Amfipoli News
















Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026

Αμφίπολη: Η θεά, οι όρκοι και ένας μύθος που ταξίδεψε στον χρόνο



  Πόσο βαθιά μπορεί να ριζώσει ένας μύθος σε μια πόλη; Μπορεί μια θεότητα να ταξιδέψει μαζί με τους αποίκους και να γίνει μέρος της πολιτικής και συλλογικής τους ταυτότητας; Ο καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας Δημήτρης Δαμάσκος εξηγεί.

Παρουσίαση: Αγιάτη Μπενάρδου

ΗΑμφίπολη δεν είναι μόνο ένα γεωγραφικό σημείο στον χάρτη της αρχαίας Μακεδονίας· είναι ένας τόπος όπου η μυθολογία, η πολιτική και η ιστορία διαπλέκονται διαρκώς. Από τη λατρεία της Αρτέμιδας Ταυροπόλου, μιας θεότητας με ισχυρές αθηναϊκές ρίζες, έως τις αφηγήσεις γύρω από τον Βρασίδα και τη μακεδονική δυναστεία, η πόλη συγκρότησε την ταυτότητά της μέσα από σύμβολα που ξεπερνούσαν τα στενά όρια της τοπικής λατρείας.

 

Την ίδια στιγμή, η σύγχρονη δημόσια συζήτηση γύρω από την Αμφίπολη, ιδίως μετά τις ανασκαφές στον Τύμβο Καστά, δείχνει πως οι μύθοι δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν. Ανανεώνονται, επανανοηματοδοτούνται και συχνά αποκτούν δύναμη μεγαλύτερη από αυτή των ίδιων των αρχαιολογικών ευρημάτων. Πού τελειώνει, λοιπόν, ο μύθος και πού αρχίζει η ιστορική τεκμηρίωση; Μπορεί η αρχαιολογία να αποδομήσει έναν μύθο χωρίς να ακυρώσει ό,τι σημαίνει για μια κοινότητα;

 

Ο Δημήτρης Δαμάσκος είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ και είναι διδάκτορας Κλασικής Αρχαιολογίας του Freie Universität Berlin. Έχει εργαστεί ως συμβασιούχος αρχαιολόγος στη Συλλογή Γλυπτών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και είχε αναλάβει για χρόνια την έκδοση του ετήσιου επιστημονικού περιοδικού του Μουσείου Μπενάκη. Το 2010 ήταν επισκέπτης ερευνητής στο Μουσείο Kelsey του Πανεπιστημίου του Mίσιγκαν.

 

Από το 2019 διευθύνει με τη Δημητρία Μαλαμίδου την ανασκαφή στην ακρόπολη της Αμφίπολης (https://amphipolisproject.org/). 

+Η Μακεδονία βρίσκεται στον πυρήνα των ερευνητικών του ενδιαφερόντων. Έχει συγγράψει τόμο για τα γλυπτά στο Μουσείο της Καβάλας (2013) και πολλά άρθρα που αφορούν την τοπογραφία της Μακεδονίας και τη γλυπτική της.

 

Από το φθινόπωρο του 2023 είναι επιστημονικός συνεργάτης του Μουσείου Fitzwilliam του Cambridge στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος σε συνεργασία με το Μουσείο CSMVS, Mumbai με θέμα «Ancient Worlds Project». Είναι εταίρος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντεπιστέλλον μέλος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αμερικής και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.

lifo.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Τρίτη 17 Μαρτίου 2026

Ένα λιοντάρι για τους Φιλίππους – Εντυπωσιακό εύρημα στην αρχαία πόλη

 


Μαρμάρινος λέοντας των αυτοκρατορικών χρόνων όπως ήρθε στο φως στους Φιλίππους.

Η αρχαιολογική ανασκαφή, που πραγματοποιεί ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στους Φιλίππους έχει πεδίο έρευνας ένα τμήμα της αρχαίας πόλης με δρόμους, πλατεία και το κρηναίο οικοδόμημα φυσικά.

Ένας μαρμάρινος λέοντας, που κοσμούσε κάποτε μία αρχαία κρήνη, είναι το εντυπωσιακό γλυπτό, που ήρθε στο φως στους Φιλίππους μαζί με άλλα ευρήματα, που τεκμηριώνουν για μία ακόμη φορά τη σπουδαιότητα της πόλης στην αρχαιότητα.

Μεγάλων διαστάσεων, το άγαλμα σώζεται ακέραιο ως προς την κεφαλή του, στραμμένη προς τα δεξιά, με την πλούσια κώμη του και τμήμα του λαιμού και του σώματός του. Αλλά και τα χαρακτηριστικά της κεφαλής του λέοντα σώζονται σε άριστη κατάσταση. Πρόκειται μάλιστα για το τελευταίο γλυπτό που εντοπίστηκε, από όσα κοσμούσαν αυτήν την κρήνη.

Γενική λήψη της ανασκαφής μετά το πέρας των εργασιών. Λήψη από Α
Γενική λήψη της ανασκαφής μετά το πέρας των εργασιών. Λήψη από Α.

Γενική λήψη της ανασκαφής μετά το πέρας των εργασιών. Λήψη από Ν
Γενική λήψη της ανασκαφής μετά το πέρας των εργασιών. Λήψη από Ν.

Η αρχαιολογική ανασκαφή, που πραγματοποιεί ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στους Φιλίππους, έχει πεδίο έρευνας ένα τμήμα της αρχαίας πόλης με δρόμους, πλατεία και το κρηναίο οικοδόμημα φυσικά.

Συγκεκριμένα η έρευνα ξεκίνησε με την ολοκλήρωση της ανασκαφής σε στοά που βρίσκεται σε κύριο οδικό άξονα της πόλης – decumanus – αποκαλύπτοντας μία θύρα, με σωζόμενο in situ μαρμάρινο κατώφλι. Εντοπίσθηκε όμως ακόμη, η συνέχεια της μαρμαροστρωμένης οδού, καθώς και το ανατολικό τμήμα του cardo, του κάθετου δρόμου δηλαδή στον decumanus.

Κρήνη και πλατεία

Στο σημείο όπου συνέκλιναν οι δύο κύριες οδοί (βόρειος και νότιος deumanus) βρισκόταν η κρήνη, το σύνολο της επιφάνειας της οποίας αποκαλύφθηκε στην τελευταία ανασκαφή. Επιπλέον όμως αποκαλύφθηκε και μέρος της μαρμαρόστρωσης της πλατείας, η οποία είχε διαμορφωθεί στο σημείο σύγκλισης των δύο οδών. Εκεί εντοπίστηκε πλήθος μαρμάρινων ανάγλυφων μελών, που διαμόρφωναν τα σημεία παροχής νερού, όπως μαρμάρινα καμπύλα θωράκια, που ενώνονταν σε κογχωτή διάταξη. Ήδη μάλιστα οι αρχαιολόγοι κατόρθωσαν να επανατοποθετήσουν δύο τεμαχίων στην αρχική τους θέση, πλαισιώνοντας το θωράκιο που σώζεται κατά χώραν.

Άποψη του κρηναίου οικοδομήματος. Λήψη από Α
Άποψη του κρηναίου οικοδομήματος. Λήψη από Α.

Άποψη του κρηναίου οικοδομήματος. Λήψη από Β
Άποψη του κρηναίου οικοδομήματος. Λήψη από Β.

Άποψη του νοτιοανατολικού τμήματος της ανασκαφής. Λήψη από Α
Άποψη του νοτιοανατολικού τμήματος της ανασκαφής. Λήψη από Α.

Κεραμική, χάλκινα νομίσματα, μετάλλινα αντικείμενα και μία ακέραια μαρμάρινη λεκανίδα είναι κυρίως τα ευρήματα της ανασκαφής ενώ βρέθηκαν όμως, και δύο θραύσματα επιγραφών σε λατινική γραφή. Πρόκειται για επιγραφές, που κοσμούσαν επιστύλιο, πιθανώς του κρηναίου οικοδομήματος, και αναφέρονται σε αυτό.

Η πρώτη επιγραφή διασώζει σε μια σειρά με κεφαλαία γράμματα το εξής: PHILIP ενώ η δεύτερη σώζεται σε δύο σειρές, σε λατινική γραφή και κεφαλαία γράμματα: Στην πρώτη σειρά σώζεται το εξής P·NYMP και στη δεύτερη σειρά REI·PVB.

Άποψη του χώρου με το μαρμάρινο κατώφλι. Νησίδα 7. Λήψη από Α
Άποψη του χώρου με το μαρμάρινο κατώφλι. Νησίδα 7. Λήψη από Α.

Επανατοποθετημένα μαρμάρινα μέλη μαζί με το κατά χώραν μαρμάρινο μέλος του κρηναίου οικοδομήματος
Επανατοποθετημένα μαρμάρινα μέλη μαζί με το κατά χώραν μαρμάρινο μέλος του κρηναίου οικοδομήματος.

Οι επιγραφές

Όσον αφορά τον μαρμάρινο λέοντα, που πιθανώς εντάσσεται στην αυτοκρατορική εποχή, φαίνεται να μη συνανήκει με κανένα από τα γλυπτά που αποκαλύφθηκαν κατά τις ανασκαφές των προηγούμενων ετών.

Η παρατήρηση αυτή ενισχύει την εντύπωση, ότι η κρήνη αν και αποτελούμενη από αρχιτεκτονικά στοιχεία Ρωμαϊκής περιόδου (όπως δείχνουν και οι λατινικές επιγραφές στα αρχιτεκτονικά μέλη) και γλυπτά της ίδιας εποχής, είχε αναμορφωθεί και διακοσμηθεί με μία συλλογή ετερόκλητων, μεταξύ τους, στοιχείων. Η πρακτική αυτή ταιριάζει καλύτερα με μια περίοδο ιστορικισμού, στις αρχές της μέσης βυζαντινής περιόδου, χρονολόγηση η οποία ενισχύεται από σημαντικά κατασκευαστικά στοιχεία της κρήνης, αλλά και το γεγονός ότι έχει στηθεί πάνω από τις πλάκες του χώρου σύγκλισης των δύο οδών. Το σημείο αυτό των δύο οδών θεωρείται βέβαιο εξάλλου, ότι είχε αναμορφωθεί κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα. Την ίδια εικόνα άλλωστε δίνει και το σύνολο των κινητών ευρημάτων.

Επιγραφή στα λατινικά.
Επιγραφή στα λατινικά.

Επιγραφή στα λατινικά
Επιγραφή στα λατινικά.

Διευθύντρια της ανασκαφής είναι η ομότιμη καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας Ναταλία Πούλου και άμεσοι συνεργάτες ο αναπληρωτής καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας Αναστάσιος Τάντσης, καθώς και ο ομότιμος καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας Αριστοτέλης Μέντζος. Μέλη της ομάδας της ανασκαφής είναι οι υποψήφιοι διδάκτορες Βυζαντινής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ Νικόλαος Θεοδωρίδης και Κωνσταντίνος – Μιχαήλ Γκανάτσας.

Στην ανασκαφή συμμετείχαν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές/φοιτήτριες του Τμήματος Ιστορίας – Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, μια προπτυχιακή φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ και μια προπτυχιακή φοιτήτρια Αρχαιολογίας από το Πανεπιστήμιο Université Paris-Nanterre της Γαλλίας. Η ανασκαφή χρηματοδοτήθηκε με χορηγία από την εταιρεία RAYCAP.

Πηγή: Μ. Θερμού, MonoNewsΥΠΠΟ, anaskafi.blogspot.com

Διαβάστε Περισσότερα...

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026

Πόσο ζούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες; Η αλήθεια για το προσδόκιμο ζωής τους

 


Πόσο ζούσαν πραγματικά οι Αρχαίοι Έλληνες; Ποιο ήταν το προσδόκιμο ζωής, πόσοι έφταναν στα γεράματα και ποιοι παράγοντες καθόριζαν τη διάρκεια ζωής στην αρχαιότητα

Στην αρχαία Ελλάδα το προσδόκιμο ζωής διέφερε ριζικά από τα σημερινά δεδομένα, καθώς καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από τις συνθήκες υγιεινής, το επίπεδο της ιατρικής γνώσης και τις κοινωνικές συνθήκες της εποχής. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο μέσος όρος ζωής κυμαινόταν περίπου στα 35 έως 40 έτη, ωστόσο το νούμερο αυτό είναι παραπλανητικό, καθώς επηρεάζεται δραστικά από την εξαιρετικά υψηλή παιδική θνησιμότητα. Όσοι κατάφερναν να επιβιώσουν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους είχαν σημαντικά αυξημένες πιθανότητες να φτάσουν τα 50 ή ακόμη και τα 60 έτη.

Οι ηλικιωμένοι δεν αποτελούσαν τον κανόνα στην αρχαιότητα, υπήρχαν όμως χαρακτηριστικά παραδείγματα ανθρώπων που έφτασαν σε προχωρημένη ηλικία. Ο Σωκράτης πέθανε περίπου στα 70 του χρόνια, ενώ σύμφωνα με τις πηγές ο Πλάτων έζησε μέχρι τα 80 χρόνια. Η ιατρική του Ιπποκράτη, βασισμένη στην παρατήρηση και στη φυσική ισορροπία του σώματος, δεν μπορούσε να δώσει λύσεις στις περισσότερες βαριές ασθένειες της εποχής. Ωστόσο, η διατροφή και η καθημερινή σωματική δραστηριότητα, που αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, ευνοούσαν τη μακροζωία όσων δεν έπεφταν θύματα τραυματισμών ή θανατηφόρων νόσων.


Γιατί πέθαιναν νωρίς γυναίκες και παιδιά στην αρχαιότητα

Οι γυναίκες είχαν μικρότερο προσδόκιμο ζωής από τους άνδρες, καθώς εκτίθεντο σε αυξημένους κινδύνους λόγω εγκυμοσύνης και τοκετού. Παράλληλα, η επιβίωση των παιδιών αποτελούσε διαρκή δοκιμασία, αφού επιδημίες μπορούσαν να αποδεκατίσουν ολόκληρες οικογένειες. Για τους άνδρες, οι πολεμικές συγκρούσεις και τα επικίνδυνα επαγγέλματα περιόριζαν επίσης σημαντικά τη διάρκεια ζωής.

Παρά τη σπανιότητα των ηλικιωμένων, η κοινωνία τους περιέβαλλε με σεβασμό, αναγνωρίζοντας τη σοφία και την εμπειρία τους. Στην Αθήνα, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πολίτες συμμετείχαν ενεργά σε συμβούλια και δημόσιες συζητήσεις, ενώ στη Σπάρτη οι γέροντες κατείχαν εξέχουσα θέση στην πολιτική ζωή μέσω της Γερουσίας.

Παρά τις αντιξοότητες της εποχής, οι Αρχαίοι Έλληνες κατόρθωναν να συνδυάζουν τη σωματική φροντίδα με την πνευματική καλλιέργεια, αφήνοντας μια πολιτισμική παρακαταθήκη που αναδεικνύει διαχρονικά την αξία της υγείας και της σοφίας.

Διαβάστε Περισσότερα...