Ή ταν ή επί τας!..
Ο ηρωϊσμός των αρχαίων Ελληνίδων προγόνων μας!... Των αγνώστων αυτών μανάδων του Ελληνισμού που θυσίασαν πολλές φορές ακόμη και όλα τα παιδιά τους για την πατρίδα τους!..
Διαβάζοντας κανείς τον Πλούταρχο και συγκεκριμένα τα "Ηθικά " του, κάποια στιγμή θα συναντήση το κεφάλαιο υπό τον τίτλον «Γυναικών αρεταί». Το έργο τούτο, που αναφέρεται στον κατάλογο του Πλανούδη (αρ. 33), συνέγραψε ο Πλούταρχος χάριν της Κλέας, εις την οποίαν, ως γνωστόν, αφιέρωσε και ένα άλλο έργο του υπό τον τίτλον «Περί Ίσιδος και Οσίριδος».
Το ποία ήτο η Κλέα, αναφοράν κάμνομεν ειδικήν αναφοράν μέσα εις το βιβλίον μας. Απ' όσα, όμως, μας αναφέρει ο Πλούταρχος, φαίνεται ότι ήτο ιέρεια του μαντείου των Δελφών, που ανήκε εις τον θίασον των γυναικών, οι οποίες ησχολούντο με την λατρείαν του Διονύσου και μάλιστα ελέγοντο Θυιάδες. Η Κλέα ήτο αρχηγέτις αυτών.
Αφορμήν δια την συγγραφήν του έργου Γυναικών αρεταί, έδωσε ο θάνατος μιας κοινής φίλης του Πλουτάρχου και της Κλέας, της Λεοντίδος, που ο γνωστός βιογράφος εχαρακτήριζε αρίστην.
Έτσι, με την ευκαιρίαν της συναντήσεώς τους, εδόθη και στους δύο η ευκαιρία να συζητήσουν επί μακρόν για τις αρετές της Λεοντίδος και να δοθή υπό του Πλουτάρχου η υπόσχεσις, ότι θα γραφή το μνημονευθέν έργον (Γυναικών αρεταί).
Πράγματι, λίγο αργότερα ο Πλούταρχος πήρε την γραφίδα του και άρχισε να γράφη το έργο αυτό, που μας έδωσε την δυνατότητα να γνωρίζομεν σήμερον πολλά και συγκλονιστικά γεγονότα δια τον ηρωϊσμόν των αρχαίων Ελληνίδων, αφού, για το ίδιο θέμα, έγραψαν αργότερα και πολλοί άλλοι ιστορικοί.
Το ποία ήτο η Κλέα, αναφοράν κάμνομεν ειδικήν αναφοράν μέσα εις το βιβλίον μας. Απ' όσα, όμως, μας αναφέρει ο Πλούταρχος, φαίνεται ότι ήτο ιέρεια του μαντείου των Δελφών, που ανήκε εις τον θίασον των γυναικών, οι οποίες ησχολούντο με την λατρείαν του Διονύσου και μάλιστα ελέγοντο Θυιάδες. Η Κλέα ήτο αρχηγέτις αυτών.
Αφορμήν δια την συγγραφήν του έργου Γυναικών αρεταί, έδωσε ο θάνατος μιας κοινής φίλης του Πλουτάρχου και της Κλέας, της Λεοντίδος, που ο γνωστός βιογράφος εχαρακτήριζε αρίστην.
Έτσι, με την ευκαιρίαν της συναντήσεώς τους, εδόθη και στους δύο η ευκαιρία να συζητήσουν επί μακρόν για τις αρετές της Λεοντίδος και να δοθή υπό του Πλουτάρχου η υπόσχεσις, ότι θα γραφή το μνημονευθέν έργον (Γυναικών αρεταί).
Πράγματι, λίγο αργότερα ο Πλούταρχος πήρε την γραφίδα του και άρχισε να γράφη το έργο αυτό, που μας έδωσε την δυνατότητα να γνωρίζομεν σήμερον πολλά και συγκλονιστικά γεγονότα δια τον ηρωϊσμόν των αρχαίων Ελληνίδων, αφού, για το ίδιο θέμα, έγραψαν αργότερα και πολλοί άλλοι ιστορικοί.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΑΙΝΟΣ
Ο Πολύαινος, που ήτο μεταγενέστερος του Πλουτάρχου, αφού έζησε κατά την εποχήν των αυτοκρατόρων Μ. Αυρηλίου και Λ. Ουήρου (162 μ.Χ.), μέσα εις τα Στρατηγήματά του, πέραν των άλλων, κάμνει μίαν σημαντικήν αναφοράν για τις αρχαίες Ελληνίδες ηρωΐδες, συλλέγοντας μέσα από την αρχαία Ελληνική ιστορία δεκάδες συγκλονιστικά παραδείγματα κατορθωμάτων, ηρωϊσμού και γενναιότητος πολλών Ελληνίδων της αρχαιότητος, που αλιεύει, όμως, μέσα από το έργο του Πλουτάρχου, παραλλάζοντας διάφορα θέματα είτε λόγω διαφορετικής εκτιμήσεως είτε λόγω διαφορετικών πηγών.
Σε συνολικό και ατομικό επίπεδο, οι γυναίκες - ηρωΐδες, που μνημονεύουν οι ως άνω ιστορικοί , ανεξαρτήτως εθνικότητος, είναι οι εξής :
Σε συνολικό και ατομικό επίπεδο, οι γυναίκες - ηρωΐδες, που μνημονεύουν οι ως άνω ιστορικοί , ανεξαρτήτως εθνικότητος, είναι οι εξής :
1) Τρωϊάδες 15) Μίκκα και Μεγιστώ
2) Φωκίδες 16) Πιερία
3) Χίαι 17) Πολυκρίτη
4) Αργείαι 18) Λαμψάκη
5) Περσίδες 19) Αρεταφίλα
6) Κελταί 20) Κάμμα
7) Μηλίαι 21) Στρατονίκη
8) Τυρρηνίδες 22) Χιομάρα
9) Λυκίαι 23) Γύναιον Περγαμηνόν
10) Σαλματίδες 24) Τιμόκλεια
11) Μιλήσιαι 25) Ερυξώ
12) Κίαι 26) Ξενοκρίτη
13) Φωκίδες 27) Πύθεω γυνή
14) Ουαλερία και Κλοιλία
2) Φωκίδες 16) Πιερία
3) Χίαι 17) Πολυκρίτη
4) Αργείαι 18) Λαμψάκη
5) Περσίδες 19) Αρεταφίλα
6) Κελταί 20) Κάμμα
7) Μηλίαι 21) Στρατονίκη
8) Τυρρηνίδες 22) Χιομάρα
9) Λυκίαι 23) Γύναιον Περγαμηνόν
10) Σαλματίδες 24) Τιμόκλεια
11) Μιλήσιαι 25) Ερυξώ
12) Κίαι 26) Ξενοκρίτη
13) Φωκίδες 27) Πύθεω γυνή
14) Ουαλερία και Κλοιλία
ΕΠΙΠΟΛΗ : Η ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΝΑ ΜΑΣ !...
Και μόνον το γεγονός, ότι υπήρξε μία αρχαία Ελληνίδα μάνα μας, ονόματι Επιπόλη, η οποία, σύμφωνα με τον Φώτιο, ντύθηκε σαν άνδρας και πήγε να πολεμήση στην Τροία, με αποτέλεσμα να το πληροφορηθή ο Παλαμήδης και να βρη τραγικόν θάνατον, αυτό και μόνον το γεγονός μας αρκεί για να γνωρίζωμε την γενναιότητα και την μεγαλοψυχία αυτών των ηρωΐδων γυναικών!
Και όχι μόνον!... Μια γυναίκα, για παράδειγμα, επρότεινε νόμο, ώστε να παύση η μανία των Μιλησίων παρθένων προς απαγχονισμόν, που οδηγούσε την πόλη σε καταστροφή !!
Και όχι μόνον!... Μια γυναίκα, για παράδειγμα, επρότεινε νόμο, ώστε να παύση η μανία των Μιλησίων παρθένων προς απαγχονισμόν, που οδηγούσε την πόλη σε καταστροφή !!
