Amfipoli News
















Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

H Πυραμίδα στο Ελληνικό Αργολίδας που παγκοσμίως, χρονολογείται παλιότερη αυτών της Αιγύπτου - Δείτε το βίντεο (Drone)



Η πυραμίδα πού βρίσκεται στο Ελληνικό Αργολίδας στον δρόμο που συνέδεε το Άργος με την Τεγέα, ίσως αποτελεί όχι μόνο ένα από τα αρχαιότερα κτίσματα στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, χρονολογείται παλιότερη αυτών της Αιγύπτου (2300-2800 π.χ).
Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την χρονολόγηση της καθώς υπάρχουν διαφωνίες για αυτήν.

Σύμφωνα με τους ανασκαφείς πρόκειται απλά για ένα οχυρό πού κατασκευάστηκε στα τέλη του 4ου π.χ αιώνα.

Μία  όμως νεότερη έρευνα που διεξήχθη από την Ακαδημία Αθηνών, το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και το εργαστήριο Αρχαιομετρίας του ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας, έδειξε ότι έχει κτιστεί το 2720 π.χ κατατάσσοντάς την παλαιότερη από τις Αιγυπτιακές.
Η πυραμίδα αυτή, γνωστή και ως πυραμίδα των Κεχριών, είναι κατασκευασμένη από ογκώδεις σκληρούς γκρίζους ασβεστόλιθους που υπήρχαν στην περιοχή. Έχει σχήμα Πύργου με επικλινείς τις εξωτερικές πλευρές του, οι οποίες περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα με συνολικές διαστάσεις 7.03 x 9,07μ..

Στην Ανατολική πλευρά της πυραμίδας βρίσκεται η κεντρική είσοδος. Απ' αυτήν ξεκίνα ένας στενόμακρος διάδρομος που οδηγεί σε μία μικρότερη πύλη που είναι ανοιγόμενη στο νότιο τοίχο του κεντρικού τετράγωνου δωματίου πλευράς 7μ. περίπου.

Για τη χρήση της υπάρχουν πολλές απόψεις. Ίσως ήταν "πολυάνδριον" μιας κι ο περιηγητής Παυσανίας στο έργο του τον 2ο μ.χ. αιώνα κάνει λόγο για μια πυραμίδα στην περιοχή που αποτέλεσε ταφικό μνημείο. Άλλοι αναφέρουν πως ήταν φρυκτωρία, Πύργος δηλαδή από τον οποίο στέλνονταν μηνύματα φωτιάς. Σήμερα όμως καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ήταν παρατηρητήριο, μικρό φρούριο από το οποίο έλεγχαν τις γύρω περιοχές.

Η πυραμίδα αυτή που αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον Ελλαδικό χώρο διατηρείται σε καλή κατάσταση και θυμίζει σε όλους τους επισκέπτες της, την ιστορικότητα και την ιδιαιτερότητα του τόπου αυτού.

Τέλος, να επισημάνουμε ότι

Οι Έλληνες λάξευαν τον λίθο έτσι που ο ένας πάνω στον άλλο να σχηματίζει πυραμίδα ενώ οι Αιγύπτιοι τον τοποθετούσαν τετράγωνο και δίνανε το πυραμιδοειδές σχήμα με λάσπη.

DroneDays gr: Γιώργος Σοφούλης

Κάτοχος άδειας χειριστή ΣμηΕΑ (Drone) με πιστοποίηση Υ.Π.Α

elhalflashbacks.blogspot.com

Διαβάστε Περισσότερα...

Το μηδέν είναι πέντε αιώνες αρχαιότερο!


