Οι μελετητές της Αρχαιότητας μας παρουσιάσουν την εικόνα της αρχαίας Ελληνίδας να κάθεται στον αργαλειό και να υφαίνει ή να γεννά και να ανατρέφει παιδιά και γενικά να ζει στην σκιά των ανδρών συγγενών της. Οι Αμαζόνες, οι περίφημες πολεμίστριες της Αρχαιότητας είχαν ξενική καταγωγή και οι μελετητές τις θεωρούν την τελευταία ικμάδα αντίστασης των μητριαρχικών κοινωνιών. Το στερεότυπο της περιορισμένης Αρχαίας Ελληνίδας, που αναπαράγεται πάρα πολύ από τις φεμινίστριες στην εποχή μας, δεν συνάδει απόλυτα με την ιστορική πραγματικότητα που είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό.
Μπορεί στις μεγάλες αστικές περιοχές οι γυναίκες κυρίως των ανωτέρων τάξεων να ζούσαν περιορισμένες στα σπίτια τους, αλλά οι αρχαίοι μύθοι μας πληροφορούν ότι οι συνθήκες και τα ήθη ήταν μάλλον διαφορετικά εκτός των άστεων. Ο μύθος της ηρωίδας Αταλάντης, που πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και το Κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, μας δίνουν την ένδειξη ότι οι πληθυσμοί της ορεινής Ελλάδος αντιμετώπιζαν πολύ διαφορετικά το θέμα: «γυναίκες και όπλα».
Στις ορεινές περιοχές της Ελλάδος, όλοι έπρεπε να υπερασπίζουν πάσει θυσία τα πολύτιμα κοπάδια ζώων, που εξασφάλιζαν την επιβίωση της πατριάς. Σε αυτό τον αμείλικτο αγώνα επιβίωσης, οι γυναίκες εμπλέκονταν μάλλον ενεργά. Αν δεν υπήρχαν αρσενικά τέκνα στην κατάλληλη ηλικία, τότε οι κόρες θα επωμίζονταν τα οικογενειακά βάρη. Για να αντιμετωπίσουν τα τετράποδα ή και τα… δίποδα «αγρίμια», έπρεπε να μάθουν την χρήση της σφεντόνας, του τόξου και του ακοντίου. Ακόμα και σήμερα οι γυναίκες της ορεινής Ελλάδας θεωρούνται σκληροτράχηλες και οι Ηπειρώτισσες το απέδειξαν μάλιστα στα 1940, όταν αψηφώντας τις χιονοθύελλες της Πίνδου συνέβαλαν τα μέγιστα στον ανεφοδιασμό του Ελληνικού Στρατού.
Συνήθως οι Αρχαίες Ελληνίδες, όπως άλλωστε είναι πιο συνηθισμένο, συνέβαλαν κυρίως στην παραπλάνηση του εχθρού. Χαρακτηριστική είναι μια περίπτωση τον 7ο προχριστιανικό αιώνα, κατά την οποίαν ο βασιλιάς Αργαίος της Μακεδονίας ξεγέλασε τους Ιλλυριούς ως προς το μέγεθος του στρατού του, βάζοντας τις ιέρειες του Διονύσου, που έφεραν θύρσους, να παρελαύνουν εναλλάξ με το στρατό του σε συνθήκες κακού φωτισμού. Οι εχθροί που πίστεψαν ότι οι Μακεδόνες είχαν αριθμητική υπεροχή, εγκατέλειψαν την περιοχή χωρίς να δώσουν μάχη. (Πολύαινος «Στρατηγήματα» 4.1)
Το έργο του Πλούταρχου «ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΡΕΤΑΙ» βρίθει από παραδείγματα περιπτώσεων συλλογής πληροφοριών και υποστήριξης μυστικών επιχειρήσεων, όπου οι γυναίκες κινούσαν με μαεστρία τα νήματα ή σε καταστάσεις ανάγκης έκρυβαν όπλα μέσα στα ιμάτιά τους.
Μια άλλη απεικόνιση της Αρτέμιδος από το Λούβρο με αμφίεση που διευκολύνει την κίνηση σε δύσβατες περιοχές
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου