Βραχογλυφικό στο Οχάιο, με μινωικά ταυροκέρατα!

Του Γιώργου Λεκάκη

Ένα μονοπάτι (μήκους 0,5 μιλίου) οδηγεί, μέσα από ένα φαράγγι, και κατά μήκος μη παγετωμένων βράχων ψαμμίτη της Μισισιππίας χώρας, που έχουν ύψος 6,1 – 19,8 μ., δίπλα σε έναν μικρό παραπόταμο, τον Sour Run, ο οποίος διασχίζει το φαράγγι[1]. Μέσα στο φαράγγι υπάρχουν αρκετοί μικροί καταρράκτες και ένα αρκετά μεγάλο βραχοκαταφύγιο. Στην ανατολική όχθη κυριαρχεί το ανατολικό Hemlock (Tsuga[2] Canadensis). Τα αγριολούλουδα και τα πουλιά είναι άφθονα.

Σκαρφαλωμένο σε μια κορυφογραμμή, λίγο έξω από το χωριό Λέο, στην κομητεία Τζάκσον, στον 39ο παράλληλο [39°9′2.91″N 82°40′29.29″W] ευρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος, Leo Petroglyph, μια κληρονομιά των Αμερικανών Ινδιάνων του αρχαίου Οχάιο (κατά κάποιους Αχαΐα). Προστατευμένη κάτω από μια στέγη του καταφυγίου, μια μεγάλη επίπεδη πλάκα (6,1 × 4,9 μ.) ψαμμίτη διατηρεί τα ίχνη ορισμένων από τις πιο αξιόλογες βραχογραφίες στο Οχάιο: 37 εικονιστικά σχέδια ανθρώπων, πουλιών, αποτυπωμάτων ποδιών ζώων και ανθρώπων, ένα ψάρι, ένα φίδι κ.ά. μορφές, λαξευμένες στον βράχο, που προεξέχει στην ήπια κλίση λόφου, επάνω από ένα απότομο φαράγγι.

Ένα πετρογλυφικό μάλιστα, εικονίζει πρόσωπο με «καπέλλο» μινωικά ταυροκέρατα (καθοσιώσεως)… (παρακατω φωτογραφία) – προσθέτοντας μία ακόμη από τις πολλές ενδείξεις στον μακρύ κατάλογο σχέσεων αρχαίων Κρητών, μάλιστα μινωικής εποχής, με την ήπειρο της Αμερικής… 

Η ακριβής ηλικία των σκαλισμάτων είναι άγνωστη, αλλά με βάση τον βαθμό φθοράς του μαλακού ψαμμίτη, τα σκαλίσματα πιθανότατα του 1000 – 1650 μ.Χ. Η τέχνη είναι πιθανότατα έργο του αρχαίου τοπικού πολιτισμού «του Οχυρού / Fort», όπως απλώς λέγεται (1000 – 1750 μ.Χ.). Οι έννοιες των σχεδίων είναι άγνωστες.

Το Leo Petroglyphs και Nature Preserve διαχειρίζεται τοπικά η Friends of Buckeye Furnace, με φροντίδα της Ιστορικής Εταιρείας Τζάκσον. Στις 10.11.1970, προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων των ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ: Γ. Λεκακης «Συγχρονης Ελλαδος περιηγησις». ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 5.11.2017.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Πριν τελικά εκβάλει στο Little Salt Creek και στην συνέχεια στον ποταμό Scioto κοντά στο Richmond Dale.

[2] Από την Ελλάδα και έως την Συρία, οι βουνοκορυφές λέγονται Τσούκα, ήδη από τους Πελασγούς:

• τσούκα, τζούκα < ιταλ. zucca < ιταλ. cocuzza < αρχαία ελληνική λέξη κύβη = κεφαλή. Η τσούκα είναι κεφαλή που ομοιάζει με τσουκάλα, τσουκάλι, τσικάλι.

arxeion-politismou.gr