Ο Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων ενοχλεί την παγκόσμια ανθρωπολογική κοινότητα, γιατί τοποθετεί τεκμηριωμένα και με επιστημόνικό τρόπο τον άνθρωπο έξω από την Αφρική.
Amfipoli News
Σάββατο 18 Απριλίου 2026
Ο Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων
Παρασκευή 17 Απριλίου 2026
Μια άγνωστη ανακάλυψη δίπλα στον Στρυμόνα κινδυνεύει από την τουριστική πίεση
Πέμπτη 16 Απριλίου 2026
Αρχαία Αμφίπολη: Το «αόρατο» δίκτυο που κράτησε ζωντανή την πόλη για αιώνες
Νέα ελληνοϊσπανική έρευνα φωτίζει τα υδραγωγεία και αποκαλύπτει μια συνεχή ιστορία ζωής στην Αμφίπολη, από την αρχαιότητα έως τα νεότερα χρόνια
Τετάρτη 15 Απριλίου 2026
Το άγνωστο «Σινικό Τείχος» της Αρχαίας Αθήνας που κυριολεκτικά.. πετάξαμε στα σκουπίδια
Γνωρίζατε πως η αρχαία Αθήνα είχε το δικό της Σινικό Τείχος που ξεκινούσε από το Όρος Αιγάλεω και έφτανε μέχρι την Πάρνηθα και είχε κατασκευαστεί προκειμένου να λειτουργεί αποτρεπτικά των επιδρομών των στρατευμάτων κατά την περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου που έλαβε χώρα πριν από 2.500 χρόνια περίπου;
Μα θα αναρωτηθείτε και τι έχει απογίνει σήμερα αυτή η γιγάντια κατασκευή; Η απάντηση δυστυχώς είναι πως το “Τείχος Δέμα” στο οποίο αναφερόμαστε σήμερα βρίσκεται κυριολεκτικά πεταμένο στα σκουπίδια μιας και βρίσκεται εντός της χωματερής στα Άνω Λιόσια.
Και μπορεί να στερείται κάθε προσοχής και συντήρησης από το Ελληνικό κράτος παρόλα αυτά όμως καταφέρνει να καθηλώνει με το μέγεθος του όπως φανερώνουν τα πλάνα.

Η ιστορία του
Στα βορειοανατολικά του Ασπροπύργου, γύρω στα 2,5 χιλιόμετρα δυτικά των Άνω Λιοσίων, στο στενό πέρασμα μεταξύ Αιγάλεω και Πάρνηθας, βρίσκεται εκτεταμένο αρχαίο τείχος γνωστό ως «Δέμα» ή «Δέσις». Η ονομασία αυτή δεν είναι αρχαία την επινόησαν οι κάτοικοι της περιοχής κατά τη Μεταβυζαντινή περίοδο, πιθανότατα στις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς το τείχος «έδενε» τα δύο βουνά, κλείνοντας τη μεταξύ τους δίοδο.
Το Δέμα είχε μήκος γύρω στα 4,5 χιλιόμετρα και είχε οικοδομηθεί προκειμένου να προστατεύει το μεγάλης στρατηγικής σημασίας πέρασμα, που οδηγούσε από τις Αχαρνές στο Θριάσιο Πεδίο. Από εκεί είχαν εισβάλει οι Σπαρτιάτες, υπό τις διαταγές του Αρχίδαμου, στο Αχαρνικό Πεδίο κατά το 431 π.Χ., το πρώτο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου από τότε, το εν λόγω πέρασμα, το οποίο ο Θουκυδίδης ονόμασε «Κρωπειά», αποτέλεσε τη βασικότερη δίοδο εισβολής των πελοποννησιακών δυνάμεων στην Αττική.
Σήμερα από το πέρασμα αυτό διέρχονται σιδηροδρομική γραμμή και αυτοκινητόδρομος, που συνδέουν τα βόρεια προάστια των Αθηνών με το Θριάσιο Πεδίο. Το τείχος είχε κτιστεί από αδρά λαξευμένους πολυγωνικούς ογκόλιθους χωρίς συνδετική ύλη, ενώ τα κενά είχαν γεμιστεί από μικρότερους λίθους. Η οχύρωση δεν είναι ενιαία αποτελείται από πολλαπλά μικρά, επικαλυπτόμενα τμήματα, που δημιουργούν στενούς διαδρόμους και εισόδους με επικλινείς ράμπες πίσω τους, για εύκολη πρόσβαση στην επίπεδη κορυφή του. Το πάχος των τειχών κυμαίνεται μεταξύ των 1,5 και 2,8 μέτρων.

