Κυριακή 21 Ιουνίου: Θερινό Ηλιοστάσιο - Η μεγαλύτερη ημέρα του έτους

 

Το θερινό ηλιοστάσιο θα πραγματοποιηθεί, φέτος, την Κυριακή 21 Ιουνίου

Θα γιορταστεί σε ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο αυτή την εβδομάδα, σηματοδοτώντας την επίσημη έναρξη του αστρονομικού καλοκαιριού.

Φέτος, πέφτει την Κυριακή 21 Ιουνίου και συμβαίνει σε μία μοναδική στιγμή, όταν το ημισφαίριο έχει κλίση στο μέγιστο προς τον Ήλιο.

Ωστόσο, για όσους βρίσκονται στο βόρειο ημισφαίριο, αναγνωρίζεται γενικά ως η ημερομηνία του μεσοκαλοκαιριού με τη μεγαλύτερη διάρκεια φωτός της ημέρας και τη μικρότερη περίοδο σκοταδιού.

Το ηλιοστάσιο συμβαίνει πάντα στις 21 Ιουνίου;

Το ηλιοστάσιο δεν «πέφτει» πάντα στις 21 Ιουνίου. Ανάλογα με το έτος, μπορεί να συμβεί και στις 20 ή στις 22 Ιουνίου. Σε δίσεκτο έτος, γενικά πέφτει στις 20 Ιουνίου.

Αυτή η διακύμανση οφείλεται στο γεγονός ότι η Γη χρειάζεται σχεδόν έξι ώρες περισσότερο για να ολοκληρώσει την τροχιά της γύρω από τον Ήλιο σε σχέση με τη διάρκεια ενός πλήρους ημερολογιακού έτους.

Για να διατηρήσουμε το ημερολόγιο ευθυγραμμισμένο με την τροχιά της Γης, προσθέτουμε μια δίσεκτη ημέρα κάθε τέσσερα χρόνια για να αντισταθμίσουμε αυτή τη διαφορά.

Γιατί μεταβάλλεται η ποσότητα του ηλιακού φωτός;

Ο πλανήτης μας δεν περιστρέφεται γύρω από έναν απόλυτα κατακόρυφο άξονα - είναι κεκλιμένος.

Αυτή η κλίση προκαλεί μεταβολές στην ποσότητα του ηλιακού φωτός που φτάνει σε διαφορετικές περιοχές της Γης κατά τη διάρκεια του έτους, καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο.

Για το μισό έτος, το βόρειο ημισφαίριο της Γης είναι στραμμένο προς τον Ήλιο.

Κατά το θερινό ηλιοστάσιο, το βόρειο ημισφαίριο είναι στραμμένο όσο το δυνατόν πιο άμεσα προς τον Ήλιο και ο Ήλιος φαίνεται να βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον Τροπικό του Καρκίνου.

Χωρίς αυτή την κλίση, θα εξακολουθούσαμε να έχουμε καιρικά φαινόμενα, αλλά όχι διακριτές εποχές, καθώς η διάρκεια της ημέρας θα παρέμενε σχεδόν σταθερή όλο τον χρόνο.

Η λέξη «ηλιοστάσιο» προέρχεται από τις λατινικές λέξεις sol (ήλιος) και sistere (σταματώ, μένω ακίνητος), αναφερόμενη στη φαινομενική παύση της κίνησης του Ήλιου στον ουρανό.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αστρονομικού και μετεωρολογικού καλοκαιριού;

Ενώ το θερινό ηλιοστάσιο σηματοδοτεί την έναρξη του αστρονομικού καλοκαιριού, από μετεωρολογική άποψη το καλοκαίρι ξεκίνησε αρκετές εβδομάδες νωρίτερα.

Οι μετεωρολόγοι ορίζουν το καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο ως την περίοδο από την 1η Ιουνίου έως τις 31 Αυγούστου.

Αυτό συμβαίνει επειδή και οι τέσσερις εποχές χωρίζονται σε συγκεκριμένες περιόδους των τριών μηνών, ώστε να είναι ευκολότερη η σύγκριση και η ανάλυση των εποχικών στατιστικών στοιχείων.

Με πληροφορίες από BBC

Διαβάστε Περισσότερα...

Φως στο μυστήριο εκατομμυρίων ετών: Γιατί σχεδόν όλοι είναι δεξιόχειρες;

  Μια νέα πρωτοποριακή μελέτη με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ρίχνει φως σε ένα από τα πιο παράξενα παζλ της ανθρώπινης εξέλιξης, προτείνοντας ότι η καθολική επικράτηση των δεξιόχειρων στον πλανήτη οφείλεται σε δύο καθοριστικά χαρακτηριστικά του είδους μας: την όρθια στάση και τη δραματική επέκταση του ανθρώπινου εγκεφάλου.2

Περίπου το 90% των ανθρώπων σε κάθε πολιτισμό προτιμά το δεξί του χέρι, ένα ποσοστό μοναδικό στο ζωικό βασίλειο, καθώς οι μεγάλοι πίθηκοι παρουσιάζουν μόνο μια ήπια τάση χωρίς καθολική κυριαρχία.

Αναλύοντας δεδομένα από περισσότερα από 2.000 άτομα σε 41 διαφορετικά είδη πρωτευόντων, οι επιστήμονες εξέτασαν διάφορες υποθέσεις, όπως τη χρήση εργαλείων, τη διατροφή και το περιβάλλον, όμως ο άνθρωπος παρέμενε μια εξελικτική παραφωνία μέχρι τη στιγμή που εισήχθησαν στο μοντέλο η δίποδη βάδιση και το μέγεθος του εγκεφάλου.

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ. Τόμας Πούσελ, ανακάλυψε ότι η ανάπτυξη της δεξιοχειρίας πραγματοποιήθηκε σε μια διαδικασία δύο σταδίων κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών.

Σε πρώτο στάδιο, η υιοθέτηση της όρθιας στάσης και το περπάτημα στα δύο πόδια απελευθέρωσαν τα χέρια των προγόνων μας από την ανάγκη της μετακίνησης.

Νέες εξελικτικές πιέσεις

Αυτή η ανατομική αλλαγή, η οποία αποτυπώνεται στη σχέση του μήκους των χεριών σε σύγκριση με τα πόδια, δημιούργησε νέες εξελικτικές πιέσεις που ευνόησαν την εξειδίκευση και την ασύμμετρη χρήση των άνω άκρων για λεπτές χειρωνακτικές εργασίες.

Σε δεύτερο στάδιο, καθώς ο εγκέφαλος του γένους Homo μεγάλωνε και αναδιοργανωνόταν, η προτίμηση προς τη δεξιά πλευρά σταθεροποιήθηκε και ενισχύθηκε, οδηγώντας στο σημερινό ακραίο ποσοστό.

 Εξετάζοντας εξαφανισμένα είδη ανθρωπίνων ειδών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πρώιμοι πρόγονοι όπως ο Αρδιπίθηκος και ο Αυστραλοπίθηκος είχαν μάλλον ασθενή προτίμηση στο δεξί χέρι, παρόμοια με αυτή των σημερινών χιμπαντζήδων.

Ωστόσο, η τάση αυτή εντάθηκε σημαντικά με την εμφάνιση ειδών όπως ο Homo erectus και οι Νεάντερταλ.

Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί ο Homo floresiensis, ο λεγόμενος «Χόμπιτ» της Ινδονησίας, ο οποίος λόγω του μικρού του εγκεφάλου και του σώματος που ήταν προσαρμοσμένο τόσο για περπάτημα όσο και για σκαρφάλωμα, παρουσίαζε πολύ ασθενέστερη προτίμηση στο δεξί χέρι, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία των επιστημόνων.

Παρά τη σημαντική αυτή ανακάλυψη, η μελέτη αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για το μέλλον, όπως τον ρόλο που έπαιξε η ανθρώπινη κουλτούρα στη διατήρηση αυτής της τάσης, αλλά και τον λόγο για τον οποίο οι αριστερόχειρες συνεχίζουν να υπάρχουν διαχρονικά στον πληθυσμό.

tanea.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Οι Σπαρτιάτες είχαν ανακαλύψει την «ατομική βόμβα» του Αρχαίου κόσμου!!!

Οι πρόγονοί μας είχαν ανακαλύψει τα πάντα 

Το έτος 1961 ο Αμερικανός πυρηνικός φυσικός και καθηγητής μεταλλουργίας δρ. Λάιλ Μπόρστ επισκέφθηκε την Σπάρτη επηρεασμένος από την ανδρεία των αρχαίων Σπαρτιατών αλλά και για να μελετήσει τα όπλα που χρησιμοποιούσε αυτός ο πολεμικός λαός της αρχαίας Ελλάδας.

Ζήτησε λοιπόν από τους εκεί αρχαιολόγους να δει δείγματα οβολών από το Ηραίον ( ναό – θησαυροφυλάκιο της αρχαίας Σπάρτης) του 670 π.χ και αφού τα ανέλυσε απεφάνθη πως οι Σπαρτιάτες δεν είχαν απλώς σίδερο αλλά ατσάλι!

Δηλαδή ένα κράμα σιδήρου και άνθρακα με περιεκτικότητα σε άνθρακα μεταξύ 0,2 και 0,8%.Κατά την δήλωση του στους New York Times, αυτό ισοδυναμούσε με  την κατοχή ατομικής βόμβας για τα μέτρα της εποχή.

Αυτό εξηγεί επιστημονικά, πέρα από την αποδεδειγμένη ανδρεία που υπέδειξαν ο Λεωνίδας και οι 300 Σπαρτιάτες του στη μάχη των Θερμοπυλών και πέρα από την επιλογή του τέλειου στρατηγικού σημείου της μάχης, το πώς 300 άνδρες αποδεκάτισαν έναν στρατό Περσών, Μήδων και Σακών που αριθμούσαν τις 50.000 πάνοπλων αδρών, συμπεριλαμβανομένων και των πλέων επίλεκτων ταγμάτων των Περσών των αθανάτων, πριν πέσουν όλοι από τα βέλη των τοξοτών μετά απ΄ την προδοσία του Εφιάλτη.

Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται (και μέσα από την επιστήμη) το πόσο προηγμένη τεχνολογία διέθεταν οι αρχαίοι Έλληνες.

Φανταστείτε τώρα με πόση ευκολία μπορούσαν τα ατσάλινα ξίφη των Σπαρτιατών να διαπεράσουν τις χάλκινες και σιδερένιες πανοπλίες των Περσών και ακόμα πόσο φόβο θα προκάλεσε στους Πέρσες το γεγονός πως στα δικά ξίφη τους οι Σπαρτιάτικές πανοπλίες έμεναν ανεπηρέαστες.

Διαβάστε Περισσότερα...

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρατηρούσαν τις εκλείψεις ενός μεταβλητού αστέρα!

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι όχι μόνο γνώριζαν το άστρο Αλγκόλ, αλλά κατέγραφαν και τις περιοδικές εκλείψεις του, σύμφωνα με μια νέα φινλανδική επιστημονική μελέτη, η οποία πάντως είναι αμφίβολο κατά πόσο θα πείσει τους πάντες σχετικά με τις προχωρημένες αστρονομικές ικανότητες των Αιγυπτίων πριν χιλιάδες χρόνια.

Ο Αλγκόλ (βήτα Περσέα), που απέχει περίπου 93 έτη φωτός από τον πλανήτη μας, είναι ένας διπλός εκλειπτικός αστέρας στον αστερισμό του Περσέα, που είναι μεταβλητός (μεταβαλλόμενης λαμπρότητας). Στην ουσία πρόκειται για δύο άστρα σε κοντινή τροχιά το ένα με το άλλο, γι” αυτό, όταν ευθυγραμμίζονται με τη Γη, προκαλούνται και οι περιοδικές εκλείψεις για έναν επίγειο παρατηρητή.

Το όνομα του σημαίνει «Δαίμονας» στα αραβικά και, καθόλου τυχαία, το «άστρο του Δαίμονα» έχει ταυτισθεί με την μαγεία ανά τους αιώνες.
Στο παρελθόν ερευνητές είχαν υποστηρίξει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρακολουθούσαν τον Αλγκόλ και τις εκλείψεις του, αλλά ήταν δύσκολο να το αποδείξουν. Μια νέα ανάλυση του αρχαίου αιγυπτιακού ημερολογίου παρέχει νέα επιχειρήματα γι” αυτόν τον ισχυρισμό. Το λεγόμενο «Ημερολόγιο του Καϊρου», που χρονολογείται μεταξύ 1244 – 1163 π.Χ., περιέχει πληροφορίες για τις θεότητες, που ταυτίζονται με συγκεκριμένα άστρα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τον Σεμπάστιαν Πορσέντου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», έδειξαν ότι ο Αλγκόλ ταυτίζεται με τον μυθικό Ώρο και ότι οι κινήσεις αυτού του θεού, όπως καταγράφονται στα αρχαία κείμενα, σχετίζονται με τις περιοδικές αλλαγές στη φωτεινότητα του εν λόγω άστρου. Ανάλογα με τις αυξομειώσεις του φωτός του, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ότι η τύχη τους θα είναι καλή ή κακή.

Οι φινλανδοί ερευνητές επισημαίνουν ότι, με βάση τις αρχαίες περιγραφές, το “Ημερολόγιο του Καϊρου” αποτελεί την παλαιότερη στον κόσμο καταγραφή της ανακάλυψης ενός μεταβλητού αστέρα.

«Θα είχα σοβαρές αμφιβολίες αν κάποιος, για παράδειγμα, ισχυριζόταν πως η Βίβλος περιέχει πληροφορίες για ύπαρξη νερού στον “Αρη. Όμως τα αρχαία αιγυπτιακά κείμενα όντως περιέχουν αστροφυσικές πληροφορίες για τον Αλγκόλ. 

Δεν αποτελεί έκπληξη πάντως που υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν τόσοι σκεπτικιστές περί αυτού», δήλωσε ο ερευνητής Λάουρι Γιέτσου.

Διαβάστε Περισσότερα...

Πώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρακολουθούσαν τις εκλείψεις του Αλγκόλ

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι όχι μόνο γνώριζαν το άστρο Αλγκόλ, αλλά κατέγραφαν και τις περιοδικές εκλείψεις του.

Αυτό προκύπτει από μια νέα φινλανδική επιστημονική μελέτη, η οποία πάντως είναι αμφίβολο κατά πόσο θα πείσει τους πάντες σχετικά με τις προχωρημένες αστρονομικές ικανότητες των Αιγυπτίων πριν χιλιάδες χρόνια.

Ο Αλγκόλ (βήτα Περσέα), που απέχει περίπου 93 έτη φωτός από τον πλανήτη μας, είναι ένας διπλός εκλειπτικός αστέρας στον αστερισμό του Περσέα, που είναι μεταβλητός (μεταβαλλόμενης λαμπρότητας). Στην ουσία πρόκειται για δύο άστρα σε κοντινή τροχιά το ένα με το άλλο, γι' αυτό, όταν ευθυγραμμίζονται με τη Γη, προκαλούνται και οι περιοδικές εκλείψεις για έναν επίγειο παρατηρητή.

Το όνομα του σημαίνει «Δαίμονας» στα αραβικά και, καθόλου τυχαία, το «άστρο του Δαίμονα» έχει ταυτισθεί με την μαγεία ανά τους αιώνες.

Στο παρελθόν ερευνητές είχαν υποστηρίξει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρακολουθούσαν τον Αλγκόλ και τις εκλείψεις του, αλλά ήταν δύσκολο να το αποδείξουν. Μια νέα ανάλυση του αρχαίου αιγυπτιακού ημερολογίου παρέχει νέα επιχειρήματα γι' αυτόν τον ισχυρισμό. Το λεγόμενο «Ημερολόγιο του Καϊρου», που χρονολογείται μεταξύ 1244 - 1163 π.Χ., περιέχει πληροφορίες για τις θεότητες, που ταυτίζονται με συγκεκριμένα άστρα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τον Σεμπάστιαν Πορσέντου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS One", έδειξαν ότι ο Αλγκόλ ταυτίζεται με τον μυθικό Ώρο και ότι οι κινήσεις αυτού του θεού, όπως καταγράφονται στα αρχαία κείμενα, σχετίζονται με τις περιοδικές αλλαγές στη φωτεινότητα του εν λόγω άστρου. Ανάλογα με τις αυξομειώσεις του φωτός του, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ότι η τύχη τους θα είναι καλή ή κακή.

Οι φινλανδοί ερευνητές επισημαίνουν ότι, με βάση τις αρχαίες περιγραφές, το 'Ημερολόγιο του Καϊρου' αποτελεί την παλαιότερη στον κόσμο καταγραφή της ανακάλυψης ενός μεταβλητού αστέρα.

«Θα είχα σοβαρές αμφιβολίες αν κάποιος, για παράδειγνμα, ισχυριζόταν πως η Βίβλος περιέχει πληροφορίες για ύπαρξη νερού στον 'Αρη. Όμως τα αρχαία αιγυπτιακά κείμενα όντως περιέχουν αστροφυσικές πληροφορίες για τον Αλγκόλ. 

Δεν αποτελεί έκπληξη πάντως που υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν τόσοι σκεπτικιστές περί αυτού», δήλωσε ο ερευνητής Λάουρι Γιέτσου.

Διαβάστε Περισσότερα...

Οι 10 πιο επαναστατικές θεωρίες όλων των εποχών!

Τα περισσότερα επιστημονικά πεδία σήμερα βασίζονται, άλλα περισσότερο άλλα λιγότερο, σε θεωρίες οι οποίες εδραιώθηκαν αρκετές δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες πριν και συνεχίζουν μέχρι τώρα να αποτελούν εξαίρετα δείγματα της ανθρώπινης σκέψης. Παρακάτω ακολουθούν οι δέκα πιο χαρακτηριστικές, αυτές που αν δεν είχαν διατυπωθεί, ο κόσμος μας ενδεχομένως να ήταν διαφορετικός.

Θεωρία πληροφορίας- Claude Shannon, 1948
Ο Shannon με αυτή του τη θεωρία έθεσε το μαθηματικό υπόβαθρο για δεκάδες άλλες επαναστατικές εφαρμογές, μεταξύ των οποίων οι ηλεκτρονικές επικοινωνίες και η επιστήμη της πληροφορικής. Χωρίς τη θεωρία της πληροφορίας, τα μπιτ θα χρησιμοποιούνταν ακόμα σε ασκήσεις φοιτητών πληροφορικής.

Θεωρία των παιγνίων: John von Neumann και Oskar Morgenstern, 1944 (με σημαντικές προσθήκες από τον John Nash στα 50s)
Αν και αναπτύχθηκε κυρίως για την οικονομία, όπου είχε αρκετή επιτυχία, η θεωρία των παιγνίων υιοθετήθηκε ευρέως από δεκάδες κοινωνικές επιστήμες. Μάλιστα η εξελικτική θεωρία των παιγνίων αποτελεί σημαντικό κλάδο της εξελικτικής βιολογίας. Επίσης, η θεωρία των παιγνίων βρήκε εφαρμογές σε καθημερινές δραστηριότητες όπως το πόκερ, το ποδόσφαιρο, ακόμα και στη διαπραγμάτευση για υψηλότερο μισθό. Ο Nash κέρδισε το βραβείο Νόμπελ επειδή κατάφερε να την εξελίξει.

Θεωρία της καύσης του Οξυγόνου, Antoine Lavoisier, 1770
Ο Lavoisier δεν ανακάλυψε το οξυγόνο, όμως ήταν ο πρώτος που κατανόησε τη χημική και βιολογική λειτουργία του στοιχείου αυτού και μελέτησε το φαινόμενο της ζύμωσης και της αναπνοής. Ο ίδιος απέρριψε την μέχρι τότε επικρατούσα θεωρία του φλογιστού, και άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη της σύγχρονης χημείας. Τόσο πολύ εκτίμησαν την συνεισφορά του τότε, που τον αποκεφάλισαν επειδή κατηγορήθηκε πως «εμπόδιζε την ανανέωση του αέρα στο Παρίσι» και ότι «νόθευε τον καπνό που αγόραζαν οι γάλλοι πολίτες».

Θεωρία των τεκτονικών πλακών, Alfred Wegener, 1912, J. Tuzo Wilson, 1960
Ο Βέγκενερ συνειδητοποίησε ότι οι ήπειροι μετακινούνταν μόλις την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, όμως το 1960 οι επιστήμονες συμπλήρωσαν το παζλ σε μια ολοκληρωμένη θεωρία για τις τεκτονικές πλάκες. Η συνεισφορά του Καναδού γεωφυσικού Wilson υπήρξε καθοριστικής σημασίας για αυτή τη θεωρία, ενώ πολλοί άλλοι ερευνητές έπαιξαν εξίσου σημαντικό ρόλο.

Στατιστική μηχανική, James Clerk Maxwell, Ludwig Boltzmann, J. Willard Gibbs, τέλη 19ου αιώνα
Εξηγώντας τη θερμότητα σε συνάρτηση με την στατιστική συμπεριφορά των ατόμων και των μορίων, η στατιστική μηχανική βοήθησε στην ερμηνεία των φαινομένων και των νόμων των αερίων και της θερμοδυναμικής και παράλληλα παρείχε σημαντικές πληροφορίες για τον ‘χαρακτήρα’ των ατόμων. Πέρα από αυτό, η στατιστική μηχανική εδραίωσε τον ρόλο της θεωρίας των πιθανοτήτων στις πειραματικές επιστήμες, αφού περιγράφει όλα τα φαινόμενα που βλέπουμε με τη βοήθεια στατιστικών μεγεθών. Οι σύγχρονες επεκτάσεις της στατιστικής μηχανικής εφαρμόζονται σε ένα σωρό πραγμάτων: από την επιστήμη των υλικών και τους μαγνήτες, μέχρι το… κυκλοφοριακό και την συμπεριφορά των ψηφοφόρων.

Ειδική σχετικότητα, Albert Einstein, 1905
Πολλοί θα πουν ότι η θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Einstein δεν ήταν και τόσο επαναστατική, επειδή διατήρησε αρκετές θεωρίες της κλασσικής φυσικής. Όμως και πάλι, κατάφερε να συγχωνεύσει τον χώρο με το χρόνο, την ύλη με την ενέργεια, έκανε πραγματικότητα την ατομική βόμβα και μας έμαθε ότι να γερνάμε… πιο αργά κατά τη διάρκεια μιας πτήσης στο διάστημα. Τι άλλο θέλετε;

Γενική σχετικότητα – Einstein, 1915
Δέκα χρόνια μετά την ειδική σχετικότητα, ο Albert κάνει το δεύτερο «μπαμ» με κάτι ακόμα πιο επαναστατικό: την γενική σχετικότητα, η οποία παρέκαμψε τον νόμο της βαρύτητας του Νεύτωνα για να εξηγήσει την καμπύλη του χωροχρόνου. Επίσης, άνοιξε τα μάτια των επιστημόνων γύρω από το σύμπαν που διαστέλλεται και έδωσε υλικό στους λάτρεις και συγγραφείς της επιστημονικής φαντασίας ώστε να μιλούν για μαύρες τρύπες.

Κβαντική θεωρία – Max Planck, Einstein, Niels Bohr, Werner Heisenberg, Erwin Schrödinger, Max Born, Paul Dirac, 1900–1926
Η θεωρία αυτή αποδόμησε όλη τη θεωρία της κλασικής φυσικής, κατεδάφισε τις συνήθεις έννοιες της φύσης της πραγματικότητας, έκανε… άνω κάτω ολόκληρες φιλοσοφίες γύρω από την αιτία και το αποτέλεσμα και αποκάλυψε ιδιαιτερότητες πάνω στη φύση, τις οποίες κανένας, όσο ευφάνταστος κι αν ήταν, δε θα μπορούσε να σκεφτεί εκείνη την περίοδο.

Φυσική επιλογή – Charles Darwin, 1859
Ο Δαρβίνος έδειξε ότι η πολυπλοκότητα της ζωής και οι επίσης περίπλοκες σχέσεις μεταξύ των διαφόρων μορφών ζωής θα μπορούσαν να προκύψουν και να επιβιώσουν χωρίς την ύπαρξη κάποιου Δημιουργού ή οποιασδήποτε Κιβωτού. Ο Δαρβίνος άνοιξε το ανθρώπινο μυαλό και το οδήγησε να κυνηγήσει την φυσική επιστήμη, χωρίς να επηρεάζεται από υπερφυσικές προκαταλήψεις. Η θεωρία του ήταν τόσο επαναστατική, που ακόμα και σήμερα αρκετοί την αμφισβητούν. Κακώς.

Ηλιοκεντρισμός – Κοπέρνικος, 1543
Ίσως η μεγαλύτερη ιδέα που υπήρξε ποτέ, επινοήθηκε αρχικά από τους αρχαίους Έλληνες όμως καθιερώθηκε μόλις δύο χιλιετίες αργότερα από τον Κοπέρνικο: η Γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, όπως και οι άλλοι πλανήτες, όχι το αντίστροφο.

πηγή: in2life.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Επισκεφτείτε το Μάτσου Πίτσου από την οθόνη του υπολογιστή - Περιήγηση στο ιστορικό μνημείο με τη βοήθεια των χαρτών της Google

Τη δυνατότητα να επισκεφτούμε μία από τις πιο εμβληματικές τοποθεσίες σε ολόκληρο τον κόσμο, από την οθόνη του υπολογιστή, μάς δίνει η Google. 

Το Μάτσου Πίτσου, το ιστορικότερο μνημείο των Ίνκας, περιλαμβάνεται πλέον στις τοποθεσίες που μπορείτε να δείτε μέσω των χαρτών της Google και της υπηρεσίας Street View.

Σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού του Περού, η Google ψηφιοποίησε την περιήγηση στο ιστορικό αυτό μνημείο και δίνει τη δυνατότητα στο κοινό να ανακαλύψει τους ναούς και πλατώματα  που έχουν μείνει ανέγγιχτα από τον 15ο αιώνα.

Κοιτάζοντας τον ιστορικό ιερό χώρο του Μάτσου Πίτσου στα 2.400 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, το τοπίο κόβει την ανάσα και παραμένει μια διαρκής υπενθύμιση της δύναμης της Αυτοκρατορίας των Ίνκας. Μέχρι σήμερα παραμένει αδιευκρίνιστο πως η πλίνθινη κατασκευή κτίστηκε με τέτοια ακρίβεια  χωρίς τη χρήση λάσπης ή μοντέρνων μηχανημάτων και πως οι τοίχοι του, οι σκάλες και τα πλατώματα μπλέκονται με τα βουνά και γίνονται ένα με το φυσικό τοπίο.

Στο Βασικό Ναό, στο υψηλότερο σημείο της πόλης, ο χώρος διατηρεί μια ιδιαίτερη πνευματική σημασία για την πόλη και εκπέμπει ενέργεια κάτω από τα πόδια σας. Γυρίζοντας στην πολύ μεγάλη Κεντρική Πλατεία μπορείς να κάνεις μια εικονική βόλτα σε ένα από τα ιερότερα σημεία, αφού κάποτε φιλοξενούσε κοινωνικούς και θρησκευτικούς εορτασμούς των Ίνκας.

Μέσα τα στενά διαμερίσματα, που ονομάζονται κάντσας, μπορείτε επίσης να εξερευνήσετε το Αστεροσκοπείο, το Ναό του Ήλιου και το Ναό των Τριών Παραθύρων, χώρους αφιερωμένους στην Ίντι, τη Θεά του Ήλιου που οι Ίνκας λάτρευαν ή να θαυμάσετε την αρχιτεκτονική ιδιοτροπία των κατασκευών όπως τη Σύνθεση με τις Τρεις Πόρτες που οδηγούν στην κεντρική πλατεία.

Με το Google Cultural Institute, μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα ιστορικά στοιχεία που έχει αποκαλύψει το Μάτσου Πίτσου, συμπεριλαμβανομένων ένα ζευγάρι πιάτων με μοτίβα από πεταλούδες που αποτελούν από τα ομορφότερα παραδείγματα κεραμικής τέχνης από το Μάτσου Πίτσου. Μπορείτε επίσης να δείτε τα όμορφα υφαντά, όπως τα Ούνκου, ένα ρούχο μεγάλης σημασίας αφού αποτελούσε σύμβολο κοινωνικού στάτους.

Το Μάτσου Πίτσου είναι ένα πραγματικό θαύμα του κόσμου μας και τώρα μόνο ένα κλικ μακριά.

Δείτε το βίντεο και τις φωτογραφίες…

Πηγή: newsbeast.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Είχε ανακαλύψει τη «θεωρία της σχετικότητας» ο Αριστοτέλης πριν τον Αϊνστάιν;

Κάποιοι αντιγράφουν την αρχαία Ελληνική επιστήμη και μας την «πλασάρουν» ως δική τους

Αποσπάσματα από τον Αριστοτέλη – «Της των δε ενόντων ρευστήν δύναμιν, εις κραταιάν θέσιν ισοκλίνουσα παν εν τη δομή των σμικρών μορίων πλέγμα ουσίας μέγεθος έστι τάδε: η της μάζης πολλαπλότητα εν διαδοχή, δις, μετά μεγέθους τριών μυρίων μυριάδων τριπλών ποδών προς την μονάδα του χρόνου».

Πράγμα που σημαίνει: Το μέγεθος της περικλειόμενης ενέργειας που συγκρατεί τα μόρια στο πλέγμα της δομής τους είναι: Ο πολλαπλασιασμός της μάζας διαδοχικά δύο φορές, με το μέγεθος τριάντα χιλιάδες φορές το δέκα χιλιάδες (μετρούμενο σε) τρία πόδια προς τη μονάδα του χρόνου.

Δηλαδή: Ε= m: (3: 10.000:10.000) : (3: 10.000:10.000)= m: (3: 10.000:10.000)2 = m; (3: 100.000.000)2=m: (300.000.000)2= m : c2

Όπου 300.000.000 m/sec = c η ταχύτητα του φωτός.

Σχόλια: τριών μυρίων μυριάδων 3 (χ) 10.000 (χ) 10.000 άρα 300.000.000 m/sec.

Η μονάδα μήκους 3 πόδια (=1 μέτρο) = l m.

Η μονάδα του χρόνου είναι το 1 sec. Άρα η ταχύτητα του φωτός c= 300.000.000 m/sec = 300.000 Km/sec, αφού 1 Km (χιλιόμετρο) = 1000 m.

Εδώ έχουμε να κάνουμε πολλά σχόλια με πρώτο το ότι βασιζόμαστε στην έρευ­να των Άγγλων και των Αμερικανών για την αυθεντικότητα του αραβικού κειμέ­νου. Το βασικότερο όμως των σχολίων είναι το «πώς γνώριζε ο Αριστοτέλης ή οι Άραβες τις σύγχρονες μονάδες μέτρησης; Δηλαδή το μέτρο και το δευτερόλεπτο. Μήπως και τις μονάδες μέτρησης τις πήραν οι «πολύμαθοι κλέφτες της αρχαίας ελ­ληνικής γνώσης» από τους αρχαίους μας προγόνους;

Το μεν δευτερόλεπτο έχει κάποια λογική, αφού είναι το 1/60 του λεπτού (min) που είναι το 1/60 της ώρας (h) που είναι το 1/24 της περιστροφής της Γης γύρω από τον εαυτό της.

Το μέτρο όμως ή τα τρία πόδια; Εδώ υπάρχει ένα μυστήριο.

Nα δώσουμε όμως και άλλα χωρία από το κείμενο του Αριστοτέλη για την ταχύ­τητα του φωτός. «Την προς άκραν αύξησιν λόγου μεταβολής χώρου, προς χρόνον, ουκ εά η φύσις εις μη μετρήσιμον προσάγειν: προσάγει γαρ οσονούπω της μάζης το μέγε­θος εις το μη μετρήσιμον».

Πράγμα που σημαίνει: « Την αύξηση του λόγου του μήκους προς το χρόνο (ταχύτητα) προς ακραία τιμή (όριο της ταχύτητας του φωτός) δεν την επιτρέπει η φύση να φθάσει σε μη μετρήσιμη τιμή (άπειρο). Διότι κάνει και το μέγεθος της μάζας να είναι μη μετρήσιμο (άπειρο)».

Ακριβώς, δηλαδή, ότι λέει και η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Einstein (;) που του την εξήγησε και πλήρως διατύπωσε ο Καραθεοδωρή(ς).

Πάμε παρακάτω στο κείμενο του Αριστοτέλη:

«Την δε χρόνου ροήν πάλιν αίφνης εις βραδύτερον προσάγει». Που σημαίνει: «Τη δε ροή του χρόνου την επιβραδύνει άμεσα».

Μιλάμε δηλαδή για τη διαστολή του χρόνου. Όσον αφορά το όριο της ταχύτητας του φωτός ο Αριστοτέλης, όπως τον αντέγρα­ψαν οι Άραβες και όπως πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια απεκάλυψαν οι Άγγλοι, μας λέει-

«Την δε μεταβολήν των θεών νόμος τοιαύτη επιβολή φέρει το μέγεθος μηδέ των τριών μυρίων μυριάδων τριπλών ποδών προς την του χρόνου μονάδα υπερέχειν, μηδέ Ήλιος άλλος αστήρ αντιβαίνειν».

Εδώ έχουμε ένδειξη για το ότι ο Αριστοτέλης έχει διατυπώσει και τη «γενική θε­ωρία της σχετικότητας».

Η μετάφραση είναι: Στη δε μεταβολή (του χώρου προς τον χρόνο, άρα στην ταχύ­τητα), ο νόμος των θεών επιβάλλει να είναι μικρότερη από τριάντα χιλιάδες επί δέκα χιλιάδες επί τρία πόδια (ένα μέτρο) προς τη μονάδα του χρόνου (ένα δευτερόλεπτο) και ούτε ο Ήλιος ούτε άλλο άστρο μπορεί να την κάνει να παραβεί (το νόμο).

Η τελευταία φράση δείχνει ότι:

1) Γνώριζε ο Αριστοτέλης ότι ο Ήλιος ήταν απλά ένα άστρο όπως όλα.

2) Γνώριζε ότι τις συνθήκες κίνησης τις ορίζουν τα «βαρυτικά πηγάδια» (gravity wells) των άστρων, και ακόμη και ένα μαύρο άστρο (μελανή οπή) με την τεράστια έλξη του δε μπορεί να εξασφαλίσει ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι:

1) Οι υποψίες μας για το ότι ο Einstein κάτι έτοιμο πρέπει να βρήκε όταν διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας επαληθεύονται.
2) Ο Einstein με ειλικρίνεια και εντιμότητα ζήτησε τη βοήθεια του Καραθεοδωρή(ς) που του τα εξήγησε όλα.
3) Στον Αριστοτέλη πλέον μπορούν να αποδοθούν.
α) Ο τύπος E=m:c2 για τη μετατροπή της μάζας σε ενέργεια και αντιστρόφως.
β) Η διαστολή του χρόνου και η συστολή του μήκους .
γ) Το όριο της ταχύτητας του φωτός.
6) Η μέτρηση της ταχύτητας του φωτός.
ε) Η «βαρυτική» θεωρία της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.
στ) Η σχέση μάζας – ταχύτητας (όταν απειρίζεται η μία, απειρίζεται και η άλλη).

Τέλος να τονίσουμε ότι ακόμη και αν δεν τα έβγαλε αυτά ο Αριστοτέλης, τότε τα πήρε από κάποια άλλη αρχαιότερη Ελληνική πηγή σαν μύστης που ήταν.

Ακόμη και αν οι Άραβες είπαν ψέματα και δεν τα βρήκαν όλα αυτά από τον Αρι­στοτέλη, ας αναρωτηθούμε που τα βρήκανε πριν από εκατοντάδες χρόνια;

Εξάλλου γιατί να μην πάρουν αυτοί τη δόξα; Το πιθανότερο είναι ότι οι Άραβες απλά αντέγραφαν για να σώσουν τη γνώση, χωρίς καν να την κατανοούν.

Αυτούς τους Άραβες αλλά και τους Άγγλους του Imperial College of London τους ευχαριστούμε για τη γνώση που μας έδωσαν και για την αλήθεια που την απεκατέστησαν.

Κάποιοι αντιγράφουν την αρχαία Ελληνική επιστήμη και μας την «πλασάρουν» ως δική τους και γεγονός μοναδικό και κοσμοϊστορικό..Ίσως μαθαίνουμε λάθος ιστορία στους νέους…Ίσως πρέπει να αρχίσουμε να μαθαίνουμε αυτά που φοβόμαστε πως θα αλλάξουν όσα έχουμε στο νού μας ως…δεδομένα.

Διαβάστε Περισσότερα...

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρακολουθούσαν τις εκλείψεις του «άστρου του Δαίμονα»

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι όχι μόνο γνώριζαν το άστρο Αλγκόλ, αλλά κατέγραφαν και τις περιοδικές εκλείψεις του, σύμφωνα με μια νέα φινλανδική επιστημονική μελέτη, η οποία πάντως είναι αμφίβολο κατά πόσο θα πείσει τους πάντες σχετικά με τις προχωρημένες αστρονομικές ικανότητες των Αιγυπτίων πριν χιλιάδες χρόνια.Ο Αλγκόλ (βήτα Περσέα), που απέχει περίπου 93 έτη φωτός από τον πλανήτη μας, είναι ένας διπλός εκλειπτικός αστέρας στον αστερισμό του Περσέα, που είναι μεταβλητός (μεταβαλλόμενης λαμπρότητας).

Στην ουσία πρόκειται για δύο άστρα σε κοντινή τροχιά το ένα με το άλλο, γι” αυτό, όταν ευθυγραμμίζονται με τη Γη, προκαλούνται και οι περιοδικές εκλείψεις για έναν επίγειο παρατηρητή, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Το όνομα του σημαίνει «Δαίμονας» στα αραβικά και, καθόλου τυχαία, το «άστρο του Δαίμονα» έχει ταυτισθεί με την μαγεία ανά τους αιώνες.

Στο παρελθόν ερευνητές είχαν υποστηρίξει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι παρακολουθούσαν τον Αλγκόλ και τις εκλείψεις του, αλλά ήταν δύσκολο να το αποδείξουν.

Μια νέα ανάλυση του αρχαίου αιγυπτιακού ημερολογίου παρέχει νέα επιχειρήματα γι” αυτόν τον ισχυρισμό. Το λεγόμενο «Ημερολόγιο του Καϊρου», που χρονολογείται μεταξύ 1244 – 1163 π.Χ., περιέχει πληροφορίες για τις θεότητες, που ταυτίζονται με συγκεκριμένα άστρα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τον Σεμπάστιαν Πορσέντου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS One», έδειξαν ότι ο Αλγκόλ ταυτίζεται με τον μυθικό Ώρο και ότι οι κινήσεις αυτού του θεού, όπως καταγράφονται στα αρχαία κείμενα, σχετίζονται με τις περιοδικές αλλαγές στη φωτεινότητα του εν λόγω άστρου. Ανάλογα με τις αυξομειώσεις του φωτός του, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ότι η τύχη τους θα είναι καλή ή κακή.

Οι Φινλανδοί ερευνητές επισημαίνουν ότι, με βάση τις αρχαίες περιγραφές, το “Ημερολόγιο του Καϊρου” αποτελεί την παλαιότερη στον κόσμο καταγραφή της ανακάλυψης ενός μεταβλητού αστέρα.

«Θα είχα σοβαρές αμφιβολίες αν κάποιος, για παράδειγμα, ισχυριζόταν πως η Βίβλος περιέχει πληροφορίες για ύπαρξη νερού στον “Αρη.

Όμως τα αρχαία αιγυπτιακά κείμενα όντως περιέχουν αστροφυσικές πληροφορίες για τον Αλγκόλ. Δεν αποτελεί έκπληξη πάντως που υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν τόσοι σκεπτικιστές περί αυτού», δήλωσε ο ερευνητής.

Διαβάστε Περισσότερα...

ΦΟΒΕΡΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ: Μελέτησαν τις εκλείψεις και βρήκαν πότε σκότωσε ο Οδυσσέας τους Μνηστήρες!

Έλληνες επιστήμονες μελέτησαν τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα Έπη του Ομήρου και τα συνέκριναν με αστρονομικά φαινόμενα, προκειμένου να εξακριβωθεί η ιστορική αλήθεια της αφήγησης.

Πραγματοποιήθηκε μια νέα απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών, που είναι η ακριβέστερη μέχρι στιγμής, σύμφωνα με όσα αναφέρει το kathimerini.gr. 

«Πιστεύουμε ότι ο μύθος εξυφαίνεται γύρω από πραγματικά γεγονότα», λέει ευθέως η κ. Παναγιώτα Πρέκα-Παπαδήμα, καθηγήτρια Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ίδια μαζί με διεπιστημονική ομάδα, η οποία και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, πιστεύουν ότι μερικά από τα γεγονότα που περιγράφονται συνέβησαν στ’ αλήθεια και αποδεικνύουν ότι τα φυσικά φαινόμενα που αναφέρονται συμπίπτουν με τον χρόνο της αφήγησής τους.

«Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη στις 25 Οκτωβρίου 1207 π.Χ. Πέντε μέρες αργότερα έγινε έκλειψη ηλίου σε ποσοστό 75%, η οποία σκέπασε το Ιόνιο Πέλαγος και τότε συνέβη και η μνηστηροφονία», λέει η κ. Παπαδήμα, διευκρινίζοντας ότι η πεποίθηση για την αλήθεια του συμβάντος είναι προσωπική. Η έκλειψη ηλίου όπως και μερικά από τα γεγονότα που αναφέρονται αποδείχθηκαν με χάρτες της NASA, οι οποίοι περιγράφουν τα προβλέψιμα φυσικά φαινόμενα από το 4500 π.Χ. έως το 10.000 μ.Χ.

«Από το 1300 π.Χ. ώς το 1130, που είναι τα χρόνια στα οποία τοποθετούνται τα δύο έπη, έγιναν 14 εκλείψεις ηλίου. Ορατές στο Ιόνιο ήταν μόνο πέντε και δύο από αυτές είχαν ποσοστό απόκρυψης του ηλίου 2%, επομένως δεν έγιναν αντιληπτές. Αλλη μία έγινε με τη Δύση του ηλίου, επομένως μας αφορούν μόνο δύο» εξηγεί η κ. Παπαδήμα. Μια ολική έκλειψη ηλίου έγινε το 1143, δηλαδή πολύ κοντά στην παρακμή των Μυκηναϊκών κέντρων και γι’ αυτό αποκλείσθηκε από τους επιστήμονες. Η δεύτερη όμως έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1207, από τις δυόμισι το μεσημέρι ώς τις πέντε και μισή το απόγευμα και αυτή θεωρούν ότι αποτυπώνεται στην Οδύσσεια. Στη ραψωδία Υ, λίγο πριν από το φονικό, ο Ομηρος βάζει τον Θεοκλύμενο τον «θεοδιωματάρη», όπως τον αποκαλεί ο Καζαντζάκης στη μετάφραση, να λέει στους μνηστήρες: «Σαν τι κακό σας δέρνει, δύστυχοι, κι έχουν ζωστεί με νύχτα και οι κεφαλές σας και τα πρόσωπα και χαμηλά τα γόνα; Κι άναψε σύθρηνο, και γέμισαν τα μάγουλά σας δάκρυα, και ραντισμένοι οι τοίχοι μ’ αίματα και τα ώρια μεσοδόκια· ίσκιους πλημμύρισε κι η αυλόπορτα, κι η αυλή πλημμύρισε ίσκιους, που ξεκινούν στα μαύρα Τρίσκοτα να κατεβούν, κι ο γήλιος από τα ουράνια εχάθη, κι άπλωσε βαριά καταχνιά ολούθε!».

«Πρόκειται για μια περιγραφή της έκλειψης η οποία έκρυβε τα 3/4 του ηλιακού δίσκου» λέει η κ. Παπαδήμα. «Η ημερομηνία της έκλειψης, 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ., είναι σε απόλυτη συμφωνία με τις ομηρικές περιγραφές για τις καιρικές συνθήκες, τη φθινοπωρινή αγροτική ζωή και τη μεσημεριανή ώρα δολοφονίας των μνηστήρων», σύμφωνα με την κ. Παπαδήμα.

Η διεπιστημονική ομάδα που ερευνά τα έπη αποτελείται α6πό τους καθηγητές Σ. Παπαμαρινόπουλο, Π. Πρέκα-Παπαδήμα, επίκουρη καθηγήτρια Αστροφυσικής στο ΕΚΠΑ και τους ερευνητές Π. Αντωνόπουλο, Φυσικό και ερασιτέχνη αστρονόμο, Π. Μητροπέτρο, φιλόλογο και εκπαιδευτικό, Ε. Μητροπέτρου, φιλόλογο και αρχαιολόγο, Α. Τσιρώνη, επίσης φιλόλογο-αρχαιολόγο και Γ. Σαραντίτη, συγγραφέα, ηλεκτρ. μηχανικό.
-

Διαβάστε Περισσότερα...

Όταν η Ελλάδα είχε δικό της επιταχυντή και έκανε πειράματα Πυρηνικής Φυσικής

Πολύ πριν το CERN, πολύ πριν δημιουργηθούν οι υπερσύγχρονοι επιταχυντές σωματιδίων, στην Ελλάδα μια μικρή ομάδα με όνομα «Δημόκριτος» έκανε τα πρώτα της πειράματα στην πυρηνική φυσική.

Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενεργείας δώρισε στο «Δημόκριτο» έναν επιταχυντή 400 keV, ο οποίος εγκαταστάθηκε στα εργαστήρια της επιστημονικής υπηρεσίας τη διετία 1960-1962. Αμέσως μετά εντάχθηκαν στο νεοσύστατο αυτό εργαστήριο οι πρώτοι πυρηνικοί φυσικοί Νίκος ΓάγγαςκαιΡήγας Ρηγόπουλος και ο τεχνικός Παναγιώτης Νικολάου.

Ενα χρόνο μετά, προστέθηκαν στην ομάδα οι φυσικοί Στάθης Κοσιονίδης και Ahmad Latif. Οι Βασίλης Κατσέλης και Παναγιώτης Ασημακόπουλος, διαμόρφωσαν την τελική σύσταση αυτής της μικρής επιστημονικής ομάδας, που ήταν η πρώτη ελληνική που πειραματίστηκε στην πυρηνική φυσική.

Το δώρο του Δ.Ο.Α.Ε ονομάστηκε «Γκόλφω» και αποτέλεσε το αντικείμενο που έκανε την Ελλάδα γνωστή στον επιστημονικό χάρτη, σε θέματα πυρηνικής φυσικής. Μια δεκαετία μετά την εγκατάσταση του, είχαν καταγραφεί 11 διεθνώς αναγνωρισμένες εργασίες, με τον Δημόκριτο να χαίρει μεγάλη επιτυχία, παρά τα λιγοστά μέσα που διέθετε.

Η «Γκόλφω» ήταν ξεπερασμένη σε σχέση με τους άλλους επιταχυντές της εποχής, ενώ επίσης δεν υπήρχαν αρκετά χρήματα για την αγορά ηλεκτρονικών συσκευών από το εμπόριο. Σε αυτό το κομμάτι, συνέβαλε το Τμήμα Ηλεκτρονικών που δημιούργησε τα απαραίτητα εργαλεία για την διεξαγωγή των πειραμάτων. Ολα τα όργανα που χρησιμοποιούσε ο Δημόκριτος είχαν φτιαχτεί από εκεί.

Το πρώτο πείραμα – Οι στάθμες του 6He και η… ανέλπιστη βοήθεια από την Γερμανία

Το 1963 επισκέφθηκε τον Δημόκριτο ένας Γερμανός φυσικός, ο οποίος έκανε στάση στην Ελλάδα, κατευθυνόμενος προς το Εργαστήριο Weizmann του Ισραήλ. Αφού συνομίλησε με τους ερευνητές, οι οποίοι του εξήγησαν τι πειράματα σκέφτονται να επιχειρήσουν, έβγαλε από την τσέπη του ένα μη εργοστασιακής κατασκευής μετρητή στερεάς καταστάσεως και τους τον έδωσε.

Κάπως έτσι το ερευνητικό κέντρο απέκτησε ένα πολύτιμο εργαλείο. Οι νέοι τότε αυτοί μετρητές είχαν πολύ υψηλή διακριτική ικανότητα και ήταν απαραίτητοι για την μελέτη των σταθμών του 6He. Οι τρεις πρώτες στάθμες του 6He δεν είχαν διευκρινιστεί, παρά το μεγάλο θεωρητικό θεωρητικό ενδιαφέρον των επιστημόνων της εποχής. Τα πειράματα του Δημόκριτου κατάφεραν να τις προσδιορίσουν και τον Οκτώβριο του 1964 ο Γάγγας, ο Κοσσιονίδης κι ο  Ρηγόπουλος, σε συνεργασία με τον M.L. Ahmad δημοσίευσαν την εργασία με τίτλο «Excited states of He6».

Η επιστημονική αξία της συγκεκριμένης δημοσίευσης φαίνεται από το γεγονός ότι η εργασία αυτή καταχωρίστηκε στην κλασσική ανασκόπηση των F. Ajzenberg-Selove και T. Lauritsen, δύο χρόνια μετά, για τις τιμές των διεγερμένων καταστάσεων των ελαφρών πυρήνων. Με αυτόν τον τρόπο ο Δημόκριτος μπήκε για πρώτη φορά στους διεθνείς πίνακες αναφοράς, δίνοντας ώθηση στους Ελληνες ερευνητές ώστε να συνεχίσουν τα πειράματα.

Το απίθανο έτος 1965 – Οι 3 δημοσιεύσεις και το μπέρδεμα με τον… Δημόκριτο

Εχοντας ανεβάσει τον πήχη, μετά την πρώτη επιτυχημένη δημοσίευση, οι ερευνητές του Δημόκριτου έβαλαν αυτή τη φορά υψηλότερους στόχους. Το έτος 1965 ήταν ίσως το παραγωγικότερο όλων, όσο αφορά τουλάχιστον τον αριθμό των δημοσιεύσεων. Μέσα σε ένα χρόνο το ελληνικό ερευνητικό κέντρο παρουσίασε τρεις εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

Το όνομα του Δημόκριτου όμως δεν ήταν ακόμα τόσο γνωστό στο ευρύ επιστημονικό κοινό. Αυτό αποδεικνύεται από την… παρεξήγηση που δημιουργήθηκε όταν στην εργασία για τις στάθμες του 5H, ο Δημόκριτος παρουσιάστηκε ως ερευνητής και όχι ως το ερευνητικό κέντρο! Μάλιστα αυτό το λάθος δεν διορθώθηκε ποτέ, με αποτέλεσμα ο αρχαίος Ελληνας επιστήμονας να έχει διεθνώς αναγνωρισμένη δημοσίευση εν έτει 1965.

Για την συγκεκριμένη εργασία, συνεργάστηκαν οι Γάγγας,  Κοσιονίδης και  Ασημακόπουλος. Η διαδικασία για την έυρεση των σταθμών του 5He ήταν πολύ πιο δύσκολη και επίπονη, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα αναφέρει ο Βασίλης Κατσέλης, που είχε βοηθητικό ρόλο. Το Νοέμβριο του 1965, ολοκληρώθηκε με επιτυχία και δημοσιεύτηκε σε γνωστά επιστημονικά περιοδικά. Οι άλλες δύο εργασίες, άμεσα συνδεδεμένες με την πρώτη, δημοσιεύτηκαν με επιτυχία επίσης το 1965.

Το τέλος των πειραμάτων – Η συγκινητική αφοσίωση των ανθρώπων του Δημόκριτου

Μετά από σχεδόν μια δεκαετία γεμάτη διακρίσεις για τον Δημόκριτο, οι δυνατότητες των ερευνητών εξαντλήθηκαν. Η «Γκόλφω» ήταν πλέον ένας… αρχαίος επιταχυντής σε σχέση με τους υπόλοιπους που εφοδίαζαν εργαστήρια άλλων χωρών. Ο ίδιος ο Νίκος Γάγγας παραδέχθηκε, μέσω της ιστοσελίδας που παρουσιάζει την πορεία του Δημόκριτου, πως νέες εργασίες με έναν επιταχυντή 400 keV ήταν πολύ δύσκολο να γίνουν. Παρά τις όποιες προσπάθειες που έγιναν, οι πειραματισμοί του Δημόκριτου στην πυρηνική φυσική σταμάτησαν άδοξα.

Παρόλα αυτά, αξίζει κανείς να σταθεί στην αφοσίωση που είχαν οι ερευνητές αυτής της ομάδας, που έβαλαν την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη της σύγχρονης φυσικής. Διαβάζοντας τις σημειώσεις τους, είναι σχεδόν… συγκινητική η προσήλωση που έδειχναν στο έργο τους, αλλά και η αγάπη τους για την δουλειά τους.

«Η «Γκόλφω» χρειαζότανε ψύξη. Όμως για κλειστό κύκλωμα ψύξης δεν υπήρχε χρήμα. Με ένα βαρέλι και μια αντλία σκαρώσαμε ένα τέτοιο κύκλωμα. Αλλά το καλοκαίρι, το νερό της βρύσης ήταν ζεστό.

Ευτυχώς υπήρχε ένας παγοπώλης στη γειτονιά με τον οποίο είχαμε συνεννοηθεί και όχι μόνο μας προμήθευε πάγο την ημέρα, αλλά άφηνε και το ψυγείο του ανοιχτό για να παίρνουμε και το βράδυ. Επειδή μόνο ο Παναγιώτης είχε αυτοκίνητο και δίπλωμα οδήγησης, τα βράδια το έπαιρνα και εγώ, χωρίς δίπλωμα, και πήγαινα για πάγο» αναφέρει ο Νίκος Γάγγας ενδεικτικά…

Πηγή: users.otenet.gr

Διαβάστε Περισσότερα...

Η Τεχνητή Νοημοσύνη «διαβάζει» αρχαίο ελληνικό πάπυρο 2.000 ετών χωρίς να τον ανοίξει!

 

×

Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, επιστήμονες αποκωδικοποίησαν για πρώτη φορά έναν σφραγισμένο ελληνικό πάπυρο 2.000 ετών από την Ηράκλεια της Ιταλίας. Αποκαλύψεις για τον φιλόσοφο Φιλόδημο και τον αρχαίο ηθικό στοχασμό.

Ένα τεχνολογικό άλμα στη μελέτη της αρχαιότητας

Επιστήμονες κατάφεραν να διαβάσουν για πρώτη φορά έναν σφραγισμένο ελληνικό πάπυρο ηλικίας 2.000 ετών, χωρίς να τον ανοίξουν, χάρη σε τεχνητή νοημοσύνη (AI) και υψηλής ανάλυσης σάρωση. Ο πάπυρος προέρχεται από την αρχαία Ηράκλεια (Herculaneum), πόλη που καταστράφηκε από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.

Τα χειρόγραφα της Βίλας των Παπύρων ήταν μέχρι σήμερα τόσο εύθραυστα που κάθε προσπάθεια ανάγνωσης τα κατέστρεφε. Πλέον, με τη νέα τεχνολογία, διαβάζονται χωρίς να αγγίζονται.

Το έργο “Περί Κακιών” και ο Φιλόδημος

Ένα από τα πρώτα έργα που αποκρυπτογραφήθηκαν είναι το “Περί Κακιών” (On Vices) του Φιλόδημου, ενός σημαντικού Επικούρειου φιλοσόφου. Το έργο ρίχνει φως στις ηθικές και φιλοσοφικές συζητήσεις της ρωμαϊκής αριστοκρατίας, εστιάζοντας στις ανθρώπινες κακίες και τις αντίθετές τους αρετές.

Remaining Time -0:00

 

Μέχρι πρότινος, πιστευόταν ότι το συγκεκριμένο έργο επικεντρωνόταν κυρίως στην κολακεία. Η νέα ανάγνωση όμως αποκαλύπτει έναν ευρύτερο και βαθύτερο φιλοσοφικό στοχασμό, που δεν περιορίζεται σε ένα μόνο ελάττωμα. Αντιθέτως, φαίνεται να εξετάζει συγκριτικά τις ανθρώπινες κακίες και τις αντίστοιχες αρετές τους, προσεγγίζοντας μεθοδολογικά θέματα ηθικής συμπεριφοράς και ψυχικής κατάστασης. Αυτό ανατρέπει παλαιότερες υποθέσεις και προσφέρει νέες οπτικές για το πώς αντιλαμβάνονταν οι Επικούρειοι τη βελτίωση του χαρακτήρα και την πρακτική φιλοσοφία.

Η παγκόσμια συνεργασία “Vesuvius Challenge”

Το επίτευγμα έγινε στο πλαίσιο του Vesuvius Challenge, μιας διεθνούς πρωτοβουλίας που συντονίζει παπυρολόγους, ιστορικούς και ειδικούς στην τεχνολογία. Μέσα σε λίγους μήνες αποκρυπτογραφήθηκαν λέξεις όπως “πορφύρας” (μωβ) και “διατροπή” (αηδία), αποδεικνύοντας τη δυναμική του AI στη μελέτη της αρχαιότητας.

Ένα νέο κεφάλαιο για τη φιλοσοφία και την ιστορία

Η επιτυχής ανάγνωση του παπύρου PHerc. 172 ανοίγει τον δρόμο για την ανακάλυψη και άλλων χαμένων έργων. Συνδυάζοντας τεχνολογία και επιστήμη, επιστρέφουμε στη σκέψη των αρχαίων και μαθαίνουμε ξανά τι πίστευαν για την ηθική, τις αρετές και την ανθρώπινη φύση.

paidis.com

Διαβάστε Περισσότερα...