ομάδα ανακάλυψε ότι στον τάφο AGH026, το 30% των ατόμων ήταν παιδιά, από τη περίοδο νεογνών έως την ηλικία των δέκα ετών. Πολλά από τα υπόλοιπα σώματα ήταν γυναικεία. Τουλάχιστον τρεις οικογένειες βρέθηκαν με μητέρα, πατέρα και γιο θαμμένους ο ένας δίπλα στον άλλο σε μία περίπτωση.

Οι αναλύσεις των οστών έδειξαν ότι κάποιοι από τους ανθρώπους υπέφεραν από μολυσματικές ασθένειες. Το μηριαίο οστό ενός ενήλικα εμφάνισε σαφή σημάδια ακρωτηριασμού, από τον οποίο το άτομο πρέπει να έχει επιζήσει, σημειώνουν οι αρχαιολόγοι.

Άλλα σώματα δείχνουν ενδείξεις αρθροπάθειας, που είναι σημάδι θανάτου που είχε συμβεί σε μεγάλη ηλικία.


hellas-now.com

Διαβάστε Περισσότερα...

Οι εύζωνες τίμησαν τη Γενοκτονία των Ποντίων φορώντας ποντιακή στολή – Συγκινητικές στιγμές στο Σύνταγμα



 Ημέρα μνήμης η σημερινή καθώς συμπληρώνονται 105 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων. Μια γενοκτονία που δεν έχει αναγνωριστεί από την Τουρκία αλλά τα μαρτυρικά γεγονότα της εποχής αποτυπώνουν τη θηριωδία και τον ξεριζωμό που έζησαν οι Έλληνες του Πόντου.

Σήμερα, εκτιλύχθηκαν συγκινητικές στιγμές στο Σύνταγμα καθώς οι εύζωνες, θέλοντας να τιμήσουν τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, πραγματοποίησαν την αλλαγή φρουράς φορώντας ποντιακή στολή και καταχειροκροτήθηκαν από το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στο κέντρο της Αθήνας.

newsbreak.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ! 9 άλυτα μυστήρια που «βασανίζουν» ακόμα τους επιστήμονες


Είναι αλήθεια πως η επιστήμη με τα τεχνολογικά μέσα που διαθέτει επιχειρεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω μας όσο καλύτερα μπορεί και να δώσει τις δικές της εξηγήσεις σε ο,τι συμβαίνει. Ωστόσο, ακόμα και τα πιο «κοφτερά» μυαλά αδυνατούν πολλές φορές να βγάλουν άκρη και να καταφέρουν να εξηγήσουν τα φυσικά φαινόμενα, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε αδιέξοδο.

Οι περίεργοι θόρυβοι από τα έγκατα της γης, ο διάσημος μηχανισμός των Αντικυθήρων αλλά και το φαινόμενο placebo, είναι μερικά από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια του κόσμου, όπως παρουσιάζονται σε ένα βίντεο που κάνει το γύρο του Διαδικτύου, τα οποία «βασανίζουν» ακόμη και στις μέρες μας την επιστημονική κοινότητα.

Ο μυστηριώδης ήχος του Taos Hum

Ενας παράξενος ήχος-βουητό έχει καταγραφεί στην περιοχή του Τάος στο Νέο Μέξικο, κάνοντας πολλούς κατοίκους μάρτυρες του περίεργου αυτού φαινομένου. Ωστόσο, οι επιστήμονες αδυνατούν να εντοπίσουν την προέλευσή του εδώ και 23 χρόνια, όποτε και καταγράφηκε πρώτη φορά.

Η Θάλασσα της Γαλιλαίας

Στη θάλασσα της Γαλιλαίας ή αλλιώς Κινέρετ ανακαλύφθηκε μόλις πέρυσι μέσω σόναρ ένα περίεργο υποθαλάσσιο μνημείο. Το μνημείο έχει βάρος 60.000 τόνων και υπολογίζεται ότι έχει κατασκευαστεί 6.000 χρόνια πριν, ενώ εικάζεται πως έχει καλυφθεί εξαιτίας των συσσωρευμένων υδάτων στην περιοχή. Ωστόσο, κανείς μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει πολλά για το μνημείο.

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων

Γύρω στο 150 π.Χ. υπήρχε ένας αστρολάβος, ένα αρχαίο τέχνημα, το οποίο έδινε την δυνατότητα στους ανθρώπους να μπορούν να υπολογίζουν την κίνηση των πλανητών. Παρά το ότι η ανακάλυψή του έγινε το 1901, οι ερευνητές ακόμη δεν είναι σε θέση να αναλύσουν την λειτουργία του αλλά και να βρουν τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από αυτή την εφεύρεση.

Paleodictyon nodosum – Ενα ζωντανό απολίθωμα στον πάτο της θάλασσας

Ενα μυστηριώδες απολίθωμα ενός περίεργου πλάσματος στο βυθό του Ατλαντικού ωκεανού δημιουργεί τέλεια εξάγωνες γραμμές και σχήματα. Οι επιστήμονες μετά από αναλύσεις που έκαναν στο απολίθωμα, διαπίστωσαν ότι δεν έχει αναπτυχθεί εδώ και 50 εκατομμύρια χρόνια.

Γκοτζίλα – Το μυστήριο με τα ορυκτά

Τα παράξενα ορυκτά Γκοτζίλα ανακαλύφθηκαν το 2012. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πως δημιουργήθηκαν αυτά τα ορυκτά.

Παράξενος ήχος στον Ειρηνικό ωκεανό

Αλλος ένας παράξενος ήχος καταγράφηκε το 1991 από ερευνητές, ο οποίος προέρχεται από τα βάθη του Ειρηνικού ωκεανού. Πιθανολογείται, ωστόσο, πως ο περίεργος αυτός θόρυβος προέρχεται από τις φάλαινες και υποθαλάσσια ηφαίστεια.

Σκοτεινή Ροή

Πρόκειται για μία μεγάλη ροή γαλαξιακών σμηνών με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η οποία είναι ανεξάρτητη της διαστολής του σύμπαντος. Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα επιστημονικές έρευνες, η ροή αυτή έχει δεν οφείλεται στην κατανομή της ύλης στο ορατό σύμπαν.

Πλανήτης Kepler-78b – Ο πλανήτης της λάβας

Εναν νέο πλανήτη, ο οποίος μοιάζει με την Γη ανακάλυψαν δύο ανεξάρτητες ομάδες αστρονόμων. Ο νέος πλανήτης με όνομα Kepler-78b έχει σχεδόν παρόμοια πυκνότητα και μέγεθος με την Γη, ωστόσο ο εξωπλανήτης έχει κάποιες ιδιαιτερότητες, αφού περιστρέφεται γύρω από το άστρο του κάθε 8,5 ώρες, ενώ αντιθέτως η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ηλιο, κάθε 365 ημέρες. Την ίδια στιγμή, η θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη είναι κατά 2.000 βαθμοί Κελσίου υψηλότερες από αυτές που έχουν καταγραφεί στον πλανήτη μας τις πιο ζεστές ημέρες, για αυτό και τον ονομάζουν πλανήτη της λάβας.

Oι παράξενες μπάλες φωτιάς

Ανεξήγητες μάζες φωτιάς, οι οποίες μοιάζουν με μπάλες, εκτοξεύονται από τον ποταμό Mekong στην Ταϊλάνδη κάθε Οκτώβριο. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μία επίσημη επιστηνομική απάντηση. Ωστόσο, πίσω από αυτό το περίεργο φαινόμενο, κρύβεται ένας μύθος που λέει ότι ένα φίδι υπάρχει κάτω από το ποτάμι και «πετάει» τις καυτές μπάλες για να καλέσει τον Βούδα και να τον επαναφέρει στην γη.
Διαβάστε Περισσότερα...

Η γνωριμία του βασιλιά της Μακεδονίας, Φιλίππου, με τη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα. Ερωτεύθηκαν στα οργιαστικά Καβείρια Μυστήρια


Ο γάμος του Φιλίππου Β’ της Μακεδονίας και της Ολυμπιάδας, μπορεί να εξυπηρετούσε τις πολιτικές βλέψεις των οικογενειών τους, αλλά δεν ήταν προϊόν συνοικεσίου. 

Δεν γνωρίστηκαν σε μια βασιλική αυλή ως εκπρόσωποι των αριστοκρατών οικογενειών τους, αλλά στη Σαμοθράκη κατά τη διάρκεια οργιαστικών τελετών. 
Μπορεί ο γάμος τους να είχε άσχημη κατάληξη, αλλά στο ξεκίνημά του, χαρακτηριζόταν από έντονο πάθος και έρωτα. 

Η Ολυμπιάδα γεννήθηκε στην Ήπειρο, το 373 π.Χ. και πατέρας της ήταν ο βασιλιάς των Μολοσσών, Νεοπτόλεμος. 
Η νεαρή ξεχώρισε για τη φιλομάθεια και το ανήσυχο πνεύμα της. 
Η μόρφωσή της ξεπερνούσε αυτή των υπόλοιπων γυναικών, γι’ αυτό και η Ολυμπιάδα δεν φέρθηκε ποτέ σαν μία κοινότοπη γυναίκα. 
Η περηφάνια της έφτανε στα όρια της υπεροψίας και ο Φίλιππος δεν κατάφερε ποτέ να υποτάξει το πνεύμα της. 
                                           Ολυμπιάδα 

Σε αντίθεση με τις περισσότερες νέες ευγενικής καταγωγής, η Ολυμπιάδα δεν βιάστηκε να παντρευτεί και να «στήσει νοικοκυριό». 
Επέλεξε να υπηρετήσει στο Μαντείο των Δελφών και μυήθηκε στα Βακχικά μυστήρια, που χαρακτηρίζονταν από τον έντονο σεξουαλικό χαρακτήρα τους. 
Βέβαια, στην Αρχαία Ελλάδα η σεξουαλική φύση των μυστηρίων είχε ως στόχο την πνευματική ανάταση και την επικοινωνία με τους Θεούς και δεν αντιμετωπιζόταν με σύγχρονους όρους. 

Ο Φίλιππος τη γνώρισε στη Σαμοθράκη, όπου τελούσε χρέη Ιέρειας στα Καβείρια μυστήρια. 
Η βασιλική καταγωγή τους δεν είχε καμία σημασία, καθώς στα μυστήρια συμμετείχαν ως ίσοι, άνθρωποι από κάθε κοινωνική τάξη, μέχρι και δούλοι. 
Κατά τη διάρκεια των Καβείριων, ο κόσμος ξεχνούσε την πραγματική του ζωή και αφιερωνόταν στη λατρεία των Θεών. 
Εκεί, οι δύο παθιασμένοι νέοι ανέπτυξαν μία έντονη σχέση που θα άλλαζε για πάντα τη ζωή τους. 

Ο ταραχώδης έγγαμος βίος 
Ο Φίλιππος και η Ολυμπιάδα παντρεύτηκαν το 357 π.Χ. 
                                           Φίλιππος Β’ 
Αν και οι νέοι ήταν ερωτευμένοι, ο γάμος τους εξυπηρετούσε και πολιτικές σκοπιμότητες. 
Μετά τον θάνατο του πατέρα της Ολυμπιάδας, τον θρόνο ανέλαβε ο θείος της, Αρρύβας, ο οποίος πάντρεψε την ανιψιά του με τον νέο Βασιλιά της Μακεδονίας για να ενισχύσει τη θέση του. 

Και ο Φίλιππος και η Ολυμπιάδα ήταν εξαιρετικά δυναμικές προσωπικότητες, που αρνούνταν να συμβιβαστούν. 
Αποτέλεσμα ήταν να συγκρούονται συνεχώς και οι καβγάδες τους αντηχούσαν στους τοίχους των ανακτόρων της Πέλλας.
 Ο Φίλιππος διατηρούσε πολλές εξωσυζυγικές σχέσεις και η Ολυμπιάδα πάθαινε κρίσης ζήλιας και ένιωθε ότι η συμπεριφορά του την προσέβαλε ανεπανόρθωτα. 
Απ’ την άλλη, η αγέρωχη βασίλισσα της Μακεδονίας προκαλούσε το θαυμασμό πολλών αντρών, αλλά και το μένος άλλων. 
Ήταν εξαιρετικά σπάνιο για μία γυναίκα να έχει τόσο δυναμική συμπεριφορά και πολύ γρήγορα, η Ολυμπιάδα απέκτησε πολλούς φίλους, αλλά και εχθρούς. 

Η κατάσταση επιδεινώθηκε μετά τη γέννηση του Αλέξανδρου, το 356 π.Χ. 
Η Ολυμπιάδα αφιερώθηκε στην ανατροφή του γιου της που λάτρευε και μοναδική της έγνοια ήταν να εξασφαλίσει τον θρόνο της Μακεδονίας για αυτόν. 
Μέχρι το τέλος της ζωής της, η μητέρα του αγωνίστηκε φανατικά για να προωθήσει τα συμφέροντά του. 
Εκτελέστηκε το 316 π.Χ. με εντολή του Κάσσανδρου. 
Ήταν ο μεγάλος πολιτικός της αντίπαλος, που έγινε κυρίαρχος στρατηγός της Μακεδονίας μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου. 

mixanitouxronou.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Ο σκελετός του πολεμιστή με το ακρωτηριασμένο χέρι που αντικαταστάθηκε με την προσθήκη λεπίδας. Πώς κατάφερε να επιζήσει για χρόνια με το «τεχνητό» μέλος


Στη βόρεια Ιταλία, στη νεκρόπολη των Λογγοβάρδων, ανάμεσα σε εκατοντάδες σκελετούς που έχουν ταφεί, ξεχωρίζει ένας σκελετός πολεμιστή με ακρωτηριασμένο χέρι και μια προσθήκη λεπίδας. 

Το μεταλλικό άγκιστρο στη θέση ενός ακρωτηριασμένου χεριού ήταν μια τακτική που χρησιμοποιούσαν οι πειρατές προκειμένου να είναι πάντα σε θέση μάχης. Αν η παλάμη τους ακρωτηριάζονταν συνήθως προσέθεταν κάποιο αιχμηρό αντικείμενο, όπως γάντζο ή ακόμη και λεπίδα ξίφους. 

Στη νεκρόπολη των Λογγοβάρδων αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν σκελετό, με το δεξί χέρι του να είναι ακρωτηριασμένο στο μέσο του πήχη. Ο σκελετός ανάγεται στον 6ο-8ο αιώνα. 
Με εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν στα άκρα του οστού εντοπίστηκαν ίχνη «βιομηχανικής πίεσης». 
Τα ίχνη αυτά σύμφωνα με τους ερευνητές συνάδουν με την εφαρμογή ενός προσθετικού εξαρτήματος. 
Ο άνδρας δηλαδή, περίπου 40- 50 χρονών, αντικατέστησε το χέρι του με ένα προσθετικό με μαχαίρι, με το οποίο μάλιστα έζησε πολλά χρόνια. 

Οι αρχαιολόγοι, με επικεφαλής την Ιλεάνα Μικαρέλι του Πανεπιστημίου Σαπιέντσα στη Ρώμη, διαπίστωσαν πως το χέρι είχε κοπεί από τραυματισμό. 
Παρότι δεν έχουν γίνει γνωστές παραπάνω λεπτομέρειες οι ερευνητές θεωρούν ότι το χέρι ακρωτηριάστηκε επειδή δεν υπήρχε άλλος τρόπος να θεραπευτεί ή επειδή χάθηκε σε κάποια μάχη, ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπόψιν την πολεμική κουλτούρα των Λογγοβάρδων. «Προσαρμόστηκε πολύ καλά στην κατάστασή του, το έκανε με ένα αντικείμενο που προέκυψε από την κουλτούρα του, μαζί με αξιοσημείωτη στήριξη από την κοινωνία του» έγραψε η ομάδα των ερευνητών στην ακαδημαϊκή εργασία, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Anthropological Sciences. 
Το εντυπωσιακό στο εύρημα αυτό είναι ότι ο Λογγοβάρδος αυτός κατάφερε να επιβιώσει μετά την απώλεια του χεριού του σε μια εποχή, πριν τα αντιβιοτικά. 
Οι επιστήμονες δικαιολόγησαν την επιβίωση του πολεμιστή με το «τεχνητό» μέλος στη φροντίδα που παρείχε η οικογένεια και η κοινότητα αλλά και στο γεγονός ότι οι άνθρωποι με κάθε μέσο προσπαθούσαν να ζήσουν. 
Στην περίπτωσή του ο οργανισμός του ανταποκρίθηκε και επιβίωσε από τις μολύνσεις. 

Η πολεμική κουλτούρα των Λογγοβάρδων 
Η φυλή των Λομβαρδών ή Λογγοβάρδων κατοικούσε κοντά στον ποταμό Έλβα της Γερμανίας. Μετανάστευσε ωστόσο στην Ιταλία το 568 όταν εισέβαλε στη χώρα. 
Για 183 χρόνια σημειώθηκαν συνεχόμενες συγκρούσεις ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στους Λομβαρδούς. 
Η γερμανική φυλή εγκαταστάθηκε τελικά στη Βυζαντινή Βόρεια Ιταλία όταν βγήκε νικήτρια των συγκρούσεων και κατέκτησε μεγάλα τμήματα της περιοχής. 
Στη νεκρόπολη των Λογγοβάρδων εκτός από το πλήθος σκελετών από πολεμιστές, έχουν εντοπιστεί ακόμη ένα ακέφαλο άλογο και πολλοί σκύλοι. 
Οι σκελετοί πολεμιστών είχαν τα όπλα τους δίπλα στον κορμό τους.

mixanitouxronou.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Νεμρούτ Νταγκ: Οι άγρυπνοι φρουροί του τύμβου. Επί αιώνες παραμένουν άγρυπνοι φύλακες των ιδεωδών του ελληνικού πολιτισμού στις ξεχασμένες κορυφές της Ανατολίας


Το Νεμρούτ ή Νεμρώδ (τουρκικά: Nemrut Dağı, αρμενικά: Նեմրութ, κουρδικά: Çiyayê Nemrûdê) είναι βουνό της νοτιοδυτικής Τουρκίας. Στην κορυφή του βρίσκεται ταφικό-λατρευτικό σύμπλεγμα των ύστερων ελληνιστικών χρόνων δημιουργημένο από τον Αντίοχο Α’. Το σημερινό όνομα του όρους προέρχεται από τον μυθικό βασιλιά Νεμρώδ, ο οποίος αναφέρεται τόσο στη Βίβλο όσο και στο Κοράνι. Από το 1987 ο χώρος έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. 

Ένα οδοιπορικό στην κορυφή του Νεμρούτ Νταγκ, του απροσπέλαστου Ολύμπου της Ανατολίας.

ΜΕΣΑ στην άγρια χιονοθύελλα, τα μουλάρια παραπατούν· οι πέτρες του κακοτράχαλου μονοπατιού κατρακυλούν κάτω από τα πέλματά τους. O άνεμος παγώνει τα πρόσωπά μας. Έπειτα, ως διά μαγείας, ξυπνάμε από αυτό το κακό όνειρο: πάνω από τα σύννεφα, σε υψόμετρο που ξεπερνά τα δυο χιλιάδες μέτρα, ο ουρανός είναι καταγάλανος, μ’ αυτό το μοναδικό γαλάζιο της Ανατολής. Και εκεί, ένα θέαμα που σου κόβει την ανάσα: στο χιονισμένο και μοναχικό Όλυμπό τους, στην κουρδική παραμεθόριο της Τουρκίας, θεοί μας θωρούν και μας υποδέχονται.

 O Δίας, ο Ωρομάσδης των Περσών, ο Απόλλωνας-Μίθρας, ο Ηρακλής-Αρτάγνης, η Τύχη, η καλή θεά της ευτυχίας… Τα διαδήματα είναι περσικά, η τεχνοτροπία ελληνική: εδώ διαιωνίζεται η θρυλική συνάντηση Μεγάλου Αλεξάνδρου και Ζαρατούστρα.

Βρισκόμαστε στην κορυφή του Νεμρούτ Νταγκ, πολύ πάνω από τις κοιλάδες όπου συρρέουν οι παραπόταμοι του Ευφράτη και μακριά από τους θορύβους του πολέμου ανάμεσα στους Τούρκους και τους Κούρδους αυτονομιστές. H περιοχή είναι υπό στρατιωτική διοίκηση, αλλά έχουν πιθανώς παρέλθει μήνες που το μέρος αυτό δεν έχουν επισκεφθεί ούτε στρατιώτες ούτε αντάρτες. Στο δρόμο, μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω, συναντήσαμε βέβαια μερικούς Κούρδους οπλισμένους, αλλά ο οδηγός μας –Κούρδος και ο ίδιος– μας διαβεβαίωσε πως είχαν βγει να κυνηγήσουν αγριοπερίστερα…

Για έναν Έλληνα η συγκίνηση είναι ακόμη πιο έντονη. O νους μου πάει στους προγόνους μου: τον Μέγα Αλέξανδρο, που διέδωσε έως εδώ τον πολιτισμό, και τον Ξενοφώντα που με τους δέκα χιλιάδες στρατιώτες του αντιμετώπισε προβλήματα με τις τοπικές φυλές, τους άγριους Καρδούxους, τους οποίους μας περιγράφει στην Ανάβαση και που, σήμερα, μας είναι γνωστοί ως Κούρδοι. Καθ’ ότι στους Έλληνες οφείλεται έμμεσα η ανέγερση αυτού του παράξενου μνημείου, αυτού του κολοσσιαίου τεμένους, στην κορυφή ενός απροσπέλαστου βουνού, περιβεβλημένου από τρία υψίπεδα.

Ανατολικά, στο πιο μεγάλο από αυτά, βρίσκονται πέντε κολοσσιαία καθιστά αγάλματα, περιστοιχισμένα από τον αετό και το λιοντάρι. Τα κεφάλια τους, που έχουν κυλήσει στην πλαγιά, είναι εκείνα που μας θωρούν σήμερα.

Στο υψίπεδο του Νεμρούτ Νταγκ, οι γιγαντιαίες κεφαλές των θεϊκών αγαλμάτων περιφρουρούν τη μοναξιά του ταφικού μνημείου του Αντίοχου. Χρειάστηκαν εξακόσιες χιλιάδες τόνοι πέτρας για να κατασκευαστεί αυτός ο τεχνητός λόφος, που ορθώνεται πάνω από πενήντα μέτρα πίσω από το υψίπεδο, όπου αγρυπνούν οι θεότητες. Πηγή: Supplied
Φυσικά, το πρώτο ερώτημα που μας έρχεται στο μυαλό είναι: «Ποιος;» H απάντηση βρίσκεται σκαλισμένη πάνω στην πέτρα, στην πλάτη ενός από τα αγάλματα:
«Συνέλαβα τότε την ιδέα να ανεγείρω κοντά στους επουράνιους θρόνους και πάνω σε θεμέλια απρόσιτα στις προσβολές του χρόνου, αυτό το ιεροθύσιο, όπου το σώμα μου, αφού θα έχει γεράσει στον ευλογημένο αυτόν κόσμο, θα κοιμηθεί τον αιώνιο ύπνο, αποχωρισμένο από την ευσεβή ψυχή που θα έχει πετάξει προς τις επουράνιες περιοχές του Δία Ωρομάσδη…»

Αντίοχος A΄ Θεός
Συγγραφέας του επιγράμματος ο Αντίοχος A΄ Θεός ηγεμόνας της Κομμαγηνής, που βασίλευσε στην περιοχή αυτή της νοτιανατολικής Ανατολίας μεταξύ 98 και 31 π.X. Οι Ρωμαίοι ιστορικοί διασαφηνίζουν ότι το 64 π.X. είχε διαπραγματεύσεις με τον Πομπήιο, που τον αναγνώρισε ως βασιλιά της Κομμαγηνής. Οι ρίζες του λαμπρές. O Αντίοχος κατάγεται από τον Μέγα Αλέξανδρο, από τη μεριά της μητέρας του, και από τον Δαρείο, το βασιλέα των βασιλέων, από τη μεριά του πατέρα του.

Τα πάντα εδώ μαρτυρούν αυτόν το συγκρητισμό. H τεχνοτροπία πρώτα απ’ όλα: οι ελληνιστικές αυτές κεφαλές διαφέρουν αισθητά από τα άκαμπτα καθιστά αγάλματα, τα οποία στέκονται κορδωμένα με τους βραχίονες κολλημένους στα πλευρά και τους πήχεις ακουμπισμένους πάνω στα πόδια. Ανατολίτικος γιγαντισμός, που μετριάζεται όμως από την ελληνοπρεπή αρμονία. O Δίας Ωρομάσδης παραπέμπει φυσικά στον Αχούρα Mάζντα, την κορυφαία θεότητα του ζωροαστρικού Mαζνταϊσμού, επίσημης θρησκείας της περσικής αυτοκρατορίας.
photo

Το λιοντάρι στο κέντρο, με τους αστερισμούς, θεωρείται ότι υπάρχει από την ημερομηνία γέννησης του Αντίοχου, 17 Ιουλίου 98 π.X. Πηγή: Supplied

Στο δυτικό υψίπεδο ξεχωρίζει ένα αινιγματικό ανάγλυφο: στο πλευρό ενός πορευόμενου λιονταριού απαριθμεί κανείς είκοσι δύο άστρα· τρία εξάκτινα και δεκαεννιά οκτάκτινα. Μια ελληνική επιγραφή μάς επιτρέπει να αναγνωρίσουμε τους πλανήτες Δία, Άρη και Ερμή. Πρόκειται στην ουσία για έναν λεπτομερή χάρτη του ουρανού και για μια όχι λιγότερο σαφή ημερομηνία: 7 Ιουλίου του 62 ή 61 π.X., ημέρα κατά την οποία άρχισε κατά πάσα πιθανότητα η κατασκευή του ναού-μαυσωλείου. Άλλωστε, η φήμη των Mαζνταϊστών ως αστρονόμων/αστρολόγων ήταν, δικαίως, αναγνωρισμένη σε όλο τον αρχαίο κόσμο.

Από εδώ, από αυτά τα ορεινά βασίλεια της παραμεθορίου της Ανατολίας, είναι που, μερικά χρόνια μετά το θάνατο του Αντίοχου, κάποιοι άλλοι βασιλιάδες ξεκίνησαν, ακολουθώντας ένα άστρο, για ένα ταξίδι που θα τους οδηγούσε, σύμφωνα με το θρύλο, μέχρι τη Βηθλεέμ. Εδώ, στο Νεμρούτ Νταγκ, όταν πέφτει η νύχτα και τ’ άστρα φωτίζονται στον ουρανό, είναι πάντοτε επιφάνια, η νύχτα των θεών, η νύχτα των βασιλιάδων…

Αρχαιολογία με χρήση… δυναμίτιδας
O τόπος όπου στεκόμαστε είναι ένα μνημείο ηλικίας άνω των δυο χιλιάδων ετών. Ωστόσο, δεν το γνωρίζουμε παρά μόνο εδώ και έναν αιώνα. Μόλις το 1881, ένας Γερμανός μηχανικός αποκάλυψε στον κόσμο την ύπαρξή του. Έκτοτε, εξερευνήθηκε, μελετήθηκε σχολαστικά, τα κεφάλια των αγαλμάτων στήθηκαν και πάλι όρθια. Αλλά και ρημάχτηκε τρομερά. Και μάλιστα, από τους ίδιους τους αρχαιολόγους!

Στη δεκαετία του ’50, η Tερίσα Γκέιλ της Αμερικανικής Σχολής Ανατολικών Ερευνών ανέλαβε να διερευνήσει την ενδεχόμενη ύπαρξη ενός ταφικού θαλάμου, χρησιμοποιώντας “σύγχρονες” μεθόδους: δυναμίτιδα!
«Κάτι που αποδεικνύει ότι οι βάρβαροι δεν προέρχονται πάντοτε από την Ανατολή», αποφαίνεται ο Κούρδος οδηγός μας.

Κάτω από την πυραμιδωτή κορυφή του Νεμρούτ Νταγκ, τα αγάλματα είχαν ύψος 10 μέτρα: Απόλλων, Μίθρας, Ήλιος, Ερμής, Τύχη, Ζευς πατέρας θεών και ανθρώπων, Ωρομάσδης, βασιλιάς Αντίοχος, Ηρακλής και Άρης. Ωρομάσδης είναι το εξελληνισμένο όνομα της αρχαίας περσικής θεότητας του ζωροαστρισμού Αχούρα Μάζντα. Πηγή: Supplied

Το ύψους εβδομήντα πέντε μέτρων μαυσωλείο περιορίστηκε κατά είκοσι πέντε μέτρα, αλλά αντιστάθηκε στην περιέργεια της Αμερικανίδας αρχαιολόγου: οι εξακόσιες χιλιάδες τόνοι πέτρας, που στοιβάχτηκαν εδώ προκειμένου να διασφαλίσουν την ανάπαυση του Αντίοχου, κράτησαν το μυστικό τους.

Για πόσο καιρό; O καθηγητής Σενσέρ Σαχίν, του Πανεπιστημίου της Αττάλειας, μας αποκάλυψε τα αποτελέσματα των γεωφυσικών ανιχνεύσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της τελευταίας εξερευνητικής εκστρατείας: φανέρωσαν την ύπαρξη κοιλοτήτων που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι οι ταφικοί θάλαμοι του Αντίοχου A΄ Θεού, βασιλιά της Κομμαγηνής, σκαλισμένοι στο βουνό και καλυμμένοι από τα τριακόσιες χιλιάδες κυβικά μέτρα του τύμβου.

Είναι ο αχός των όπλων και των άλλων εκρήξεων που, έκτοτε, εγγυάται την ανάπαυση του βασιλιά. H εξέγερση των Κούρδων κατά της Άγκυρας “πάγωσε” όλες τις έρευνες. O Πόλεμος του Κόλπου δεν αποκατέστησε τα πράγματα ούτε η εισβολή στο Ιράκ. H βάση απ’ όπου απογειώνονταν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά για να σφυροκοπήσουν τη Βαγδάτη δεν βρίσκεται πολύ μακριά από εδώ. Σήμερα η κατάσταση είναι επίσης ασταθής λόγω των συγκρούσεων στο εσωτερικό της Συρίας και της έντασης που υπάρχει με την Τουρκία στα σύνορα.

Στα αγάλματα του Νεμρούτ Νταγκ η τεχνοτροπία είναι ελληνική, οι τιάρες όμως ίδιες με εκείνες των Περσών μάγων. Αριστερά, γιγαντιαία κεφαλή του βασιλιά Αντίοχου. Δεξιά, η Τύχη, η θεά της ευτυχίας, με διάδημα από οπώρες. Πηγή: Supplied

Όμως οι θεοί συνεχίζουν να περιφρουρούν την ανάπαυση του βασιλιά, με πρώτη και καλύτερη τη θεά Τύχη, προστάτιδα Μοίρα του βασιλείου της Κομμαγηνής, που φέρει διάδημα από οπώρες, καθ’ ότι είχε προστατεύσει την ιδιαιτέρως μακρόχρονη βασιλεία του Αντίοχου.
Ανάμεσα σε Ρωμαίους και Πάρθους, ο Αντίοχος δυσκολεύτηκε πολύ να διαφυλάξει την ανεξαρτησία του και τη ζωή του. Έπειτα μάλιστα από μια ατυχή συμμαχία, συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Ρωμαίους και χρειάστηκε να καταβάλει σημαντικά λύτρα για να ανακτήσει την ελευθερία του. H δυναστεία του διήρκεσε άλλον έναν αιώνα, πολύ παραπάνω απ’ ότι χρειαζόταν για να τελειώσει το μνημείο του.

Δύο κόσμοι, δύο πολιτισμοί. Ο ροπαλοφόρος Ηρακλής δίνει το χέρι του στον Μίθρα με στολή Ανατολίτη ευγενή. Πηγή: Supplied

Όμως, για πόσο ακόμη θα κρατήσει αυτή η γαλήνη, αυτή η σιωπή; O βασιλιάς των ζώων, το λιοντάρι, και ο κυρίαρχος των αιθέρων, ο αετός, το ίδιο μεγάλοι με τα αγάλματα των θεών και του βασιλιά, φυλάνε πάντοτε σκοπιά πάνω στο χιονισμένο ιεροθύσιο.

 Όμως κανείς, από τις ιερές ημέρες της γέννησης και της στέψης του Αντίοχου, δεν σκαρφαλώνει πλέον τα επίπεδα του μεγάλου πυραμοειδούς βωμού, για να τιμήσει τους θεούς με θυσίες και σπονδές.

Κάτω απ’ τον χειμωνιάτικο ήλιο, δεν ακούγονται παρά μόνο ο θόρυβος από τα βήματά μας που τρίζουν μες στο χιόνι, ο άνεμος που τραγουδάει απαλά ανάμεσα στις πέτρες που έχουν κατρακυλήσει, και η ασθματική ανάσα ενός μουλαριού. 

Και σ’ αυτή την παράξενη μοναξιά, η παρουσία τους είναι προφανής, σχεδόν βαριά: ο Αντίοχος και οι θεοί του είναι πάντοτε εδώ για να διαφυλάσσουν την μεγάλη ελληνική κληρονομιά.

Πηγή: Supplied, youmagazine.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Μέγας Αλέξανδρος: Πώς ήταν η όψη και η σωματική του διάπλαση;


Η σωματική διάπλαση του Αλεξάνδρου δεν ήταν ανάλογη των επιτευγμάτων του.

Σε αντιδιαστολή προς το Δαρείο και την οικογένειά του, που ήταν ψηλοί, εκείνος ήταν τόσο μικρόσωμος, ώστε η μητέρα του Δαρείου να νομίσει ότι βασιλιάς ήταν ο πιο σωματώδης Ηφαιστίων και ώστε να χρειαστεί ένα τραπεζάκι για τα πόδια του, που δεν έφταναν ως το πάτωμα, όταν στα Σούσα κάθισε στο θρόνο του Δαρείου.

Επίσης λέγεται ότι δεν ήξερε κολύμπι, ωστόσο τίποτα απ’ αυτά δεν τον εμπόδιζε να μάχεται με γενναιότητα στη πρώτη γραμμή.

Στη μάχη της Χαιρώνειας σε ηλικία μόλις 18 ετών λέγεται ότι διέσπασε πρώτος τις γραμμές του Ιερού Λόχου των Θηβαίων, στη μάχη του Γρανικού βρισκόταν ακριβώς πίσω από το τμήμα παραπλάνησης και γύρω απ’ αυτόν έγινε η πιο πεισματική ιππομαχία.

Γενικά πολεμούσε στις τάξεις της βασιλικής ίλης του εταιρικού ιππικού, αλλά όποτε η κατάσταση το απαίτησε, ηγήθηκε και άλλων στρατιωτικών τμημάτων. Όταν οι Τύριοι αιφνιδίασαν και αποσυντόνισαν τον κυπριακό στόλο, μπήκε σε μία πεντήρη και κατάφερε να τους απωθήσει.

Μόλις προκλήθηκε το καθοριστικό ρήγμα στα τείχη της Τύρου, ήταν από τους πρώτους που τα πάτησαν. Στην πολιορκία των Σαγγάλων βλέποντας ότι το ιππικό δεν μπορούσε να υπερβεί τα εχθρικά κωλύματα, ξεπέζεψε και επιτέθηκε στους Καθαίους επικεφαλής της φάλαγγας.

Σύμφωνα με τον μαθητή του Αριστοτέλη, τον φιλόσοφο Αριστόξενο τον Ταραντίνο, ο Αλέξανδρος ήταν ακριβώς όπως τον απεικόνιζαν οι ανδριάντες του Λυσίππου, το κεφάλι του έγερνε ελαφρά προς τα αριστερά και το βλέμμα του ήταν υγρό.

Η επιδερμίδα του ήταν λευκή, κι επειδή τονίζεται επαρκώς ότι ο Απελλής έκανε λάθος στον πίνακα, που τον απεικόνιζε κεραυνοφόρο σαν τον Δία, και ότι τον απέδωσε πολύ μελαχροινό, συμπεραίνουμε ότι ήταν χαρακτηριστικά λευκός.

Επιπλέον είχε μία ελαφρά κοκκινωπή απόχρωση στο πρόσωπο και δεν είχε γενειάδα, ενώ σε αρκετές παραστάσεις, όπως στο διάσημο ψηφιδωτό της Πομπηίας, απεικονίζεται με χαρακτηριστική φαβορίτα.

Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε ότι κι άλλοι εταίροι, περίπου συνομήλικοί του, όπως ο Ηφαιστίων, απεικονίζονται επίσης χωρίς γενειάδα. Διάφοροι βασιλείς της ελληνιστικής περιόδου εμφανίζονται κι αυτοί αγένειοι οδηγώντας μας στο συμπέρασμα ότι ο Αλέξανδρος εισήγαγε αυτήν την τάση, ενώ ως τη γενιά του Φιλίππου, τόσο στα ελληνικά κράτη όσο και στα βαρβαρικά, η γενειάδα ξεχώριζε τους άντρες από τα αγόρια
pronews
Διαβάστε Περισσότερα...

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ - ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΔΥΜΕΣ ΣΦΙΓΓΕΣ ΣΑΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ



Δεν υπήρξαν μόνο οι παντελώς άγνωστες μέχρι πρόσφατα και επί αιώνες θαμμένες δίδυμες σφίγγες της Αμφίπολης.

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΣΦΙΓΓΕΣ

-
Υπήρξαν και άλλες παρόμοιες δίδυμες σφίγγες, που φύλαγαν πολύ πρωτύτερα κάποια άλλη σπουδαία βασίλισσα/πριγκίπισσα ή και ιέρεια, κάτω στα νότια, στην μακρινή πόλη καταγωγής της βασιλικής δυναστείας των Μακεδόνων...
Στο Άργος!
Δωρικής πόλεως και αυτής, δηλαδή Μακεδνής, όπως λέει πολύ σωστά ο Ηρόδοτος.

Και η βασίλισσα/πριγκίπισσα του Άργους, που φορούσε αυτά τα χρυσά περίτεχνα σκουλαρίκια με τις δίδυμες σφίγγες, φαίνεται ζούσε την εποχή ή λίγο μετά από τα χρόνια που ο Περδίκκας των Τημενιδών ανέβηκε από το Άργος στη Μακεδονία και την έκανε δικό του βασίλειο, με σύμβολό της τον πολυάκτινο χρυσό ήλιο, καθιερώνοντας έτσι την μεγάλη Μακεδονική Δυναστεία των Αργεαδών, η οποία έφτασε ως τον Μέγα Αλέξανδρο...

-
Δίδυμες, αντικριστές, πανομοιότυπες σφίγγες, με  εκείνες στην είσοδο του υπόγειου τάφου - μνημείου της Αμφίπολης.

Οι Τημενίδες όμως καταγόταν από τον Ηρακλή, ο οποίος με τη σειρά του γεννήθηκε στη Θήβα, την πόλη της Σφίγγας, που έπνιγε σφίγγοντας (σφίγγα) τα θύματά της, όταν δεν ήξεραν να λύσουν το αίνιγμα που τους έβαζε... 
  
ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Εμείς άραγε θα μπορέσουμε ποτέ να λύσουμε το αίνιγμα της  διπλής σφίγγας της Αμφίπολης;

Για ποιον ή για ποια τοποθετήθηκαν σαν φύλακες εκεί;

Ποιόν ή ποια ή τι τόσο πολύτιμο προστάτευαν;

Για να λύσουμε όμως το συγκεκριμένο αίνιγμα, ένας τρόπος υπάρχει.
Να χρησιμοποιήσουμε σαν "κλειδί" τις δίδυμες Σφίγγες του Άργους...

Γιατί αυτός που παρήγγειλε τα υπέροχα σκουλαρίκια του Άργους με τις δύο πανομοιότυπα αντικριστές σφίγγες - άσχετα που ξόδεψε μια περιουσία στον καλύτερο χρυσοχόο της εποχής - το έκανε για να προστατέψει εκείνη που θα τα φορούσε!

Επειδή φαίνεται του ήταν μονάκριβη και αναντικατάστατη και σίγουρα την αγαπούσε πάρα πολύ! 

Της χάρισε λοιπόν δύο σφίγγες για να προστατεύεται διπλά η αγαπημένη και ίσως ιερή βασίλισσα/πριγκίπισσα!

Για να μην τολμά κανείς να την αγγίξει ούτε με το βλέμμα....
Οι σφίγγες λοιπόν με το λιονταρίσιο κορμί, είχαν γυναικείο πρόσωπο και δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να φυλούσαν άντρα!

Γιατί τους άντρες, τους ήρωες και τους βασιλείς, τους φυλάσσουν λιοντάρια!

Οι αρσενικοί βασιλείς των ζώων...

Ιδίως εάν κατάγονται από τη γενιά των Τημενιδών - Αργεαδών, τη γενιά επομένως της κύριας βασιλικής δυναστείας της Μακεδονίας που έφτασε ως τον Μέγα Αλέξανδρο, την ίδια δηλαδή εκείνη μακρινή γενιά του Ηρακλή, που σκότωσε το ανίκητο λιοντάρι της Νεμέας και έκανε σύμβολο και φορεσιά-καμάρι τη λεοντή του... Λιοντάρι άρα σε λιοντάρι.
Βασιλιάς σε βασιλιά.
Είναι ζήτημα τιμής, ανδρείας και παράδοσης.

-
Και στην Αμφίπολη τι βλέπουμε;

1. Ένα τεράστιο λιοντάρι για κάποιον εξέχοντα άντρα/άντρες πάνω στον λόφο  - τύμβο

2. Και δύο τεράστιες, διπλές, δίδυμες σφίγγες για κάποια πολύ σπουδαία γυναίκα/γυναίκες κάτω στα σπλάχνα του λόφου..

Δυο (τουλάχιστον) πρόσωπα, δυο φύλα, δυο μνήμες, ένας περίβολος...
Ενοποιητικός περίβολος, που σημαίνει πως τα δύο (τουλάχιστον) τιμώμενα ή θαμμένα υψηλά πρόσωπα, δεν ήταν ξένα μεταξύ τους, αλλά είχαν κάποια ιδιαίτερη σχέση, ευθεία ή πλάγια και έτσι τα αγκαλιάζει και τα ενοποιεί..

Και πρέπει όντως να ήταν πολύ σπουδαία πρόσωπα, ιδίως εκείνο που σχετίζεται με το λιοντάρι πάνω (τον άντρα ή άντρες), ώστε να γκρεμιστούν με τάξη και σύστημα τα ίδια τα τείχη Αμφίπολης, για να φτιαχτεί επειγόντως ο Περίβολος, το μεγάλο ενοποιητικό/σταθεροποιητικό ζωνάρι των Μνημείων...

Και όπως φαίνεται, εκεί κάτω στα σπλάχνα του τύμβου της Αμφίπολης, οι δίδυμες τεράστιες σφίγγες, δεν φτιάχτηκαν για να φυλάνε άντρα, αλλά γυναίκα και μάλιστα βασίλισσα! 
Που όπως φαίνεται και από τα ευρήματα ήταν 60 χρονών...

Άρα, πιθανά δεν φτιάχτηκαν εκεί αρχικά για να φυλάξουν τον Ηφαιστίωνα, αλλά για κάποια γυναίκα σημαντική για τους Μακεδόνες!

Άσχετα εάν μπορεί να προστέθηκε εκεί πριν ή μετά την κατασκευή τους και ο Ηφαιστίωνας...

Τέτοιες δε λαμπρές γυναίκες, που πέθαναν κοντά στα 60 τους χρόνια στη Μακεδονία, ήταν μονάχα τρεις... 
Και οι τρεις ήταν βασίλισσες... Ανάμεσά τους η Ολυμπιάδα και η Θεσσαλονίκη...
Χωρίς βέβαια να ξεχνούμε και δύο άλλες βασίλισσες, νεώτερες όμως σε ηλικία, που πέθαναν/δολοφονήθηκαν στην Αμφίπολη: την Ευριδίκη (Ανταία) και την Ρωξάνη.

Στα παραπάνω συνηγορεί και το γεγονός ότι στο εσωτερικό του τάφου/μνημείου βρέθηκαν επίσης δύο  Μαινάδες, ενώ στο ψηφιδωτό του δαπέδου απεικονίζεται αρπαγή γυναίκας από τον Άδη (αρπαγή Περσεφόνης), δηλαδή θάνατος γυναίκας..

Άλλωστε στην λεπτομερή περιγραφή του Διόδωρου Σικελιώτη για την λαμπρότερη στην ιστορία του κόσμου πολυώροφη ταφική πυρά, την οποία σχεδίαζε ο Αλέξανδρος για τον Ηφαιστίωνα στην Βαβυλώνα (324 π.Χ.), τετράγωνης βάσης με πλευρές περίπου 190 μέτρων, δεν αναφέρονται πουθενά σφίγγες, αλλά λέοντες και ταύροι και πλώρες πλοίων!

Οι Σφίγγες λοιπόν του Άργους και τα σκουλαρίκια τους, μίλησαν για εκείνες της Αμφίπολης και μπορούν να "μιλήσουν" στον καθένα που θέλει να τις δει, να τις παρατηρήσει και να τις ακούσει από κοντά... 

Πού;
Να, εδώ που δείχνει το βίντεο...



ingreece.com.gr



Διαβάστε Περισσότερα...