Στη μέση, περίπου, του μήκους του Δέματος ανοίγονταν δύο πύλες. Η βορειότερη οδηγούσε στον δήμο Οίης και η νοτιότερη στο Θριάσιο Πεδίο. Ίσως υπήρχε και τρίτη πύλη. Σε απόσταση 225 μέτρων ανατολικά του τείχους, έχει εντοπιστεί το Πίσω Τείχος, χαμηλό φράγμα από αργολιθοδομή μήκους 120 μέτρων περίπου, το οποίο βαίνει παράλληλα προς το κυρίως Δέμα.
Το συνολικό του μήκος έχει υπολογιστεί στα 200 μέτρα. Στόχος του ήταν η παρε-μπόδιση εχθρικών στρατευμάτων προς την πεδιάδα των Άνω Λιοσίων, της οποίας την ανατολική πλευρά έφραζε. Το Πίσω Τείχος οικοδομήθηκε,κατά πάσα πιθανότητα, την ίδια εποχή με το Δέμα ή λίγο αργότερα.
Πάντως, οι δύο οχυρώσεις μοιάζουν να αποτελούν μέρη του ίδιου οικοδομικού προγράμματος, καθώς το Πίσω Τείχος ενισχύει το Δέμα στο σημείο όπου το δεύτερο είναι πιο εύκολα προσπελάσιμο, και συνεπώς ευπρόσβλητο, λόγω της ομαλότητας του εδάφους. Αν και η χρονολόγηση της ανοικοδόμησης του Δέματος είναι αρκετά προβληματική, λόγω έλλειψης δεδομένων, οι περισσότεροι αρχαιολόγοι την τοποθετούν στο α΄ μισό του 4ου αιώνα.

Μάλιστα, το συνδέουν με τον Βοιωτικό Πόλεμο (378-377 π.Χ.) θεωρώντας ότι κατασκευάστηκε για να λειτουργήσει ως προμαχώνας ενός μεγάλου στρατού, που θα υπερασπίζονταν πολυάριθμοι οπλίτες, ιππείς και πελταστές. Επιπλέον, θα πρέπει να τονιστεί ότι το Δέμα δεν οικοδομήθηκε για να αναχαιτίσει τους εχθρούς που θα κινούνταν προς την πόλη των Αθηνών, αλλά για να τους καθυστερήσει.
Έτσι, ο αθηναϊκός στρατός, ενημερωμένος για την εχθρική επέλαση μέσω του ταχύτατου συστήματος των φρυκτωριών, θα προλάβαινε τους επιτιθέμενους πριν φτάσουν στην πόλη. Επιπλέον, το Δέμα δεν θα επέτρεπε τη διάβαση μιας μεγάλης στρατιάς σε πλήρη σχηματισμό, διευκολύνοντας, έτσι, τις δολιοφθορές, ιδίως στην οπισθοφυλακή.
Δείτε το βίντεο του Up Stories και μάθετε όλη την ιστορία του Σινικού Τείχους της Αρχαίας Αθήνας.
Τρίτη 14 Απριλίου 2026
Ο μονόφθαλμος Φίλιππος, ο θάνατος του Μ. Αλέξανδρου στον Βορρά και άλλα fake news της Αρχαίας Ελλάδας
Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β’ ήταν μονόφθαλμος. Στην Αρχαία Ελλάδα ήταν ευρέως διαδεδομένη η ιστορία ότι ο Μακεδόνας βασιλιάς, κατά τη διάρκεια μάχης, είχε δεχθεί σοβαρό τραυματισμό στο μάτι, το οποίο και έχασε. Η πρωιμότερη μαρτυρία για την απώλεια του ματιού εντοπίζεται στον ρήτορα Δημοσθένη, ο οποίος, σε έναν από τους λόγους του, απαριθμεί διάφορα τραύματα και ακρωτηριασμούς που υποτίθεται ότι είχε υποστεί ο Φίλιππος, παρουσιάζοντάς τον έτσι ως έναν βίαιο και επικίνδυνο εχθρό για τους Αθηναίους.
Μεταγενέστεροι συγγραφείς πρόσθεσαν λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο τραύμα και τη θεραπεία του, συχνά όμως αντικρουόμενες μεταξύ τους. Ωστόσο, σύγχρονοι του Φιλίππου που τον είδαν από κοντά σε μεταγενέστερο χρόνο τον περιγράφουν ως ιδιαίτερα προσηνή και όμορφο, χωρίς αναφορά σε εμφανή παραμόρφωση.
Παράλληλα, όπως αναφέρει ο καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κύπρου, Ανδρέας Σεραφείμ, απεικονίσεις του Φιλίππου σε προτομές και νομίσματα, στις οποίες ο υποψιασμένος παρατηρητής ενδεχομένως να μπορεί να διακρίνει ελαφρά παραμόρφωση του δεξιού ματιού, δεν μπορούν να θεωρηθούν ασφαλή τεκμήρια. «Αφενός, οι ειδικοί αμφισβητούν πλέον την εγκυρότητα τέτοιων ταυτίσεων, ιδίως όταν πρόκειται για αρχαιολογικά τεκμήρια που υπόκεινται στη φθορά του χρόνου, αφετέρου, στην αρχαιότητα ήταν συνηθισμένο τα επίσημα βασιλικά πορτρέτα να αποκρύπτουν παρά να επισημαίνουν τυχόν σωματικά ελαττώματα», επισημαίνει ο κ. Σεραφείμ.
Γι’ αυτό και η ιστορία του «βγαλμένου ματιού» του Φιλίππου, όπως παραδίδεται στις πηγές, πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη. Ο Φίλιππος πιθανότατα τραυματίστηκε σε μάχες, όμως το αφήγημα περί απώλειας του ματιού φαίνεται να διαμορφώθηκε στο πλαίσιο της ρητορικής αντιπαράθεσης της εποχής και να διογκώθηκε στη συνέχεια από μεταγενέστερους συγγραφείς.
Αυτό είναι ένα από τα πολλά fake news που διαδόθηκαν στην αρχαιότητα και έφτασαν ως τέτοια μέχρι τις μέρες μας. Αρκετά από αυτά διασώζονται και εξηγούνται στον πολυσέλιδο τόμο που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο Fake News in Ancient Greece (Ψευδείς ειδήσεις στην Αρχαία Ελλάδα), σε επιμέλεια του καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και Παπυρολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, Αμφιλόχιου Παπαθωμά, του επίκουρου καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Πατρών, Θεοφάνη Τσιαμπόκαλου και του καθηγητή στο πανεπιστήμιο Τριέρ της Γερμανίας, Ντιέγκο Ντε Μπράσι. Τα 20 κεφάλαια με διαφορετικά κείμενα υπογράφουν ισάριθμοι ιστορικοί και πανεπιστημιακοί, που επιχειρούν να δείξουν γιατί οι συγκεκριμένες ιστορίες αμφισβητούνται.
Η παραπληροφόρηση δεν έχει σύνορα
«Οι ψευδείς ειδήσεις στην αρχαιότητα, όπως προκύπτει ακόμη και από ένα απλό ξεφύλλισμα του τόμου Fake News in Ancient Greece, δεν περιορίζονται σε μεμονωμένες ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Φίλιππος, ο Αλέξανδρος ή ο Δημοσθένης, ούτε σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως η Μακεδονία ή η Αθήνα», λέει στη Voria ο κ. Τσιαμπόκαλος και προσθέτει: «Το χρονικό και τοπικό εύρος που καλύπτει η αρχαία γραμματεία είναι τεράστιο. Σε άλλα κεφάλαια του τόμου εξετάζονται διαφορετικές μορφές παραπλανητικής πληροφόρησης. Ανάμεσά τους, η ψευδής φήμη ότι ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος, ενώ πολεμούσε τους Μαρκομάνους στον Δούναβη, νόσησε και πέθανε. Φήμη που το 175 μ.Χ. οδήγησε τον στρατηγό Αβίδιο Κάσσιο στην Ανατολή να ανακηρύξει τον εαυτό του αυτοκράτορα. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η παρουσίαση της μάχης στα Σίγγαρα το 344 μ.Χ. από τον ρήτορα Λιβάνιο ως νίκης του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β΄, παρότι στην πραγματικότητα η μάχη είχε καταλήξει σε ήττα του ρωμαϊκού στρατού.