Ωστόσο, για να έλθουμε στο θέμα του ηρωϊσμού, δεν λησμονούμε να πούμε, ότι, όταν οι Θεσσαλοί εισέβαλαν στην χώρα των Φωκέων, ο στρατηγός Δαΐφαντος κατέπεισε τούς Φωκείς να συναθροίσουν τις γυναίκες και τα τέκνα τους σε ένα τόπο, όπου εμάζεψαν ξύλα γύρω απ' αυτές, με σκοπό να καούν στην περίπτωση που οι άνδρες νικηθούν στην μάχη.
Το συγκλονιστικό στην όλη υπόθεση δεν είναι μ
όνον αυτό, αλλά το γεγονός, ότι, το όλο θέμα, έγινε με την συγκατάθεση των γυναικών τους, που όχι μόνον συμφώνησαν, αλλά και επήνεσαν τον Δαΐφαντον για την απόφασή του!!
Πάντα ταύτα, αν λάβωμε υπ' όψιν το γεγονός, ότι οι Τυρρηνοί - για παράδειγμα- μία νύκτα ενεδύθησαν τα φορέματα των γυναικών τους για ν' αποφύγουν τούς Λακεδαινονίους φύλακες, με αποτέλεσμα οι Σπαρτιάτες να μετανιώσουν πικρά για μια ολιγωρία τους!
Το θέμα, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι πού δανείσθηκε ο Πολύαινος τις πηγές του (αν είναι, για παράδειγμα, ο Ηρόδοτος, ο Διόδωρος, ο Πλούταρχος, ο Ξενοφών και άλλοι), αλλά αν τα ιστορούμενα από όλους τούς ιστορικούς είναι αλήθεια, την ώρα που είναι γνωστόν ότι υπάρχουν και άλλες πρωταρχικές πηγές (Έφορος, Θεόπομπος), που αναφέρονται στις γυναίκες.
Όλα αυτά, για να μη λησμονούμε το γεγονός, ότι ακόμη και ο Πλούταρχος αλιεύει τα θέματά του για τις αρχαίες Ελληνίδες ηρωΐδες μέσα από τον Σωκράτη τον Αργείο τον ιστορικό, τους Ναξίους συγγραφείς, τον Αριστοτέλη, τον Χάρωνα τον Λαμψακηνό, τον Πολύβιο, τον Ηρόδοτο και άλλους.
Το συγκλονιστικό στην όλη υπόθεση δεν είναι μ
όνον αυτό, αλλά το γεγονός, ότι, το όλο θέμα, έγινε με την συγκατάθεση των γυναικών τους, που όχι μόνον συμφώνησαν, αλλά και επήνεσαν τον Δαΐφαντον για την απόφασή του!!
Πάντα ταύτα, αν λάβωμε υπ' όψιν το γεγονός, ότι οι Τυρρηνοί - για παράδειγμα- μία νύκτα ενεδύθησαν τα φορέματα των γυναικών τους για ν' αποφύγουν τούς Λακεδαινονίους φύλακες, με αποτέλεσμα οι Σπαρτιάτες να μετανιώσουν πικρά για μια ολιγωρία τους!
Το θέμα, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι πού δανείσθηκε ο Πολύαινος τις πηγές του (αν είναι, για παράδειγμα, ο Ηρόδοτος, ο Διόδωρος, ο Πλούταρχος, ο Ξενοφών και άλλοι), αλλά αν τα ιστορούμενα από όλους τούς ιστορικούς είναι αλήθεια, την ώρα που είναι γνωστόν ότι υπάρχουν και άλλες πρωταρχικές πηγές (Έφορος, Θεόπομπος), που αναφέρονται στις γυναίκες.
Όλα αυτά, για να μη λησμονούμε το γεγονός, ότι ακόμη και ο Πλούταρχος αλιεύει τα θέματά του για τις αρχαίες Ελληνίδες ηρωΐδες μέσα από τον Σωκράτη τον Αργείο τον ιστορικό, τους Ναξίους συγγραφείς, τον Αριστοτέλη, τον Χάρωνα τον Λαμψακηνό, τον Πολύβιο, τον Ηρόδοτο και άλλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου