Διαβάστε πώς οι Αρχαίες Ελληνίδες καλλιεργούσαν από μικρή ηλικία το κάλλος της ψυχής και του σώματος, το οποίο ήταν γι’ αυτές το «τελικό αγαθό», την ίδια στιγμή που οι φιλόσοφοι (άνδρες και γυναίκες) δίδασκαν ότι την πρώτη θέση κατέχουν το καλό και το αγαθό, ενώ έπεται το δίκαιο και τελευταίο το χρήσιμο!..
H ΠΡΩΤΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ
«Οία η μορφή, τοιάδε και η ψυχή». (Αρχαίο Γνωμικό).
ΧΩΡΙΣ αμφιβολία ένα γνώρισμα των αρχαίων Ελλήνων και Ελληνίδων ήτο το κάλλος της ψυχής και του σώματος. Σε συνδυασμό μάλιστα και με το πνευματικόν κάλλος είχαμε την ιδεώδη μορφή των Ελλήνων.
Από τους χρόνους κατά τους οποίους εμπεδώθηκαν οι Ελληνικοί τρόποι και οι συνήθειες των προγόνων μας, αρχής γενομένης από τα χρόνια του Σόλωνος, όχι μόνον η νομοθεσία, αλλά και οι περί παιδείας θεσμοί ήσαν απόρροια αυτών των ιδεών. Έτσι η σύμμετρη ανάπτυξη και διάπλαση των πνευματικών, ψυχικών και σωματικών αρετών εθεωρούντο ως σκοπός ζωής. Όλοι οι πολίτες έπρεπε να διαθέτουν μία αρμονία στην σύνθεση αυτών των στοιχείων, που συγκροτούν την προσωπικότητα του ατόμου.
Το κάλλος της ψυχής και του σώματος ήτο το τελικό αγαθό, την ίδια στιγμή που οι φιλόσοφοι (άνδρες και γυναίκες) εδίδασκαν ότι την πρώτη θέση κατέχουν το καλό και το αγαθό, ενώ έπεται το δίκαιον και τελευταίο το χρήσιμον!
Από τη γέννηση κιόλας του παιδιού, η οικογένεια επανηγύριζε το γεγονός ως ευφρόσυνο συμβάν. Την πέμπτη ημέρα από της γεννήσεως υπήρχαν τα λεγόμενα αμφιδρόμια: Προ των θυρών της οικίας ετίθετο στέφανος, ενώ οι γνωστοί (συγγενείς και φίλοι) έστελναν δώρα. Βαστάζοντες δε το βρέφος το περιέφεραν περί την εστίαν, ως ένδειξη του γεγονότος ότι, το παιδί, αποτελεί πλέον μέλος της οικογενείας!
Την δεκάτη ημέρα συνεκαλούντο οι συγγενείς και οι φίλοι για νέα εορτή: Οι γονείς εώρταζαν τα γενέθλια και μαζί με τους προσκεκλημένους έθεταν το όνομα.1
Συνήθως το όνομα που έπαιρνε το παιδί ήτο από μία θεότητα του αρχαίου Ελληνικού πανθέου2 και συνήθως το παιδί έπαιρνε το όνομα του παππου του, όπως ακριβώς και σήμερα!
Τα παιδιά συνήθως τα εσπαργάνωναν (μ’ εξαίρεση στην Σπάρτη) σε ειδικές σκάφες ή λίκνους, καθώς και σε διάφορα σειόμενα κλινίδια (= νάκες τις λέμε σήμερον στα χωριά μας). Οι γυναίκες τα εβάσταζαν στις αγκάλες και οι μητέρες τα έτρεφαν με στοργή. Μάλιστα εάν η οικογένεια ήτο εύπορος, τα παιδιά είχαν την δυνατότητα να ζουν πολυτελώς και μάλιστα μετά μεγάλης επιμελείας!
Από τους χρόνους κατά τους οποίους εμπεδώθηκαν οι Ελληνικοί τρόποι και οι συνήθειες των προγόνων μας, αρχής γενομένης από τα χρόνια του Σόλωνος, όχι μόνον η νομοθεσία, αλλά και οι περί παιδείας θεσμοί ήσαν απόρροια αυτών των ιδεών. Έτσι η σύμμετρη ανάπτυξη και διάπλαση των πνευματικών, ψυχικών και σωματικών αρετών εθεωρούντο ως σκοπός ζωής. Όλοι οι πολίτες έπρεπε να διαθέτουν μία αρμονία στην σύνθεση αυτών των στοιχείων, που συγκροτούν την προσωπικότητα του ατόμου.
Το κάλλος της ψυχής και του σώματος ήτο το τελικό αγαθό, την ίδια στιγμή που οι φιλόσοφοι (άνδρες και γυναίκες) εδίδασκαν ότι την πρώτη θέση κατέχουν το καλό και το αγαθό, ενώ έπεται το δίκαιον και τελευταίο το χρήσιμον!
Από τη γέννηση κιόλας του παιδιού, η οικογένεια επανηγύριζε το γεγονός ως ευφρόσυνο συμβάν. Την πέμπτη ημέρα από της γεννήσεως υπήρχαν τα λεγόμενα αμφιδρόμια: Προ των θυρών της οικίας ετίθετο στέφανος, ενώ οι γνωστοί (συγγενείς και φίλοι) έστελναν δώρα. Βαστάζοντες δε το βρέφος το περιέφεραν περί την εστίαν, ως ένδειξη του γεγονότος ότι, το παιδί, αποτελεί πλέον μέλος της οικογενείας!
Την δεκάτη ημέρα συνεκαλούντο οι συγγενείς και οι φίλοι για νέα εορτή: Οι γονείς εώρταζαν τα γενέθλια και μαζί με τους προσκεκλημένους έθεταν το όνομα.1
Συνήθως το όνομα που έπαιρνε το παιδί ήτο από μία θεότητα του αρχαίου Ελληνικού πανθέου2 και συνήθως το παιδί έπαιρνε το όνομα του παππου του, όπως ακριβώς και σήμερα!
Τα παιδιά συνήθως τα εσπαργάνωναν (μ’ εξαίρεση στην Σπάρτη) σε ειδικές σκάφες ή λίκνους, καθώς και σε διάφορα σειόμενα κλινίδια (= νάκες τις λέμε σήμερον στα χωριά μας). Οι γυναίκες τα εβάσταζαν στις αγκάλες και οι μητέρες τα έτρεφαν με στοργή. Μάλιστα εάν η οικογένεια ήτο εύπορος, τα παιδιά είχαν την δυνατότητα να ζουν πολυτελώς και μάλιστα μετά μεγάλης επιμελείας!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου