Άλυτο αίνιγμα: Τι κρύβουν τα μυστηριώδη Δρακόσπιτα της Εύβοιας;

Άλυτο αίνιγμα και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μυστήρια της αρχαιολογία, τα γνωστά σε πολλούς Δρακόσπιτα της Εύβοιας σας «προκαλούν» να τα επισκεφθείτε και να τα ανακαλύψετε τα μυστικά τους! Κατοικίες θεών ή ανθρώπων; Καταφύγια λατόμων ή ταφικά κτίρια; Ναοί ή καλύβες βοσκών; Ποια αλήθεια είναι η χρήση των Δρακόσπιτων; Θα τα βρείτε στη Νότια Εύβοια, μια ανάσα μακριά από την Αθήνα και συγκεκριμένα ανάμεσα στην Κάρυστο και τα Στύρα.

Πρόκειται για 25 μοναδικής αισθητικής κτίσματα, που δεσπόζουν διάσπαρτα σε όλη την περιοχή, ενώ χρονολογούνται κατ' άλλους από το 12ο π.Χ. αιώνα και κατ' άλλους από τον 6ο π.Χ. αιώνα.

Πήραν το όνομα τους από το τεράστιο μέγεθος του και είναι φτιαγμένα από μεγάλους λίθους, ενώ δεν έχουν θεμέλια, ούτε παράθυρα, γεγονός που δυσκολεύει τον προσδιορισμό της χρήσης τους.

Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η θέση του, αφού είναι χτισμένα σε εποπτική και απόκρημνη θέση, αλλά και οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες και κυρίως ο τρόπος στέγασης τους, κατά το εκφορικό σύστημα: μεγάλες βαριές πλάκες σχιστόλιθου συγκλίνουν σε στρώσεις από δύο αντικρινούς τοίχους.

Η σκεπή τους έχει το σχήμα πυραμίδας, κάτι που σχηματίζεται με κάθε στρώση πλακών να εξέχει περισσότερο από την αμέσως κατώτερη της, ενώ οι διαστάσεις τους κυμαίνονται από 5 ως 13 μέτρα.

Το Δρακόσπιτο της Όχης

Το σπουδαιότερο και πιο εντυπωσιακό από τα αινιγματικά Δρακόσπιτα της Εύβοιας είναι κατασκευασμένο στη κορυφή του όρους Όχη, πάνω από την Κάρυστο, σε υψόμετρο 1398 μέτρων. Έχει φτιαχτεί με μεγάλους ογκόλιθους που έχουν αποκοπεί από τον γύρω χώρο, έχουν πελεκηθεί και έχουν ταιριαχθεί αρμονικά ο ένας με τον άλλον χωρίς να έχει χρησιμοποιηθεί κανενός είδους συνδετικό υλικό!

Το πάχος των τοίχων του είναι περίπου 1,50 μέτρα. Οι εσωτερικές διαστάσεις του κτίσματος είναι σχεδόν 5 x 10 μέτρα. Η είσοδός του είναι χαρακτηριστική τρίλιθη, σχήματος Π, από μεγάλες κολώνες. Η πλάκα πάνω από την είσοδο έχει διαστάσεις 4 μ. μήκος x 2 μ. πλάτος x 0,30 μ. πάχος!

Αυτή η πλάκα που ζυγίζει περίπου 10 τόνους, πώς μετακινήθηκε; Πώς σηκώθηκε στο ύψος των 2 μέτρων που είναι τοποθετημένη; Τι εξυπηρετούσε ένα τέτοιο ιδιαίτερα προσεγμένο κατασκευαστικά κτίσμα στο υψόμετρο των 1400 μέτρων σε μία ιδιαίτερα δύσβατη περιοχή; Οι απαντήσεις βρίσκονται καλά κρυμμένες σε ένα ομιχλώδες παρελθόν, που πολλοί αρχαιολόγοι και ερευνητές έχουν επιχειρήσει να αποκαλύψουν.

Το 1959 οι ανασκαφικές έρευνες του καθηγητή Νικ. Μουτσόπουλου στο Δρακόσπιτο της Όχης έφεραν στο φως αγγεία, όστρακα ( σε ένα από αυτά μάλιστα υπάρχει χαραγμένο και κάποιο είδος άγνωστης γραφής) και άλλα αντικείμενα που σήμερα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Καρύστου.

anekshghta.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

ΑΥΤΗ είναι η ΜΥΣΤΙΚΗ πανάρχαια επίκληση που λέμε εν αγνοία μας όταν λέμε την αλφάβητο

Τελικά πόσα ακόμη μυστικά μπορεί να κρύβει η Ελληνική γλώσσα;

Η Ελληνική γλώσσα είναι η τελειότερη που έχει δημιουργηθεί στα χρονικά της ανθρώπινης ιστορίας.

Πρόκειται για μια γλώσσα που έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει άμεση σχέση με τη μαθηματική γλώσσα και να περικλείει μια “αφανή αρμονία”.

Όπως έγραψε ο Ιάμβλιχος στα “Θεολογούμενα της αριθμητικής” (“Περί δεκάδος” 64-15,20): “Ακόμα η δεκάδα γεννά τον (αριθμό) 55, ο οποίος περιέχει θαυμαστά κάλλη. Εάν δε υπολογίσεις τα ψηφία της λέξης ‘εν’ (σ.σ.: ένα) σε αριθμούς, βρίσκεις άθροισμα 55″.

Οι πρόγονοί μας δεν χρησιμοποιούσαν ψηφία αλλά τα γράμματα της αλφαβήτουτονισμένα ως σύμβολα αριθμών (π.χ. α΄=1, β΄=2 κ.ο.κ.). Όπως είδαμε προηγουμένως, με αυτό τον τρόπο οι λέξεις μπορούν να αναλυθούν σε αριθμούς σχηματίζοντας τους “λεξαρίθμους”.

Έτσι καθετί προσλάμβανε ξεχωριστή σημασία μέσα από έναν συνδυασμό μαθηματικών και ονομάτων. Για παράδειγμα, ο αριθμός της χρυσής τομής προκύπτει από τους λόγους ΑΠΟΛΛΩΝ : ΑΡΤΕΜΙΣ, ΕΣΤΙΑ: ΗΛΙΟΣ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ : ΖΕΥΣ.

Ωστόσο αυτό που αποδεικνύεται πράγματι ασύλληπτο είναι το γεγονός ότι το Ελληνικό αλφάβητο κρύβει μια μυστική επίκληση! Εάν πάρουμε τα γράμματά του και τα θέσουμε στη σειρά, ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αρχαία προσευχή που εξυμνεί το Φως και την Ψυχή!

Έχουμε, λοιπόν:

“Αλ φα, βη τα Γα! Αμα δε Ελ, τα εψ ιλών. Στη ίγμα, (ίνα) ζη τα, η τα, θη τα Ιώτα κατά παλλάν Δα. (Ινα) μη νυξ η, ο μικρόν (εστί) πυρός δε ίγμα ταφή εψ ιλών, φυ (οι) Ψυχή, ο μέγα (εστί)!”

Η μετάφραση έχει ως εξής:

“Νοητέ ήλιε, εσύ που είσαι το φως, έλα στη Γη! Κι εσύ, ήλιε ορατέ, ρίξε τις ακτίνες σου στον πηλό που ψήνεται. Ας γίνει ένα καταστάλαγμα για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη. Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν, και κινδυνεύσει να χαθεί το καταστάλαγμα της φωτιάς μέσα στην αναβράζουσα λάσπη, κι ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο, το σημαντικότερο όλων!”

Τη μυστική αυτή επίκληση μαθαίνουμε να κάνουμε όλοι ασυνείδητα από την ώρα που μαθαίνουμε το Ελληνικό αλφάβητο!

Επίσης έρευνες δείξανε πως οι μελέτη της αρχαιοελληνικής γλώσσας, διευρύνει τον νου!

Δεν είναι τυχαίο, που σε έρευνα Αμερικανών για την τεχνητή νοημοσύνη, διαπιστώσανε πως για να επικοινωνήσουν δύο υπολογιστές μεταξύ τους και να έχουν μία λογική συζήτηση, χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν την αρχαία Ελληνική γλώσσα και μόνο!

Τελευταία καταμέτρηση μάλιστα έδειξε πως η Ελληνική γλώσσα συν της αρχαιοελληνικής, περιέχει πάνω από 6.000.000(!) λέξεις και πολλές που ακόμα δεν γνωρίζουμε ενώ π.χ. η Αγγλική φτάνει μόλις τις 40000.

Τελικά πόσα ακόμη μυστικά μπορεί να κρύβει η Ελληνική γλώσσα; Πολύ περισσότερα από όσα πιστεύουμε και σίγουρα ακόμα περισσότερα από όσα μπορεί να χωρέσουν στις σελίδες ενός αφιερώματος.

Διαβάστε Περισσότερα...

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Αυτό ήταν το μυστικό υπερόπλο των Σπαρτιατών!

Ένας αμερικανός επιστήμονας και καθηγητής μεταλλουργίας έρχεται να ταράξει τα νερά, ισχυριζόμενος ότι οι Σπαρτιάτες είχαν καταφέρει να ανακαλύψουν και να έχουν στα χέρια τους την «ατομική βόμβα» της αρχαιότητας.

Το 1961 ένας Αμερικανός επιστήμονας και ερευνητής της πυρηνικής φυσικής, ο καθηγητής μεταλλουργίας δρ. Λάιλ Μπόρστ βρέθηκε στη Σπάρτη προκειμένου να ανακαλύψει το μυστικό όπλο των Σπαρτιατών, αλλά και την πηγή της ανδρείας τους.

Σύμφωνα με τις έρευνες και τις μελέτες για τα όπλα των Σπαρτιατών, ο καθηγητής ανακάλυψε ότι δεν χρησιμοποιούσαν απλό σίδηρο για την κατασκευή των όπλων τους, αλλά ατσάλι. Συγκεκριμένα, μελετώντας δείγματα οβολών από το Ηραίον, τον ναό- θησαυροφυλάκιο της αρχαίας Σπάρτης και μετά από εξειδικευμένες αναλύσεις έφθασε στο συμπέρασμα ότι οι Σπαρτιάτες είχαν ανακαλύψει την «πυρηνική βόμβα» της αρχαιότητας, το ατσάλι.

Tο ατσάλι ήταν το υλικό που θα μπορούσε να καθορίσει και την διεξαγωγής μιας μάχης, σύμφωνα με δηλώσεις του στην εφημερίδα New York Times. Αυτό αποτελούσε το μεγάλο όπλο της εποχής, «αντιστοιχούσε στη σημερινή ατομική βόμβα», υποστηρίζει ο καθηγητής.

Το άρθρο του Αμερικανού ερευνητή εξηγεί πως το ατσάλι είναι ένα κράμα σιδήρου, αυτό που το κάνει όμως ιδιαίτερο είναι η περιεκτικότητα του άνθρακα, μεταξύ 0,2 και 0,8%, που το κάνει πιο αποτελεσματικό και ανθεκτικό. Ο δρ. Λάιλ Μπόρστ τονίζει πως οι 300 του Λεωνίδα, δεν κατάφεραν μόνο εξαιτίας της ανδρείας και της στρατηγικής θέσης που διεξήχθη η μάχη των Θερμοπυλών να αποδεκατίσουν τους 50.000 Πέρσες και Μίδες, αλλά και εξαιτίας του πολύτιμου αυτού μετάλλου, που αποτελούσε πανίσχυρο όπλο στα χέρια τους.

Τα ευρήματα της έρευνας του που δημοσιεύθηκαν από τους New York Times αποδεικνύουν ότι οι Σπαρτιάτες μπορεί να είχαν έναν λιτό βίο, ωστόσο από ότι φαίνεται διέθεταν μια πολύ σημαντική καινοτομία στα χέρια τους.

(Πηγή: greekreporter)

Διαβάστε Περισσότερα...

Ο Γεωμετρικός Τριγωνισμός της Αρχαίας Ελλάδας (ΒΙΝΤΕΟ)

Οι ανακαλύψεις και τα επιτεύγματα των Αρχαίων Ελλήνων αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν αντικείμενο μελέτης και θαυμασμού από όλον τον κόσμο. Τα ευρήματα των αρχαίων Ελλήνων επιστημόνων σε πολλούς τομείς της ζωής μας είναι το «γλωσσάρι» των τωρινών μελετητών, και σε πολλές περιπτώσεις ακόμα δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί πλήρως όλες οι ερμηνείες, οι κινήσεις και το νόημα των αρχαίων εκείνων δημιουργιών και τρόπου σκέψης.

Ένα από τα αξιοπερίεργα και αξιοθαύμαστα κατορθώματα που παρατηρείτε στον ελληνικό χώρο μέχρι και σήμερα, είναι η ύπαρξη γεωμετρικού τριγωνισμού μεταξύ των αρχαιοελληνικών τόπων λατρείας. Γεωδαισία όπως αναφέρεται κι από τον Ηρόδοτο. Με πιο απλά λόγια οι περισσότεροι ιεροί ναοί, βωμοί, θέατρα και μνημεία που είχαν κτιστεί εκείνη την εποχή, παρουσιάζονται να συνδέονται μεταξύ τους με γεωμετρικά σχήματα, τα οποία κυρίως χαρακτηρίζονται από ισοσκελή και ισόπλευρα τρίγωνα.

Πρώτος ο ΔόκτωρΘεοφάνης Μανιάς, το 1971, ως ταξίαρχος της πολεμικής αεροπορίας, παρατήρησε αυτό το φαινόμενο μελετώντας τις αναφορές των πιλότων της πολεμικής αεροπορίας. Με τα χρόνια παρατήρησε ότι τα καύσιμα που χρειαζόντουσαν για να καλύψουν αποστάσεις που παρουσίαζαν τριγωνικό σχήμα, ήταν η ίδια. Μελετώντας χάρτες τις Ελλάδας και χαράσσοντας τις πορείες των αεροσκαφών, διαπίστωσε ότι αυτές οι τριγωνικές σχέσεις δημιουργούνταν από συγκεκριμένους ιερούς χώρους των αρχαίων Ελλήνων.

Όπως θα παρατηρήσει κανείς μετρώντας και ο ίδιος με χάρακα και διαβήτη, οι αποστάσεις μεταξύ αυτών των ιερών και τα γεωμετρικά σχήματα που δημιουργούνται, είναι άρτια και ολόσωστα, γεγονός που γεννά ένα μεγάλο ερώτημα. Πως οι αρχαίοι Έλληνες χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό ακριβείας, κατάφερναν να χτίζουν τα ιερά τους σε τέτοιες θέσεις που σχηματίζουν τρίγωνα;

Οι ιεροί αυτοί χώροι των προγόνων μας δεν σχηματίζουν απλώς τέλεια γεωμετρικά τρίγωνα, αλλά είναι τοποθετημένοι και σε τέτοια σημεία, όπου η ηλεκτρομαγνητική ενέργεια της γης είναι πιο ισχυρή. Κατ’αυτόν τον τρόπο οι αρχαίοι ναοί ήταν έτσι κτισμένοι, ώστε να εκμεταλλεύονται τις ευεργετικές επιδράσεις τις ακτινοβολίας αυτής, και να εξασθενούν τις βλαβερές.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες για το πώς ανακάλυπταν την ακριβή θέση στην οποία θα έπρεπε να χτιστεί ένας ναός ώστε να πληρή τις παραπάνω προϋποθέσεις. Άλλοι ισχυρίζονται πως με διόπτρες όριζαν τις θέσεις σύμφωνα με τα άστρα, άλλοι πως υπολόγιζαν τα πάντα με απόλυτους μαθηματικούς και αρμονικούς τρόπους, καιυπάρχουν και κάποιες θεωρίες που υποστηρίζουν, πως οι αρχαίοι ¨θεοί¨, ήταν επί της ουσίας άλλοι παλαιότεροι, ή ακόμα και εξωγήινοι πολιτισμοί, οι οποίοι έδειξαν την τεχνογνωσία στους προγόνους μας για την κατασκευή αυτών των αριστουργημάτων.

Κάποια παραδείγματα αυτών των γεωμετρικών σχημάτων είναι τα εξής:

• Πιο γνωστή περίπτωση είναι το ισοσκελές τρίγωνο που σχηματίζει η Ακρόπολη της Αθήνας με το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και το ναό της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα.
• Επίσης η Αθήνα ισαπέχει από τη Σπάρτη και τη Δήλο κατά 800 στάδια καθώς και από την Κνωσό και την Πέλλα κατά 1.765 στάδια σχηματίζοντας και εκεί ισοσκελή τρίγωνα.
• Άλλα τρίγωνα με κορυφή το μαντείο των Δελφών, γνωστό και ως ομφαλό της γης, σχηματίζονται με την Αθήνα και την Ολυμπία, την Ελευσίνα και την Ιωλκό, το Ιδαίον Άνδρο στην Κρήτη και την Σμύρνη.

writeandseek.blogspot.com

Διαβάστε Περισσότερα...

Σπαθόλαδο: Το αρχαίο βάλσαμο των Σπαρτιατών - Γι' αυτό ήταν πάντα σε ετοιμότητα!

Μπορεί να αντικαταστήσει ακόμα και τη ζάχαρη

Το σπαθόλαδο (hypericum oil ή βάλσαμο ή St John’s wort oil) είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο και καλλυντικό με σπουδαίες ιδιότητες για τον άνθρωπο!

Το περίφημο βάλσαμο των αρχαίων Σπαρτιατών είναι ιδανικό για πληγές και χτυπήματα, μώλωπες, εκχυμώσεις, στραμπουλήγματα, εγκαύματα, φλεγμονές, τσιμπήματα.

Είναι ταυτόχρονα ιδανικό για το ντεκολτέ των γυναικών και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απαραίτητο προϊόν καλλωπισμού. Ενδείκνυται για καθημερινή χρήση σε πρόσωπο και σώμα, ενώ είναι ακόμη υγρά από το ντους, γιατί έτσι το νερό κλειδώνει την υγρασία στο δέρμα, απλώνεται ευκολότερα και ελαχιστοποιείται η αίσθηση του λαδιού.

Όταν σκάνε τα χείλια, είναι το μόνο που τα επαναφέρει, χωρίς υπερβολή, μέσα σε λίγη ώρα. Είναι πάμφθηνο και το προμηθεύεται κανείς από φαρμακείο. Επιλέξτε αυτό που θα έχει τυπωμένα στο μπουκάλι τα τυπικά χαρακτηριστικά του.

Υποκατάστατα ζάχαρης: Πόσο τοξικά είναι τελικά;

Έρχεται από την αρχαιότητα

Αποτέλεσε το περίφημο ίαμα των αρχαίων Σπαρτιατών, με το οποίο θεράπευαν τις πληγές τους μετά τις μάχες, ενώ το πρότειναν οι θεραπευτές της εποχής για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και του έλκους στομάχου.

Αναγνωρισμένο για τις πολλές του ιδιότητες, το σπαθόλαδο κατάφερε να διατηρηθεί ως απαραίτητο γιατρικό από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα, παρά το γεγονός ότι δεν είναι ευρέως γνωστό πού μπορεί να το βρει κανείς ή πώς να το παρασκευάσει.

Στην περιφέρεια, πολλοί είναι εκείνοι που το φτιάχνουν μόνοι τους. Στις αρχές Μαΐου και για περίπου έναν μήνα ανθίζει το σπαθόχορτο, ένα από τα σημαντικότερα λουλούδια της ελληνικής πανίδας.

Μαζεύουμε τα άνθη και τα βάζουμε σε ένα βάζο για τρεις εβδομάδες στον ήλιο (ένα μέρος άνθη και τρία μέρη ελαιόλαδο). Όταν το ελαιόλαδο πάρει ένα κόκκινο χρώμα, είναι έτοιμο για χρήση. Προσοχή όμως, δεν το χρησιμοποιούμε ποτέ όταν πρόκειται να μας δει ο ήλιος, προκαλεί φωτοευαισθησία.

Διακρίνεται όχι μόνο για το έντονο κίτρινο χρώμα του, αλλά και για τις πολλές θεραπευτικές του ιδιότητες: αντισηπτικές, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, στυπτικές και επουλωτικές. Βοηθά, δε, σημαντικά, όπως λέγεται, στην αντιμετώπιση της ισχιαλγίας, των ρευματικών πόνων και των πόνων των αρθρώσεων κι έχει άριστες επουλωτικές ιδιότητες (συνίσταται για την επούλωση πληγών, μωλώπων και εγκαυμάτων πρώτου βαθμού).

Το σπαθόχορτο ή βαλσαμόχορτο, όπως το γνωρίζει αρκετός κόσμος, αποτελεί το κύριο συστατικό του σπαθόλαδου που, σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη, είχε και ιδιότητες αντικαταθλιπτικού.

Στις ΗΠΑ, όπου καταγράφει υψηλές πωλήσεις, ύστερα από σχετκό πρόγραμμα του ABC News τον Ιούνιο του 1997, το σπαθόλαδο αποτέλεσε το εναλλακτικό… πρόζακ για την ήπια και μέτρια κατάθλιψη.

Στη Γερμανί,α το σπαθόλαδο χρησιμοποιείται ως αντισπασμωδικό, αλλά και για την αντιμετώπιση αϋπνιών, και αποτελεί συχνά συνταγογραφούμενο από τους γιατρούς φάρμακο κατά της μελαγχολίας.

Μεταξύ άλλων, περιέχει υπερικίνη και ψευδοϋπερικίνη, φλαβονοειδή (16% στα φύλλα), ξανθόνες, φαινολικά οξέα, αιθέρια έλαια (0,13% σε ολόκληρο το φυτό).

Οι αναλγητικές ιδιότητες του βοτάνου είχε ειπωθεί πρώτα ότι οφείλονταν στις ουσίες hypericin, pseudohypericin και στα φλαβονοειδή, αλλά σύμφωνα με πρόσφατες φαρμακολογικές και κλινικές μελέτες, τα αποτελέσματα επικεντρώνονται σε μια κυρίως δραστική ουσία του, την hyperforin.

Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται κυρίως σε νευραλγίες και τραυματισμούς νεύρων και γενικά συμπτωματολογία που ξεκινά από τραυματισμούς νεύρων, όπως απώλεια μαλλιών, κατάθλιψη και νευραλγία.

Πηγή: makeleio.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Στο Παλαίκαστρο Σητείας βρέθηκε ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής σύμφωνα με ερευνητή αιγαιακών γραφών

Τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας είχαν ανακαλύψει οι Μινωίτες, όπως υποστηρίζει ο… κρητικός ερευνητής αιγαιακών γραφών, Μηνάς Τσικριτσής.
Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μινωικό αντικείμενο, που είχε βρεθεί το 1898 στο Παλαίκαστρο Σητείας, προηγήθηκε του «Μηχανισμού των Αντικυθήρων» κατά 1.400 χρόνια και είναι ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στην Ιστορία και μάλιστα φορητός.

«Αναζητώντας μινωικά ευρήματα με αστρονομικές απεικονίσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, εντοπίσαμε μια λίθινη μήτρα από την περιοχή του Παλαίκαστρου Σητείας. Στην μήτρα αυτή είχαν αναφερθεί ο Στέφανος Ξανθουδίδης και ο Άρθουρ Έβανς, διατυπώνοντας ότι τα ανάγλυφα σύμβολα που εμφανίζονται στην επιφάνεια της μήτρας συσχετίζονται με τον Ήλιο και τη Σελήνη», τονίζει ο κ. Τσικριτσής.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο κρητικός ερευνητής αφού πρώτα αναλύθηκε η ανάγλυφη απεικόνιση του ακτινωτού δίσκου στο δεξιό μέρος της μήτρας αυτής, στη συνέχεια τεκμηριώθηκε η χρήση αυτού, ως μήτρα για την κατασκευή ενός μηχανισμού, που χρησίμευε ως αναλογικός υπολογιστής προσδιορισμού εκλείψεων. Ταυτόχρονα εξετάσθηκαν οι χρήσεις του μηχανισμού ως ηλιακό ρολόι και ως όργανο υπολογισμού γεωγραφικού πλάτους.
«Η κατασκευή αυτή έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει την ώρα και το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου αν χρησιμοποιήσουμε τα τρία εργαλεία, δύο βελόνες κι έναν διαβήτη, που υπάρχουν στην μήτρα πάνω από το δίσκο», τονίζει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί:

«Ο ακτινωτός δίσκος έχει στην περιφέρεια 25 τριγωνικά σχήματα αν τα αριθμήσουμε ανά μισή ώρα και τοποθετήσουμε μία βελόνα κάθετα στο κεντρικό βαθούλωμα και προσανατολίσουμε τον κεντρικό σταυρό σε βορρά – νότο, τότε η σκιά της βελόνας δείχνει το σημείο του ακτινωτού δίσκου που αντιστοιχεί στην ώρα της παρατήρησης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ημερήσιο ηλιακό ρολόι χειρός (12,5ωρών). Από αυτή τη χρήση προκύπτει ότι η ώρα αντιστοιχεί σε περίπου 58 λεπτά, πολύ κοντά στην ώρα που χρησιμοποιείται σήμερα. Θεωρώντας ότι ένας τριγωνικός δείκτης (ακτινωτό τμήμα) αντιστοιχεί σε περίπου μισή ώρα, οι πέντε κουκίδες που υπάρχουν πάνω σε κάθε τριγωνικό δείκτη χωρίζουν αυτόν σε 5 μικρότερες μονάδες χρόνου, διάρκειας περίπου 6 σημερινών λεπτών».
Εξηγώντας ο κ. Τσικριτσής τη χρήση του μηχανισμού για τον υπολογισμό του γεωγραφικού πλάτους, τονίζει ότι «αν ο χρήστης του δίσκου χρησιμοποιούσε ως όργανα, μία βελόνα και μία λαβίδα, που υπάρχουν στο αποτύπωμα του πλακιδίου και σημείωνε ανά δύο εβδομάδες την άκρη της σκιάς όταν μεσουρανεί ο Ήλιος, τότε θα μπορούσε με την γωνία «ω» να καταγράφει το γεωγραφικό πλάτος του τόπου που βρίσκεται.
Έτσι σε μελλοντική απομάκρυνση του από τον τόπο του στο βορρά, βρίσκοντας τη γωνία απόκλισης τού τόπου του θα μπορούσε, παρατηρώντας τη σκιά της βελόνας, την αντίστοιχη εβδομάδα, να προσδιορίσει πόσο βόρεια κατευθύνθηκε, ώστε να μπορεί να επιστρέψει».
«Γράφοντας το βιβλίο μου για την «Αστρονομία του Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού», έφτασα και στο συγκεκριμένο εύρημα. Πρόκειται γι’ έναν μικρό, φορητό, αναλογικό υπολογιστή που προσδιορίζει όλες τις εκλείψεις και κάνει την ίδια δουλειά με τον “Μηχανισμό των Αντικυθήρων”, τον οποίο μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε τον αρχαιότερο μηχανικό υπολογιστή», δηλώνει και προσθέτει:
«Επιπλέον, όμως, τα αντίγραφα αυτού του δίσκου έχουν τη δυνατότητα να δουλέψουν ως ηλιακά ρολόγια, αν τοποθετηθεί μία βελόνα κάθετα στο κέντρο και προσανατολιστεί ο κεντρικός σταυρός σε βορά-νότο. Παράλληλα μπορούσαν να προσδιορίζουν το γεωγραφικό πλάτος. Είναι ένα όργανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη ναυσιπλοΐα αλλά και στην Αστρονομία».

Λειτουργία μέχρι σήμερα
«Συνδυάζοντας τις γνώσεις μου για τον Μινωικό Πολιτισμό και την Αστρονομία κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η λειτουργία του μηχανισμού αυτού αφορούσε τη μέτρηση του χρόνου και την πρόβλεψη σεληνιακών και ηλιακών εκλείψεων», μας ανέφερε. Η εντυπωσιακή αποκάλυψη του κ. Τσικριτσή λειτουργεί μέχρι και σήμερα καθώς, όπως αναφέρει, «διαπιστώνω με το αντίγραφο που κατασκεύασα ότι ο υπολογιστής αυτός είναι σε θέση να προβλέπει τις εκλείψεις. Το επιβεβαίωσα ξεκινώντας από την ολική σεληνιακή έκλειψη στις 21 Δεκεμβρίου 2010 και έφθασα να προβλέπω όλες τις εκλείψεις μέχρι το 2018 χρησιμοποιώντας τον δίσκο αυτόν».
Ο ακτινωτός δίσκος του 15ου αιώνα π.Χ. χωρίζεται σε δύο ημικύκλια, που το καθένα έχει 29 και 30 χαράξεις. Αυτά τα ημικύκλια αναπαριστούν δύο σεληνιακούς μήνες 29,5 ημερών, που αρχίζουν και τελειώνουν με πανσέληνο.
Αν, κάθε μέρα, μετακινείται δεξιόστροφα μία βελόνα στον εσωτερικό κύκλο (της Σελήνης) και κάθε δύο μήνες μετακινείται μία άλλη βελόνα με τον ίδιο τρόπο στην περιφέρεια με τα ακτινωτά τριγωνικά δόντια που έχουν 112 τρύπες, τότε καταγράφεται η πορεία της Σελήνης ως προς τη θέση των δεσμών.
Η πορεία του Ήλιου καταγράφεται στον κύκλο της περιφέρειας του Δίσκου με κίνηση αντίθετη από την κίνηση της Σελήνης, ώστε κάθε περίπου 6 μέρες να κινείται μία θέση.
Αν συνέπιπτε ο Ήλιος να είναι κοντά σ’ ένα δεσμό και η Σελήνη σε πανσέληνο ή νέα Σελήνη τότε έχουμε έκλειψη. «Οι Μινωίτες γνώριζαν για το φυσικό φαινόμενο που ονομάζεται “Σάρος”», αναφέρει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί πως «πρόκειται για το γεγονός ότι οι εκλείψεις επαναλαμβάνονται με την ίδια σειρά κάθε 18,5 σεληνιακά χρόνια».
Ο κ. Τσικριτσής, σημειώνει ακόμη ότι «πάνω στη μήτρα που βρέθηκε υπήρχαν δύο βελόνες και μία λαβίδα. Ένας διαβήτης, δηλαδή. Οπότε μ’ αυτά τα εργαλεία το δουλεύεις άνετα. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε ένα μικρό «portable» χρησιμοποιώντας τους όρους της σύγχρονης τεχνολογίας. Το σημαντικό είναι ότι αυτό το εύρημα αλλάζει την ιστορία της Τεχνολογίας, καθώς είναι μια εφεύρεση προγενέστερη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων».
Χαρακτηριστικό είναι, ότι με βάση την έρευνα του κρητικού ερευνητή γίνεται συσχετισμός του ευρήματος της Σητείας με το φημισμένο Στόουνχεντζ της Βρετανίας. «Ουσιαστικά το Στόουνχεντζ αποτελεί μια αποτύπωση σε μεγάλη κλίμακα του υπολογιστή αυτού ή κάποιου άλλου αντίστοιχου», τονίζει.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, αν τοποθετηθεί το αποτύπωμα του μηχανισμού του Παλαικάστρου πάνω σ’ ένα σκίτσο του Στόουνχετζ, έτσι ώστε η ευθεία συμμετρίας που στοχεύει στο θερινό ηλιοστάσιο στο Στόουνχετζ να ταυτιστεί με την εσωτερική γραμμή της διπλής σειράς του σταυρού στο δίσκο του Παλαικάστου και να φέρουμε και μία κάθετη γραμμή στον άξονα, τότε παρατηρείται ότι:
α) οι δύο δίσκοι με τους κάθετους άξονες χωρίζονται σε 4 τεταρτημόρια που καθένα έχει τους ίδιους αριθμούς χαράξεων(14 &15 άνω, 16 &14 κάτω) δίσκος Παλαικάστρου, και στο Στόουνχετζ οι κύκλοι Ζ΄ και Υ΄ με τις 29 και 30 οπές ταυτίζονται ομοιόμορφα.
β) γενικότερα το πλήθος των χαράξεων29 και 30 στον εσωτερικό κύκλο του Παλαικάστρου σχετίζονται με το πλήθος των οπών των δύο κύκλων Ζ΄ (29) και Υ΄ (30). Το πλήθος αυτών των οπών η χαράξεων αντιστοιχούν σε σεληνιακό μήνα 29,5 ημερών. Επιπρόσθετα μπορεί το πλήθος των 59 χαράξεων του Παλαικάστρου να ταυτιστεί και με τον κύκλο από 59 μικρότερες γαλαζόπετρες που ονομάζεται (Κύκλος από Γαλαζόπετρες) γύρω από τα 5 τρίλιθα του Στόουνχετζ.
γ) O εξωτερικός τελικός κύκλος που περιβάλει όλο το Στόουνχετζ, με τις 57 οπές με όνομα κύκλος Όμπρι (Aubrey Holes). Μπορεί να ταυτιστεί με τον εξωτερικό κύκλο του δίσκου του Παλαικάστρου που έχει και αυτός 58 οπές.
δ) Μέσα από τα τρίλιθα στο Στόουνχετζ υπάρχουν 19 πέτρες σε σχήμα πέταλου με όνομα (Πέταλο από Γαλαζόπετρες), το ίδιο πλήθος υπάρχει και στο δίσκο του Παλαικάστρου με μορφή μικρών οπών σε δύο περιοχές του εσωτερικού σταυρού.

«Τελικά με βάση τα περιγραφόμενα διαφαίνεται ότι ο Μινωικός Πολιτισμός θα πρέπει να είχε σχέση και επαφή με τους υπερβορείους, όπως αναφέρει και ο Διώδορος ο Σικελιώτης», επισημαίνει ο κ. Τσικριτσής και προσθέτει ότι «αυτά που έχουμε βρει είναι ελάχιστα και προσωρινά αρχεία των Μινωιτών. Αποδεικνύεται ότι είχαν πλούσια γνώση σε τομείς, όπως η Αστρονομία και τα Μαθηματικά. Ήταν ένας Πολιτισμός πολύ προχωρημένος που είχε φτάσει σε διάφορα μέρη του τότε κόσμου».



arxaia-ellinika

Διαβάστε Περισσότερα...

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΩΖΟΜΕΝΟ ΥΦΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ - Θησαυρός από μετάξι και χρυσό

Λεπτομέρεια από το πορφυρό ύφασμα με βάση το μετάξι όπως έγινε μετά τη νέα του συντήρηση.

Το καλύτερα σωζόμενο ύφασμα από την αρχαιότητα στον ελλαδικό χώρο, που βρέθηκε στο ανατολικό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης και χρονολογείται στα ρωμαϊκά χρόνια και συγκεκριμένα στον 3ο μ.Χ. αιώνα, συντηρήθηκε και εκτίθεται πλέον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για ένα χρυσομέταξο πορφυρό ύφασμα, εξαιρετικό δείγμα υφαντοποικιλτικής της όψιμης αρχαιότητας, που κάλυπτε το σώμα νεκρής γυναίκας ηλικίας 50-60 χρόνων.

Το ύφασμα βρέθηκε κατά την ανασκαφή του νεκροταφείου το 1962 και αρχικά συντηρήθηκε από τη γνωστή Ελβετίδα συντηρήτρια, Μεθίλντ Λέμπεργκ, το 1969, ωστόσο χρειάστηκε να αποσυρθεί και να συντηρηθεί εκ νέου, προκειμένου να προστατευτεί και να αναδειχθεί. Ετσι, εδώ και λίγο καιρό μπήκε σε μεγάλη προθήκη, μαζί με τον σκελετό της νεκρής και εκτίθεται σε περίοπτη θέση στο μουσείο.

Η ιστορία του υφάσματος και οι προσπάθειες συντήρησής του θα παρουσιαστούν από τον προϊστάμενο του τμήματος Συντήρησης, Χημικών και Φυσικών Ερευνών και Αρχαιομετρίας του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Δημήτρη Καρολίδη, και τη συντηρήτρια, Ελπίδα Χριστοφορίδου, στην ημερίδα που θα γίνει την Παρασκευή στο μουσείο, με θέμα «Υφασμα».

Η προθήκη με το ύφασμα και τον σκελετό της νεκρής, όπως εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

«Το ύφασμα βρέθηκε σε ένα σύνθετο εύρημα ποικίλου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, αλλά χρειάστηκε να συντηρηθεί εκ νέου, σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα επεμβατικής συντήρησης, ώστε να επανεκτεθεί σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο», λέει ο Δημ. Καρολίδης.

Σαρκοφάγος
Ο τάφος ανακαλύφθηκε το 1962 στην περιοχή του ανατολικού νεκροταφείου και αποτελούσε μέρος ενός μεγάλου ταφικού συνόλου. Αρχικά εντοπίστηκε μία μεγάλη, μαρμάρινη σαρκοφάγος και μέσα σε αυτήν μία μικρότερη κατασκευασμένη από τρία φύλλα μολύβδου.

Η νεκρή ήταν σε ύπτια θέση πάνω σε στρώμα, η ηλικία της υπολογίζεται μεταξύ 50-60 χρόνων, το ύψος της στο 1.60 μ. και είχε μερικώς ταριχευτεί. Τα μαλλιά της, σε καστανοκόκκινο, φυσικό χρώμα, ήταν πιασμένα σε κοτσίδα, ενώ τα φρύδια και οι βλεφαρίδες της διατηρήθηκαν σε πολύ καλή κατάσταση. Εκείνο ωστόσο που εντυπωσίασε τους αρχαιολόγους ήταν τα κομμάτια του υφάσματος που τη σκέπαζε και βρέθηκε σε πολύ καλή κατάσταση.

Σύμφωνα με την αρχαιολόγο, Κατερίνα Τζαναβάρη, το ένδυμα αυτό είναι ένα δείγμα υψηλής ικανότητας ύφανσης προηγμένης για την εποχή του, τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η βάση του ήταν από μετάξι, σε έντονο πορφυρό χρώμα και χρησιμοποιήθηκε σύνθετο χρυσό νήμα για τα διακοσμητικά μοτίβα.

Συνολικά βρέθηκαν έξι κομμάτια, τα δύο σε σχήμα L και τα υπόλοιπα σε ορθογώνιο σχήμα. Τα διακοσμητικά μοτίβα αποτελούνται από μεγάλα ωοειδή φύλλα, ενώ τα κενά που σχηματίζονται καλύπτονται από ρομβοειδή φύλλα. Για την ύφανσή του χρησιμοποιήθηκε χρυσό νήμα που αποτελείται από έναν πυρήνα από κόκκινη-μοβ κλωστή, τυλιγμένη με λεπτές λωρίδες χρυσού, ενώ το στρίφωμα του υφάσματος ενισχύεται με ένα συμπληρωματικό υφάδι. Η ύπαρξη της δεύτερης, μολύβδινης σαρκοφάγου, αλλά και το χρυσομέταξο, πορφυρό ύφασμα, με το οποίο τυλίχθηκε το σώμα της, μαρτυρούν, την κοινωνική θέση της νεκρής.

Το δαπανηρό ένδυμα, που πιστοποιείται από τις πρώτες ύλες, τα χρώματα και την τεχνική της ύφανσης, καθώς και η ταρίχευση, δείχνουν ότι επρόκειτο για ένα μέλος της τοπικής ελίτ με οικονομική επιφάνεια και υψηλή θέση στην κοινωνική διαστρωμάτωση.

«Τα τμήματα του υφάσματος, του μοναδικού σε αυτή την κατάσταση σωζόμενου στον ελλαδικό χώρο, μας δίνουν πολλές πληροφορίες για την τέχνη της υφαντικής, αλλά και την κοινωνία της εποχής γενικότερα. Είναι ένα σπουδαίο εύρημα που πλέον έχει περίοπτη θέση στην ενότητα ''Ταφικά έθιμα'' στο Αρχαιολογικό Μουσείο», συμπληρώνει ο Δημ. Καρολίδης.

Στο ανατολικό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν και άλλα τμήματα μεταξωτών υφασμάτων, που έγιναν με την ίδια τεχνική ύφανσης και χρονολογούνται στον 4ο αιώνα μ.Χ., η οποία πιστεύεται ότι προήλθε από την ανταλλαγή προϊόντων και τεχνογνωσίας με την Μικρά Ασία.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ 

ethnos.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Συγκλονιστική ανακάλυψη, που ίσως ξαναγράφει την Ιστορία: Οι Κρητικοί ταξίδευαν στον Ατλαντικό πριν 4.000 χρόνια! (εικόνες)

Σε μια ανακάλυψη, που πιθανότατα θα ξαναγράψει σελίδες της Ιστορίας, προχώρησαν αρχαιολόγοι στη βόρεια ακτή της Ισπανίας. 

Σε βράχο στην περιοχή Costa dos Castros βρήκαν πετρογλυφικά, ανάγλυφα δηλαδή σχέδια, "γραφή" των ανθρώπων πριν χιλιάδες χρόνια, στα οποία αποτυπώνεται ένα πλοίο που μοιάζει καταπληκτικά με εκείνα που είναι γνωστά ότι υπήρχαν μόνο στην Κρήτη. Τα κρητικά πλοία της αρχαιότητας ξεχώριζαν για το σχήμα και τη χρήση πανιών ταυτόχρονα με τα κουπιά. Έτσι πλέον οι αρχαιολόγοι μπορούν να φτάσουν σε επιστημονικό συμπέρασμα, με απόδειξη, ότι οι αρχαίοι Κρήτες ταξίδευαν στον Ατλαντικό, 4.000 χρόνια πριν!

Αν αυτή η επιστημονική παραδοχή -που εντόπισε το Candianews σε ανάρτηση του digventures.com-  συνδυαστεί με μερικές άλλες ακόμα υπό έρευνα περιπτώσεις, στις οποίες φαίνεται να υπάρχουν στοιχεία πως Μινωίτες είχαν φτάσει στην Αμερική πολύ πριν από τον Κολόμβο, μπορεί να ξαναγραφεί η ιστορία της ανακάλυψης της Αμερικής! Τέτοια προς έρευνα ακόμα στοιχεία, για την παρουσία Μινωιτών στην αμερικανική ήπειρο, υπάρχουν, για παράδειγμα, στις ακτές της λίμνης Superior, μεταξύ Μίσιγκαν των ΗΠΑ και Καναδά. Ακόμα, υπάρχει η γενετική μελέτη «Origin and Diffusion of mtDNA Haplogroup X», του 2003 ( www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1180497/) που συνδέει τους Κρήτες με τους Ινδιάνους! Σε αυτήν εντοπίστηκε ότι το μιτοχoνδριακό DNA haplogroup X2 που απαντάται στους Κρήτες σε υψηλό ποσοστό (7,2%) απαντάται σε παρόμοια υψηλό ποσοστό (ως 5%) και σε 20.000 μέλη ινδιάνικων φυλών της ΒΑ Αμερικής! Σε παρόμοιο «ευρασιατικό συμπέρασμα» είχε καταλήξει και η κρανιακή συγκριτική μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν «Old World sources of the first New World human inhabitants: a comparative craniofacial view», του 2001.

Σε κάθε περίπτωση, αυτά μέχρι τώρα είναι υποθέσεις προς έρευνα. Όμως η πρόσφατη ανακάλυψη των πετρογλυφικών με το σχέδιο ενός καραβιού από την Κρήτη, είναι πλέον ένα συγκλονιστικό στοιχείο.

 

Όπως βλέπουμε στην εικόνα από τον ισπανικό βράχο, το πλοίο που έχει χαραχτεί στο κάτω μέρος έχει κουπιά και πανιά, ενώ τα πλοία της περιοχής, αλλά και συνολικά στον ευρωπαϊκό χώρο, είχαν μόνο κουπιά. Ο Ισπανός αρχαιολόγος, Javier Costas Goberna, αναζήτησε αυτή τη μορφή των πλοίων σε ανάλογα πετρογλυφικά ή σχέδια και τη βρήκε μόνο στα πλοία που χρησιμοποιούσαν οι Κρητικοί, 2.000 χρόνια προ Χριστού.

 

Το τμήμα του βράχου με τα σχέδια, γνωστό ως Auga dos Cebros, μπορεί να ανοίγει μια νέα εποχή στη γνώση μας για την πορεία από τον αρχαίο κόσμο. Και εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους καθώς θεωρούν ότι η απόδειξη ότι κρητικά πλοία βρίσκονταν στις ακτές του Ατλαντικού 4.000 χρόνια πριν, είναι απόδειξη για τη συνάντηση των ατλαντικών με τους μεσογειακούς πολιτισμούς.

Η ερευνήτρια, María Ruiz-Gálvez Priego, που επίσης συμμετέχει στις επιστημονικές εργασίες, εκφράζει με βεβαιότητα την άποψη ότι το πλοιάριο της Auga dos Cebros είναι κρητικό.

 

Είναι φανερό ότι εφόσον τα πράγματα είναι έτσι - και δε δείχνουν παρά να είναι έτσι- θα υπάρξουν και άλλα στοιχεία που να αποδεικνύουν την παρουσία των αρχαίων Κρητών στην περιοχή. Και πιθανώς τώρα θα ενταθούν οι έρευνες και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού για να αποδειχτεί αν πράγματι οι Μινωίτες έφτασαν μέχρι την αμερικανική ήπειρο, όπως μπορεί να φανεί από κάποια πρώτα στοιχεία.

Candianews με πληροφορίες από digventures.com

Διαβάστε Περισσότερα...

Η Χαμένη Πόλη της Aztlan -Η θρυλική πατρίδα των Αζτέκων [φωτο]

Η Aztlan είναι η αρχαία πατρίδα του μεγάλου πολιτισμού των Αζτέκων, ή πρόκειται απλώς για μια μυθική γη που περιγράφεται στους μύθους; 

Οι Αζτέκοι του Μεξικού δημιούργησαν μία από τις μεγαλύτερες αυτοκρατορίες της αρχαίας Αμερικής. Ενώ πολλά είναι γνωστά για την αυτοκρατορία τους στην περιοχή της σημερινής πόλης του Μεξικού, λιγότερα είναι γνωστά σχετικά με την αρχή του πολιτισμού των Αζτέκων.

Πολλοί θεωρούν το νησί της χαμένης Aztlan να είναι η αρχαία πατρίδα όπου οι Αζτέκοι άρχισαν να σχηματίζονται ως πολιτισμός πριν την μεταφορά τους στην κοιλάδα του Μεξικού. Ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι μια μυθική χώρα, παρόμοια με την Ατλαντίδα ή το Camelot, η οποία θα συνεχίσει να ζει μέσα από το μύθο, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να βρεθεί στην πραγματικότητα. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι μια πραγματική, φυσική τοποθεσία που θα βρεθεί κάποια μέρα.

Οι έρευνες για τη χώρα της Aztlan εκτείνονται από το Δυτικό Μεξικό, σε όλη την πορεία προς τις ερήμους της Γιούτα, με την ελπίδα να βρεθεί το θρυλικό νησί. Ωστόσο, αυτές οι αναζητήσεις έχουν αποβεί άκαρπες, καθώς η θέση - και η ύπαρξη -της Aztlan παραμένει ένα μυστήριο.

Ο σχηματισμός του πολιτισμού της Aztlan προέρχεται από το μύθο. Σύμφωνα με μύθο των Ναχουάτλ, υπήρχαν επτά φυλές που ζούσαν κάποτε στο Chicomoztoc - «την περιοχή των επτά σπηλαίων». Αυτές οι φυλές εκπροσωπούνται από τις επτά ομάδες Ναχούα:

Acolhua, Chalca, Mexica, Tepaneca, Tlahuica, Tlaxcalan, και Xochimilca (διαφορετικές πηγές παρέχουν διαφοροποιήσεις σχετικά με τα ονόματα των επτά ομάδων). Οι επτά ομάδες, παρόμοιων γλωσσικών ομάδων, άφησαν τις σπηλιές τους και εγκαταστάθηκαν ως μία ομάδα κοντά στην Aztlan. Σύμφωνα με ορισμένους αναφορές, η άφιξη των επτά ομάδων στην Aztlan προηγήθηκε από την άφιξη μιας ομάδας γνωστής ως Chichimecas, η οποία θεωρείται ότι είναι λιγότερο πολιτισμένη από τις επτά ομάδες Ναχούα. Η Mexica ήταν η τελευταία ομάδα που ταξίδεψε στην Aztlan, και μπορεί να επιβραδύνθηκε λόγω της μακράς περιόδου ξηρασίας μεταξύ 1100 και 1300 μ.Χ..
 

Αυτός ο ασυνήθιστος χάρτης του 1704, του Giovanni Francesco Gemelli Careri,  είναι η πρώτη δημοσιευμένη αναπαράσταση της θρυλικής μετανάστευσης των Αζτέκων από την Aztlan, ένα μυστηριώδη παράδεισο κάπου στα βορειοδυτικά του Μεξικού,  στο Chapultepec Hill, την σημερινή Πόλη του Μεξικού

Η λέξη Aztlan σημαίνει "η γη στα βόρεια, η γη από όπου εμείς, οι Αζτέκοι, ήρθαμε". Λέγεται ότι τελικά, οι άνθρωποι που κατοίκησαν την Aztlan έγιναν γνωστοί ως Αζτέκοι, οι οποίοι στη συνέχεια μετανάστευσαν από την Aztlan στην κοιλάδα του Μεξικού. Σε μερικές ιστορίες, η Aztlan θεωρείται ως ένας επίγειος παράδεισος για όλους τους κατοίκους της. Στον Codex Aubin, η Aztlan ήταν ένα μέρος όπου οι Αζτέκοι υπόκεινται στους Azteca Chicomoztoca -μια τυραννική ελίτ.

Για να ξεφύγουν από τους Chicomoztoca, οι Αζτέκοι έφυγαν από την Aztlan, με επικεφαλής τον ιερέα τους. Στο μύθο, ο θεός Huitzilopochtli τους είπε ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το όνομα Azteca, και θα γίνουν γνωστοί ως Mexica. Η μετανάστευση των Αζτέκων από την Aztlan στο Tenochtitlán είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας των Αζτέκων. Άρχισε στις 24 Μαΐου 1064, το οποίο ήταν το πρώτο ηλιακό έτος των Αζτέκων.
 

Οι Mexica αναχωρούν από την Aztlan. Από τον Codex Boturini του 16ου αιώνα. 

Δημιουργήθηκε από άγνωστο καλλιτέχνη των Αζτέκων τον 16ο αιώνα

Αν και Aztlan δεν έχει ποτέ εντοπιστεί φυσικά, περιγράφεται ως νησί. Αντί για νησί μέσα στη θάλασσα, είναι νησί μέσα σε μια λίμνη. Οι μελετητές έχουν κάνει πολλές προσπάθειες για να εντοπίσουν την Aztlan, με την ελπίδα να βρουν τον τόπο από όπου οι Αζτέκοι, αργότερα γνωστοί ως Mexica, προήλθαν.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η αναζήτηση για την Ατλαντίδα και η αναζήτηση για Aztlan είναι το ίδιο και το αυτό, ότι αυτά είναι απλώς δύο διαφορετικά ονόματα για την ίδια χώρα. Ωστόσο, αυτό έχει αμφισβητηθεί, και πολλοί μελετητές, που ψάχνουν για την Aztlan, πιστεύουν ότι είναι μια διαφορετική χώρα από τη χαμένη πόλη της Ατλαντίδας.

Ένα μεγάλο μυστήριο που περιβάλλει την Aztlan είναι ακριβώς πόσο μακριά στον Βορά θα εντοπιστεί η περιοχή. Με έρευνες που εκτείνονται σε όλη την πορεία μέχρι την Γιούτα, είναι πιθανό ότι οι Αζτέκοι να μην κατάγονται εντελώς από το Μεξικό, αλλά ότι ο πολιτισμός τους, διαμορφώθηκε σε μια περιοχή που βρίσκεται τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν από τη μετανάστευση τους στην κοιλάδα του Μεξικού. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αν αυτό ήταν αλήθεια, οι απόγονοι των Αζτέκων που βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα μπορεί να προσπαθήσουν να ισχυριστούν ότι δεν είναι μετανάστες χωρίς χαρτιά, αλλά απόγονοι των Αζτέκων που απλώς επιστρέφουν στην πατρίδα τους.
 

Το Chicomoztoc -η θέση των επτά σπηλαίων. Η μυθική προέλευση των φυλών nahuatlaca. 

Από το «Historia Tolteca chicimeca»

Αν και πολλοί έχουν ψάξει με την ελπίδα να βρουν την Aztlan, οι αρχαιολόγοι δεν πιστεύουν ότι η ανακάλυψή της θα δώσει πολλά από την άποψη ερειπίων ή αντικειμένων. Η εύρεση της Aztlan θα προσφέρει μια ματιά στην ιστορία των Αζτέκων και την προέλευσή τους, αν και συμφωνούν ότι, από που οι Αζτέκοι προέρχονται δεν είναι τόσο σημαντικό όσο η μετανάστευση τους προς την Κοιλάδα του Μεξικού και τα γεγονότα που συνέβησαν στη συνέχεια.

Υπάρχουν τρία μεθοδολογικά προβλήματα που προκύπτουν κατά την προσπάθεια να προσδιοριστεί ο τόπος που βρισκόταν η Aztlan. Το πρώτο είναι γνωστό ως «τέντωμα». Είναι πιθανό ότι ο πολιτισμός των Αζτέκων δεν μετανάστευσε απευθείας από την Aztlan στην κοιλάδα του Μεξικού, καθώς αυτό θα ήταν ένα πολύ μακρύ ταξίδι αν γινόταν απευθείας. Αντ 'αυτού, είναι πιθανό ότι κινήθηκαν με τεθλασμένες καθώς ταξίδεψαν, κάνοντας στάσεις που διαρκούσαν διάφορα χρονικά διαστήματα. Μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ ενός προσωρινού προορισμού και τη διάρκεια του σε όλη τη διαδρομή.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι γνωστό ως «η στρωματοποίηση ή layering», η οποία αναγνωρίζει ότι είναι πιθανόν να έχουν γίνει περισσότερες από μία μεταβάσεις από Βορρά προς Νότο, και είναι δύσκολο να καθοριστεί ακριβώς ποια μετανάστευση συνδέεται με την Aztlan.

Το τρίτο πρόβλημα είναι γνωστό ως «αναδίπλωση». Αυτό το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι μπορεί να έχει υπάρξει μετάβαση εμπρός και πίσω, από βορρά προς νότο, και στη συνέχεια, από νότο προς βορρά και πάλι. Αυτά τα τρία μεθοδολογικά προβλήματα εντείνουν τη δυσκολία στο να διαπιστωθεί εάν η Aztlan ήταν μια πραγματική τοποθεσία, απ' όπου οι Αζτέκοι προέρχονται, ή αν είναι απλώς μια θρυλική τοποθεσία που είναι συμβολική για τους Αζτέκους.

Ως σήμερα, η πραγματική ύπαρξη ενός νησιού γνωστό ως Aztlan δεν έχει επιβεβαιωθεί. Πολλοί έχουν ψάξει για την μυθική χώρα, με την ελπίδα να έχουν μια καλύτερη κατανόηση της προέλευσης των Αζτέκων, και ίσως μια καλύτερη κατανόηση της αρχαίας ιστορίας του Μεξικού.

Ωστόσο, όπως και άλλες χαμένες πόλεις, δεν είναι σαφές εάν η Aztlan πρόκειται ποτέ να βρεθεί. Ίσως ήταν κάποτε ένα νησί, το οποίο έχει βυθιστεί στον πυθμένα της λίμνης, ή κατά κάποιο τρόπο έχει αλλοιωθεί ή καταστραφεί. Ίσως να είναι μια χώρα που δεν υπάρχει σε φυσική έννοια, και ήταν μια δημιουργία θρυλικών παραμυθιών εξηγώντας, την προέλευση των Αζτέκων. Προς το παρόν, παραμένει ένας θρυλικός τόπος όπου οι Αζτέκοι διαμορφώθηκαν και έγιναν ένας ισχυρός πολιτισμός πριν μεταναστεύσουν προς αυτό που είναι τώρα γνωστό ως η Πόλη του Μεξικού.

Διαβάστε Περισσότερα...

Δέκα καταπληκτικά τεχνολογικά κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων!

Από το «Νύχι» του Αρχιμήδη στην αυτόματη θεραπαινίδα του Φίλωνα (Pics)
Όταν μιλάει κανείς για την Αρχαία Ελλάδα, είναι πολύ συγκεκριμένα τα πράγματα που έρχονται στο μυαλό: τέχνες, φιλοσοφία, μυθολογία, πολιτική και επικές μάχες. Αυτό που διαφεύγει, όμως, σε πολλούς είναι πως η Αρχαία Ελλάδα υπήρξε κοιτίδα σημαντικών τεχνολογικών καινοτομιών και επιτευγμάτων για την εποχή τους, που αφορούσαν σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης ζωής την αντίστοιχη περίοδο.
Ελάτε να γνωρίσουμε τα σπουδαιότερα από αυτά!

10.ΤΟ ΕΥΠΑΛΙΝΕΙΟ ΟΡΥΓΜΑ

Τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Πολυκράτης, τύραννος της Σάμου, μερίμνησε για την υδροδότηση της πρωτεύουσας του νησιού καλώντας τον αρχιτέκτονα Ευπαλίνο από τα Μέγαρα για να επιβλέψει τη δημιουργία ενός υπόγειου υδραγωγείου. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που μια τέτοια διαδικασία βασίστηκε στη γεωμετρία, χρησιμοποιώντας μάλιστα μια σειρά από αρχές που κωδικοποιήθηκαν μερικούς αιώνες αργότερα από τον διάσημο μαθηματικό Ευκλείδη.

9.ΤΟ ΦΛΟΓΟΒΟΛΟ

Το πρώτο φλογοβόλο μηχάνημα στην ιστορία χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ο Θουκυδίδης περιγράφει πώς οι Βοιωτοί χρησιμοποίησαν ένα τέτοιο μηχάνημα κατά τη διάρκεια της μάχης του Δηλίου κατασκευάζοντας έναν φυσητήρα αξιοποιώντας τα αναμμένα κάρβουνα και το θειάφι ενάντια στις οχυρώσεις των Αθηναίων.

8.ΤΟ ΑΤΜΟΤΗΛΕΒΟΛΟ

Το Ατμοτηλεβόλο που ήταν μία επινόηση του Αρχιμήδη ήταν το πρώτο όπλο παγκοσμίως το οποίο λειτουργούσε με πίεση ατμού. Αποτελούνταν από έναν μεγάλο μεταλλικό σωλήνα -καλυμμένο στο ένα άκρο- και τοποθετούνταν σε έναν κλίβανο. Μόλις ο σωλήνας έφθανε σε ορισμένη θερμοκρασία, φορτωνόταν με μια μικρή ποσότητα του νερού που μετατρεπόταν ταχύτατα σε ατμό και έτσι είχε την ικανότητα να ρίξει ένα βλήμα σε πολύ μεγάλη απόσταση.

7. ΤΟ «ΝΥΧΙ» ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

Το «Νύχι» ή αλλιώς «Σιδερένιο Χέρι» ήταν η σπουδαιότερη αμυντική εφεύρεση του Αρχιμήδη, χάρη στην οποία οι Συρακούσιοι κατάφερναν να καταστρέφουν τα πλοία των αντιπάλων τους χωρίς να χρειάζεται να βγαίνουν από τα τείχη τους. Η μηχανή αποτελούνταν από μια περιστρεφόμενη κατακόρυφη δοκό. Στο ένα άκρο της δοκού ήταν ένας γάντζος που αιωρούνταν από μία αλυσίδα και στο άλλο άκρο υπήρχε ένα αντίβαρο. Όταν πλησίαζαν τα εχθρικά πλοία, ο γάντζος έπεφτε και είτε τα κατέστρεφε μονομιάς, είτε τα έριχνε πάνω στα βράχια.

6.ΤΟ ΜΗΤΡΟΣΚΟΠΙΟ

Οι Αρχαίοι Έλληνες αξιοποίησαν την τεχνολογία και τις καινοτομίες της εποχής και στην ιατρική. Πολυάριθμα απομεινάρια των ιατρικών και χειρουργικών εργαλείων της εποχής έχουν βρεθεί σε διάφορες ανασκαφές. Ένα από αυτά ήταν και το μητροσκόπιο, καθώς επίσης και τα νυστέρια, οι καθετήρες και τα ιατρικά τρυπάνια της εποχής, τα οποία κατασκευάζονταν από σίδηρο και χαλκό.

5. Η… ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ ΤΟΥ ΦΙΛΩΝΑ

Ο Φίλωνας ο Βυζαντινός ήταν αυτός που έθεσε το σημείο εκκίνησης για την επιστήμη της ρομποτικής με τη δημιουργία της αυτόματης υπηρέτριάς του. Μπορούσε να βάλει κρασί από μία κανάτα σε ένα ποτήρι και στη συνέχεια να το αναμιγνύει με νερό, όπως συνήθιζαν να κάνουν οι Αρχαίοι Έλληνες. Δύο αεροστεγή δοχεία βρίσκονταν μέσα στον μηχανισμό και καθένα από αυτά διαπερνούσε ένας σωλήνας αέρα που προμήθευε τα υγρά. Η πίεση του εισερχόμενου αέρα ρυθμιζόταν από έναν έξυπνο μηχανισμό που ανάγκαζε την έκχυση μέσα από ένα άλλο σύνολο σωλήνων που τοποθετούνταν στο κάτω μέρος των δοχείων.

4.Η ΑΝΤΛΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΣΙΒΙΟΥ

Η αντλία του Κτησίβιου από την Αλεξάνδρεια ήταν μία χειροκίνητη αντλία πίεσης, που χρησιμοποιούσε τον αέρα για να αυξήσει την πίεση του νερού σε ένα σύστημα δύο κυλίνδρων, αναγκάζοντάς το να βγει έξω. Η αντλία λειτουργούσε με μοχλούς που βρίσκονταν στο εξωτερικό του συστήματος και ο στόχος ήταν η συνεχής εκροή νερού.

3. Η ΥΔΡΑΥΛΙΣ

Ο Κτησίβιος ο Αλεξανδρεύς αγαπούσε τη μουσική και χρησιμοποίησε τις αρχές που είχε ανακαλύψει σε συνδυασμό με μια σειρά από παραλλαγές άλλων εφευρέσεων του προκειμένου να κατασκευάσει ένα πρωτοποριακό μουσικό όργανο που ονόμασε «ύδραυλις». Στην πραγματικότητα, η ύδραυλις ήταν ένα πνευστό όργανο που μετέτρεπε τη δυναμική ενέργεια του νερού σε πίεση αέρα, η οποία παραγόταν και μετακινούνταν κατά μήκος μιας σειράς μοχλών.

2.Η ΑΙΟΛΟΣΦΑΙΡΑ Η ΑΤΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ

Η αιολόσφαιρα ή αλλιώς ατμοστρόβιλος ήταν εφεύρεση του Ήρωνα από την Αλεξάνδρεια, μελετητή και θαυμαστή του Κτησίβιου. Πρόκειται επί της ουσίας για την πρώτη ατμομηχανή της ιστορίας. Το νερό θερμαινόταν σε ένα δοχείο και ο ατμός οδηγούνταν προς τα πάνω μέσα από ένα ζεύγος σωλήνων που τοποθετούνταν σε κάθε πλευρά χρησιμεύοντας ως άξονες για την κοίλη σφαίρα, η οποία ήταν διατεταγμένη έτσι ώστε να περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της.

1. Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Ο πρώτος υπολογιστής της αρχαιότητας αποτελούνταν από περισσότερα από 30 γρανάζια σε διάφορα μεγέθη, τα οποία λειτουργούσαν εκ περιτροπής τις 10 διαφορετικές ράβδους. Τα εργαλεία αυτά χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση διαφόρων υπολογισμών, ανάλογα με τις περιόδους περιστροφής τους. Έτσι οι αρχαίοι αστρονόμοι ήταν σε θέση να παρακολουθούν τη θέση της Σελήνης και να προβλέπουν τις ηλιακές και σεληνιακές εκλείψεις, καθώς και να υπολογίζουν τις ημερομηνίες.

Διαβάστε Περισσότερα...

Πόσο επίκαιρο! Τι είπε η Πυθία πριν 22 αιώνες

«Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος»

Όταν στις αρχές του 2ου προχριστιανικού αιώνα ο πολύπειρος Αρκάδας στρατηγός Φιλοποίμην, είδε την διάθεση για εμπλοκή στα ελληνικά πράγματα του Ρωμαίου υπάτου Φλαμινίκου, κατάλαβε πως οι Έλληνες βρισκόταν μπροστά σε τεράστιες περιπέτειες. Ο Φιλοποίμην αποφάσισε τότε να συμβουλευθεί το Μαντείο των Δελφών για το μέλλον της Ελλάδος.

Η Πυθία έδωσε τον εξής χρησμό και ταυτόχρονα τον απόλυτο ορισμό της Ελλάδας, που εδώ και 22 αιώνες επιβεβαιώνεται στο ακέραιο:

«Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος»

Η ιέρεια των Δελφών παρομοίασε, δηλαδή, την Ελλάδα με φουσκωμένο ασκί στο φουρτουνιασμένο πέλαγος, που κλυδωνίζεται μεν λόγω των κυμάτων, αλλά που δεν πρόκειται να βυθιστεί ποτέ!

Και πράγματι, επιβεβαιώνοντας τους φόβους του Φιλοποίμενα

Οι Ρωμαίοι ήρθαν.
Οι Γότθοι ήρθαν.
Οι Άβαροι ήρθαν.
Οι Φράγκοι ήρθαν.
Οι Τούρκοι ήρθαν.
Οι Άραβες ήρθαν.
Οι Γερμανοί ήρθαν.
Σύμμαχοι ήρθαν, προδότες ήρθαν, χρεωκοπίες ήρθαν, μνημόνια ήρθαν...

Αλλά ο ασκός, σε πείσμα όλων αυτών και πολλών άλλων,

«μηδεπώποτε βυθίζεται»! 

Διαβάστε Περισσότερα...