Το μηδέν γίνεται 500 χρόνια αρχαιότερο – και για ορισμένους η ιστορία των μαθηματικών αλλάζει – χάρη σε ένα σανσκριτικό χειρόγραφο που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Μέχρι τώρα οι ειδικοί θεωρούσαν ότι το χειρόγραφο, στο οποίο υπάρχουν εκατοντάδες μηδενικά, είναι κατά πολύ μεταγενέστερο, όμως η ραδιοχρονολόγησή του έδειξε ότι ανάγεται στον 3ο ή 4ο αιώνα μ.Χ.. Ετσι αποτελεί την αρχαιότερη καταγραφή του συμβόλου του μηδενός που γνωρίζουμε ως σήμερα.
perierga.gr - Το μηδέν είναι πέντε αιώνες αρχαιότερο!
Αν και σήμερα το σύμβολο «0» είναι για μας πανταχού παρόν, η ιστορία του δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη. Παρά το γεγονός πως υπάρχουν ενδείξεις ότι χρησιμοποιήθηκε από τους Μάγια ή ακόμη και τους Βαβυλώνιους, δεν ξέρουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε η έννοια του μηδενός. Όπως επίσης δεν ξέρουμε πότε το μηδέν απέκτησε το μαθηματικό σύμβολό του. Η αρχαιότερη γνωστή καταγραφή του εθεωρείτο ως σήμερα ένα μηδενικό που χαράχθηκε τον 9ο αιώνα στον τοίχο ενός ναού στο Γκουαλιόρ της Ινδίας.
Το χειρόγραφο του Μπακσάλι, όπως λέγεται από το χωριό όπου ανακαλύφθηκε, στο σημερινό Πακιστάν, αλλάζει τώρα τα δεδομένα. Πρόκειται για ένα «βιβλίο» που αποτελείται από 70 φύλλα από φλοιό σημύδας στα οποία είναι γραμμένα στα σανσκριτικά μαθηματικά κείμενα και σύμβολα. Το μηδέν αναγράφεται εκατοντάδες φορές ως κουκίδα – αυτή η κουκίδα, η οποία στο αρχαίο ινδικό σύστημα χρησίμευε αρχικά για να δηλώσει τάξεις μεγέθους (π.χ. δεκάδες, εκατοντάδες ή χιλιάδες) εξελίχθηκε αργότερο στο στρογγυλό μηδενικό με το κενό στο κέντρο που γνωρίζουμε σήμερα.
Με βάση τα στυλ της γραφής και το μαθηματικό περιεχόμενό του το χειρόγραφο του Μπακσάλι είχε εκτιμηθεί ότι συντάχθηκε ανάμεσα στον 6ο και τον 12ο αιώνα μ.Χ., και άρα εθεωρείτο μεταγενέστερο του μηδενικού του ναού της Γουαλιόρ. Η πρώτη ραδιοχρονολόγησή του, στην οποία προέβησαν ερευνητές των Bodleian Libraries του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, έδειξε ωστόσο ότι είναι κατά πολύ αρχαιότερο τοποθετώντας το ανάμεσα στο 224 και το 383 μ.Χ., πέντε αιώνες νωρίτερα από εκείνο του Γκουαλιόρ.
Αυτή η μετάθεση προς τα πίσω στο παρελθόν θεωρείται πολύ σημαντική, καθώς το μηδέν – ως έννοια και ως σύμβολο – αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο των μαθηματικών. «Σήμερα θεωρούμε δεδομένο ότι η έννοια του μηδενός χρησιμοποιείται σε όλο τον πλανήτη και αποτελεί βασικό δομικό στοιχείο του ψηφιακού κόσμου μας» δήλωσε σε δελτίο Τύπου ο Μάρκους ντι Σότοϊ, καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. «Ωστόσο η δημιουργία του μηδενός ως μεμονωμένου αριθμού, ο οποίος εξελίχθηκε από το δηλωτικό της τάξης μεγέθους σύμβολο που βρίσκουμε στο χειρόγραφο του Μπακσάλι, υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην ιστορία των μαθηματικών».
πηγή: tovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Η σπαζοκεφαλιά του Αριστοφάνη που δεν έχει λυθεί ακόμη…


Ο Αριστοφάνης περιγράφει το γαστρονομικό προφίλ της αρχαιότητας με μια… λέξη-γλωσσοδέτη, η οποία καταλαμβάνει επτά ολόκληρους στίχους!

Αθήνα 393 ή 392 π.Χ. Η πόλη κερδίζει σιγά-σιγά λίγη από τη δόξα που έχασε στα μαύρα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου, ενώ οι πολίτες της, χάρη κυρίως στη γενναία οικονομική ενίσχυση του Σατράπη της Φρυγίας, Φαρνάβαζου, βλέπουν φως αισιοδοξίας στον ορίζοντα. Τότε είναι που ο Αριστοφάνης παρουσιάζει την προτελευταία κωμωδία του, τις «Εκκλησιάζουσες». Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου, οι γυναίκες, για να γλιτώσουν το Δήμο από την κακοδαιμονία στην οποία τον καταδίκασαν οι άνδρες, παίρνουν στα χέρια τους την εξουσία και επιβάλλουν το πρόγραμμά τους, την κοινοκτημοσύνη δηλαδή των αγαθών αλλά και των ερωτικών συντρόφων. 

Ο ποιητής με το έργο του αυτό σατιρίζει τις ρηξικέλευθες ιδέες που υποστηρίζουν ορισμένοι επιφανείς συμπολίτες του, «βγάζοντας τη γλώσσα», ασφαλώς, και στον Πλάτωνα που ήδη τις συζητά στον κύκλο του για να τις διατυπώσει στην «Πολιτεία» του λίγα χρόνια αργότερα.

Η κωμωδία τελειώνει με φαγοπότι, κοινό βεβαίως για όλους τους πολίτες, στο οποίο προσφέρονται λαχταριστές και ακριβές τροφές, τις οποίες ο Αριστοφάνης περιγράφει με μία μόνο λέξη, που όμως καταλαμβάνει επτά ολόκληρους στίχους: «λεπαδοτεμαχοσελαχογαλεκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτεκεφαλιοκιγκλοπελειολαγωοσιραιοβαφητραγαλοπτερυγών».
Πρόκειται για ένα βασανιστικό γλωσσοδέτη -θα το διαπιστώσετε εύκολα αν προσπαθήσετε να απαγγείλετε τη λέξη- ενώ είναι βέβαιο ότι… οι ηθοποιοί της αρχαιότητας που έπρεπε να την εκφωνήσουν, θα κοπίασαν πολύ μέχρι να την αποστηθίσουν. Η ίδια… λέξη, από τα μέσα του 19ου αιώνα, αποτέλεσε σωστή σπαζοκεφαλιά για πολλούς φιλέρευνους φιλολόγους αλλά και ελληνομαθείς γαστρονόμους. Κάποιοι θεώρησαν πως πρόκειται για την περιγραφή των συστατικών ενός και μόνο εδέσματος και πιο συγκεκριμένα μιας πίτας με θαλασσινά, πουλερικά και κρέατα, την οποία βάλθηκαν μάλιστα να παρασκευάσουν. Τα αποτελέσματα, ωστόσο, ήταν ολέθρια για την όρεξη όσων τη δοκίμασαν, αλλά και για την τσέπη των παρασκευαστών, καθώς πολλά από τα υλικά είναι δυσεύρετα.

olivemagazine.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Πιτσάκια ρολό

 


ΥΛΙΚΑ

4 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 κούπες γάλα (χλιαρό)
3 κ σ. βούτυρο λιωμένο και κρύο
Λίγο ρίγανη
Μισό πρέζα αλάτι
1/2 κ.γλ ζάχαρη

Εκτέλεση
Ανακατεύουμε όλα τα υλικα με την σειρά που αναγράφονται μέχρι να γίνει μία ζύμη που να μην κολλάει και είναι εύπλαστη. Αν τυχόν κολλάει προσθέτουμε σταδιακά λίγο αλεύρι παραπάνω.

Σκεπάζουμε με μια πετσέτα και αφήνουμε να ξεκουραστεί για λίγο. Αλευρώνουμε ελαφρώς τον πάγκο μας και με την βοήθεια ενός πλάστη ανοίξουμε το φύλλο σε ορθογώνιο σχήμα.

Απλώνουμε σάλτσα κ τα υλικά της αρεσκείας μας. Τυλίγουμε σε σφιχτό ρολό και κόβουμε σε φέτες (όπως στην φωτογραφία). Τα προσθέτουμε σε ταψί με λαδόκολλα κ ψήνουμε στους 180 μέχρι να ροδισουν.

Litsa Talaiporou – “ΟΙ ΧΡΥΣΟΧΕΡΕΣ / ΗΔΕΣ”.

Διαβάστε Περισσότερα...

Βραχογραφίες 5.000 χρόνων απεικονίζουν βάρκες και βοοειδή στην έρημο του Σουδάν!

Οι εικόνες έχουν χρονολογηθεί ως 5.000 χρόνων.

Του Γιώργου Λεκάκη

Βραχοτέχνη που απεικονίζει βάρκες και βοοειδή ανακαλύφθηκε στην έρημο Atbai του Σουδάν, περισσότερα από 60 μίλια από το Wadi Halfa και τις όχθες της λίμνης Nubia.

«Σε αυτήν την πρώιμη προϊστορική περίοδο, δεν έχουμε σχεδόν κανένα στοιχείο ότι Αιγύπτιοι ή οι Νούβιοι επήγαν τόσο μακριά στην έρημο και γι' αυτό ήταν πραγματικά απροσδόκητο να βρούμε αυτήν την μεγάλη σκηνή με βάρκες», εδήλωσε ο J. Cooper (του Πανεπιστημίου Macquarie).

Τα καλοφτιαγμένα έργα τέχνης μάλλον δείχνουν ότι οι καλλιτέχνες βρίσκονταν στον χώρο για κάποιο χρονικό διάστημα.

Το κλίμα, επομένως, πρέπει να ήταν σε θέση να υποστηρίξει λειβάδια για βοοειδή και νομάδες, πριν από περίπου 5.000 χρόνια, εξήγησε ο κ. Κούπερ.

ΠΗΓΗ: J. Cooper, κ.ά. «Rock Art Surveys in the Sudanese Eastern Desert: Results of the 2018–2019 Atbai Survey Project», Volume 109, Issue 1-2, https://doi.org/10.1177/03075133231211917, The Journal of Egyptian Archaeology, 28.11.2023.

 ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 29.11.2023. «Rock art of boats and cattle found in the middle of Sudanese desert», Cosmos Magazine.

Διαβάστε Περισσότερα...

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

Το χρυσό διάδημα του αρχαίου Έλληνα Ολυμπιονίκη παγκρατιστή Αρτεμίδωρου από τις Τράλλεις ευρίσκεται στην συλλογή του… Βρετανικού Μουσείου! Αλλά μόνο ένα Μουσείο στον κόσμο μπορεί να κατέχει αντικείμενα αρχαίων Ολυμπιονικών: Αυτό της Ολυμπίας!



Ο Αρτεμίδωρος νίκησε και στα Ίσθμια, τα Πύθια, τα Νέμεα, στους Ασιατικούς στην Σμύρνη, και στην Έφεσο,
και στην Αλεξάνδρεια! 


Μέλος της «συλλογής» του Βρετανικού Μουσείου, με αριθμό 1886,0401.1765, αποτελεί το χρυσό διάδημα του αρχαίου Έλληνα αθλητή και Ολυμπιονίκη, Ρωμαίου πολίτη, Τιβέριου Κλαύδιου Αρτεμιδώρου. Το διάδημα αυτό είναι διακοσμημένο με εικόνες θεοτήτων, όπως ο Ήλιος, οΏρος και η Δήμητρα-Ίσις!
Το διάδημα του περίφημου αθλητού χρονολογείται μεταξύ 67 και 98 μ.Χ. Πιθανολογείται πως κατασκευάσθηκε στην Αίγυπτο και βρέθηκε το 1884 ή 1885 στο Δέλτα του Νείλου, στο σημείο που βρισκόταν η αρχαία ελληνική πόλις Ναύκρατις (πατρίδα του Αθήναιου), από εντόπιους κατοίκους, οι οποίοι είχαν πάει εκεί για να κλέψουν και να λεηλατήσουν την περιοχή.
Πώς, λοιπόν, βρέθηκε στην "κατοχή" του Βρετανικού Μουσείου;

Έχει μήκος 19,5 εκατοστά και πλάτος 4,6 εκατοστά. Ζυγίζει 226 γραμμάρια. Επάνω του υπάρχει επιγραφή η οποία φέρει το όνομά του: Τιβέριος Κλαύδιος Αρτεμίδωρος! Ενώ από αριστερά προς τα δεξιά ακολουθούν τρεις ανάγλυφες φιγούρες και ένα κομμάτι μιας τέταρτης. Η πρώτη είναι μια κεφαλή του Ηλίου, που φορά ένα ακτινωτό στέμμα. Η δεύτερη αναπαριστά τον Ώρο, να στέκεται σε μια βάση με το δεξί χέρι χαμηλωμένο και το αριστερό ανυψωμένο. Έχει κεφάλι γερακιού και πιθανότατα φορά τήβεννο και χιτώνα, καθώς και τα στέμματα του Βορρά και του Νότου. Ακολουθεί η θεά Δήμητρα με χιτώνα και ένα ιμάτιο να πέφτει από το κεφάλι της σαν πέπλο. Κρατά έναν πυρσό στο αριστερό της χέρι, ενώ δύο πτερά της Ίσιδος υψώνονται επάνω από το κεφάλι της. Όσον αφορά την τέταρτη φιγούρα, σώζεται μόνον το επάνω μέρος της. Πρόκειται για μια γυναίκα που φορά χιτώνα, ιμάτιο και ένα πλούσια διακοσμημένο στεφάνι στο κεφάλι της (ίσως η Ήρα).
Το χρυσό διάδημα του αρχαίου Έλληνα ολυμπιονίκη παγκρατιστή,
πολυνίκη Αρτεμίδωρου.

Ποιος ήταν ο Αρτεμίδωρος

Ο Τιβέριος Κλαύδιος Αρτεμίδωρος ήταν αθλητής του παγκρατίου. Καταγόταν από τις Τράλλεις της Μικράς Ασίας (σημερινό Αϊδίνιο).
Είχε επισκεφθεί την Αίγυπτο, αφού είχε πάρει μέρος σε αγώνες στην Αλεξάνδρεια. Η πρώτη αναφορά στο όνομά του έγινε από τον Παυσανία και αφορούσε στην αποτυχία του να νικήσει στην Ολυμπία το 67 μ.Χ., στην κατηγορία των αγοριών στο παγκράτιο. Αλλά μέσα σε έναν χρόνο ήταν νικητής στους ασιατικούς αγώνες της Σμύρνης, στην κατηγορία των αγοριών, των εφήβων, αλλά και των ανδρών. Το 69 μ.Χ. στέφθηκε Ολυμπιονίκης και πήρε τον τίτλο του Περιοδονίκη. Τον τίτλο αυτόν κέρδιζε όποιος έβγαινε νικητής σε όλες τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις της Ελλάδος, δηλαδή τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα Ίσθμια, τα Πύθια και τα Νέμεα. Στο ενεργητικό του, ο Αρτεμίδωρος είχε καταγράψει νίκες στην Ολυμπία, στην Σμύρνη, στην Έφεσο και στην Αλεξάνδρεια.
Τα αθλητικά κατορθώματά του έχουν καταγραφεί από τον Παυσανία, με τον σπουδαίο Έλληνα περιηγητή να αναφέρει: «Στην Ολυμπία, ο Αρτεμίδωρος απέτυχε στην κατηγορία των αγοριών, όμως ο λόγος της αποτυχίας του ήταν η  πολύ νεαρή ηλικία του. Όταν όμως είχε φθάσει η ώρα για τους αγώνες της Σμύρνης, η δύναμή του είχε τόσο πολύ αυξηθεί, που νίκησε την ίδια ημέρα αυτούς που είχε αντιμετωπίσει στην Ολυμπία! Μια προσβολή από έναν αθλητή του παγκρατίου μάλιστα τον έκανε να τα βάλει με τους άνδρες, ενώ τα επιτεύγματά του ήταν αποτέλεσμα και της ενθάρρυνσης ενός προπονητή. Ο Αρτεμίδωρος κέρδισε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ανάμεσα σε άνδρες στην 212η διοργάνωση».
Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του εργάσθηκε σε υψηλή θέση στην ομοσπονδία των αθλητών τουλάχιστον μέχρι την βασιλεία του Νέρβα, όταν και στήθηκε ένα άγαλμα στα λουτρά του λιμανιού της Εφέσου, το οποίο το αφιέρωσε στην θέα Άρτεμη και στον ίδιο τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. Το άγαλμα αυτό βρέθηκε το 1897 και σήμερα ευρίσκεται στο… «Μουσείο Εφέσου» στην Βιέννη!!!
Ο Αρτεμίδωρος ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του από διοικητικές θέσεις.

Βιβλιογραφία:
Jewellery 3045
Bernand 1970 no. 29, pl. 40,3
Petrie 1886 p. 43-4, pl. XXVII
Villing et al 2013-2015 QB.01


Άρα γε θα στείλει κάποια επιστολή ο Σύλλογος Ελλήνων Ολυμπιονικών, προς το Βρετανικό Μουσείο, ζητώντας να επιστρέψει το διάδημα του συναδέλφου τους, εκεί που πρέπει, στο Μουσείο της Ολυμπίας;

Του Ανδρέα Γ. Λεκάκη


arxeion-politismou.gr
Διαβάστε Περισσότερα...

Αυλοί 42.000 χρόνων… στην Ευρώπη… Άρα ο Παν έζησε πριν 50.000 χρόνια! Από την ομιλία του καθηγητού R. White



Ο καθηγητής Randall White, σε πρόσφατη ομιλία του για την τέχνη και τα μουσικά όργανα της απώτατης αρχαιότητας, είπε:

 «Στην Νότια Γερμανία (νομίζω και στην Νότια Γαλλία, αλλά, κανείς ποτέ δεν έψαξε γι’ αυτό), έχουν βρεθεί θραύσματα αυλών (“φλάουτα” για τους ξένους) 40.000 χρόνων. Πρόκειται για τα γνωστά πνευστά μουσικά όργανα.

Στην Νότια Γαλλία, από ανασκαφές του 1920-1930 στο Σπήλαιο Isturitzέχει βρεθεί αυλός 35.000 χρόνων.[1] Έχει γίνει ανακατασκευή του. Αυτός ο αυλός όταν παιχθεί από έναν επαγγελματία μουσικό, θα δείτε ότι είναι εκπληκτικό, τι ήχο μπορούν να παράγουν 4 τρύπες και τι έχουν να σου δώσουν!
Το σπήλαιο Isturitz στα Πυρηναία και ο 35.000 αυλός του.

Σχόλιο: 
Το σπήλαιο 
Isturitz ευρίσκεται στα Πυρηναία, μόλις 30 λεπτά από την ακτή, στην περιοχή των Βάσκων, Euskal Lur, κοντά στην προστατευμένη κοιλάδα του Arberoue. Έχει δώσει πολλά ευρήματα, από εκείνες τις μακρυνές εποχές…


Στο σπήλαιο του Hohle Fels, όπου βρέθηκε η περίφημη «Αφροδίτη του HohleFels» /  «Venus Hohle Fels», ευρέθη και ένας αυλός εκεί κοντά, επίσης 31.000-35.000 χρόνων, όπως και η «Αφροδίτη».
Ο αυλός και η "Αφροδίτη" από το Σπήλαιο Hohler Fels,
στην Σουηβία 31.000-35.000 χρόνων.

Σχόλιο: 
Το καρστικό σπήλαιο Hohler Fels βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο ανατολικά από την πόλη Schelklingen, στο Baden-Württemberg Alb-Donau-Kreis της κεντρικής Γερμανίας.
Ο αυλός από το Σπήλαιο Hohler Fels,
στην Σουηβία 31.000-35.000 χρόνων.
 

Σήμερα υπάρχουν στο σύνολο 7 ή 8, νομίζω αυλοί, που έχουν ευρεθεί στην νότια Γερμανία.
Ο 43.000 χρόνων αυλός του Geibenklosterle Σουηβίας.

Ο
 πιο θεαματικός, όμως, ίσως, είναι από το Geibenklosterle. Ο αυλός αυτός φιλοτεχνήθηκε και είναι γλυπτός, εξ ολοκλήρου από ελεφαντόδοντο ενός μαμούθ! Πώς κάνεις έναν γλυπτό αυλό από ελεφαντόδοντο; Έκαναν ένα γλυπτό «καλάμι», σχήματος μολυβιού, αλλά από ελεφαντόδοντο! Έκοψαν την μέση, και εξόρυξαν την κάμαρα, στην μέση. Και μετά τα κόλλησαν ξανά μαζί. Με μια ολόκληρη σειρά από εγκοπές από την έξω πλευρά, η οποία ομοιάζει σαν να την έχουν τυλίξει με έναν τένοντα (ή σχοινί, ή κάτι τέτοιο γύρω του), για να το κρατήσουν όλο αυτό το τέχνεργο ενιαίο. Έχει γίνει και ανακατασκευή και αυτού του για να δούμε το πώς έμοιαζε…
Ανακατασκευή του αυλού του Geibenklosterle.

Δεν ξέρουμε πώς ήταν η μουσική, τότε, αλλά, τώρα σίγουρα ξέρουμε την ποιότητα του ήχου των οργάνων της. Δίνει μια ολόκληρη διάσταση για το τι σκέπτονταν, αυτοί οι Ευρωπαίοι, πριν από 40.000 χρόνια…».
Ο 43.000 χρόνων αυλός του Geibenklosterle Σουηβίας.

Σχόλιο: Το Geibenklosterle επίσης της Σουηβίας, στην έκταση της νυν Γερμανίας, έχει δώσει ευρήματα ανθρώπου 43.000-30.000 χρόνων. Ευρέθησαν σε αυτό αντικείμενα κατασκευασμένα από άνθρωπο, από κέρατα, κόκκαλα και ελεφαντόδοντο.
Στο σπήλαιο αυτό ευρέθη και ένας ακόμη αυλός, από οστούν πουλιού. Αμφότερα, θεωρούνται τα αρχαιότερα γνωστά μουσικά όργανα, και είναι ηλικίας 43.000 -42.000 χρόνων![2]
Εκτός από τα σπήλαια της Σουηβίας, άλλες ασφαλείς αρχαιολογικές μαρτυρίες μουσικών οργάνων, προέρχονται από Γαλλία και Αυστρία και είναι ηλικίας 30.000 χρόνων.[3]
Άρα, αφού ο αρχαιότερος αυλός, που έχει βρεθεί, έως τώρα, είναι 43.000 χρόνων, ο εφευρέτης του, ο θεός Παν, κατά τους Έλληνες συγγραφείς, θα έζησε στηνΑρκαδία πριν, περίπου 50.000 χρόνια
Απόδοση-μετάφραση ομιλίας: Θεμιστοκλής Γ. Λεκάκης.
Σχόλια: Γ. Λεκάκης.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] βλΣχ. Dominique Buisson “Les flûtes paléolithiquesd'Isturitz (Pyrénées-Atlantiques)"στοBulletin de la Société préhistorique française, 1990,  10-12 (HS), σελ. 420-433.

[2] βλ. Thomas Highama, Laura Basell, Roger Jacobi, Rachel Woodae, Christopher Bronk, Ramseya Nicholas J. Conard «Testing models for the beginnings of the Aurignacian and the advent of figurative art and music: The radiocarbon chronology of Geißenklösterleστο Journal of Human Evolutionτ. 62, Issue 6, Ιουνίου 2012, σελ. 664-676.
και
Akshaya B S «Earliest Musical Instrument Discovered», Inter. Bus. Time, 26.5.2012.

[3] βλ. Nicholas J. Conard, Maria Malina & Susanne C. Münzel «New flutes document theearliest musical tradition in southwestern Germany»στο περ. Nature, τ. 460, σελ. 737-740 (6.8.2009).
Του Γιώργου Λεκάκη

arxeion-politismou.gr
Διαβάστε Περισσότερα...