Του Γιώργου Λεκάκη
Οι L. Autin και El. Letellier-Taillefer (του Πανεπιστημίου Σορβόννης) και η M.-Ad. Le Guennec (του Πανεπιστημίου του Κεμπέκ) εξέτασαν τους τοίχους ενός διαδρόμου, που συνδέει τα θέατρα της Πομπηίας με την Via Stabiana, με νέα ψηφιακή τεχνολογία απεικόνισης, που λέγεται RTI (Reflectance Transformation Imaging / μετασχηματισμού ανάκλασης).
Οι πολλαπλές γωνίες φωτισμού αυτής της υπολογιστικής φωτογραφικής μεθόδου αποκάλυψαν γρατσουνιές στον γύψο, που ήταν αόρατες με γυμνό μάτι και οδήγησαν στην αναγνώριση 300 επιγραφών, οι 79 των οποίων είναι νέες, στον γύψο, ο οποίος έχει εκτεθεί στα στοιχεία της φύσης, από τότε που ανασκάφηκε ο διάδρομος – δηλ. πριν από περισσότερα από 230 χρόνια!
Συνολικώς έχουν βρεθεί περισσότερες από 10.000 γνωστές επιγραφές στην Πομπηία, που αποτελούν μια «τεράστια κληρονομιά» του αρχαίου κόσμου.3
Οι πρόσφατα ανακαλυφθείσες επιγραφές περιλαμβάνουν εξομολογήσεις, προσβολές, αποχαιρετισμούς, μια εικόνα δύο μονομάχων που μάχονται και μια δήλωση αγάπης, λ.χ.:
- έναν βιαστικό αποχαιρετισμό προς έναν εραστή («Βιάζομαι. Αντίο, Σάββα μου, να μ’ αγαπάς!»,
- μια αφοσίωση της Μέθης, μιας σκλάβας από την Ατέλλα[1] Καμπανίας, στον αγαπημένο της Κρέστο / Χριστο, με μια έκκληση για την εύνοια της θεάς Αφροδίτης,
- η αρχή μιας δήλωσης αγάπης: «Η Ερατώ αγαπά…», κ.ά.
ΠΗΓΗ: «Digital scans unveil new love notes and sketches on ancient Pompeii wall», Reuters, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 19.1.2026.
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
[1] Η περιοχή κατοικείται από την Παλαιολιθική εποχή. Κατά τους προϊστορικούς χρόνους, η περιοχή της Ατέλλας, τουλάχιστον το τμήμα που βρίσκεται πλησιέστερα στο Κλάνιο, ήταν πεδινή και ελώδης. Το 1700 π.Χ., μια έκρηξη του Βεζούβιου κάλυψε ένα μεγάλο μέρος της πεδιάδας της Καμπανίας με τέφρα και λάπιλι. Η περιοχή της Ατέλλας καλύφθηκε με ένα στρώμα πάχους περίπου 40-50 εκατ. Σε πρόσφατες σωστικές ανασκαφές για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής, κοντά στο Γκριτσινιάνο, ανακαλύφθηκε ένα νεολιθικό χωριό με δύο καλύβες.
Γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ., η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ετρούσκους Έλληνες. Η πόλη, ιδρύθηκε μάλλον τον 5ο-4ο αιώνα π.Χ., ως Αντερλ / Ατερλ > λατινοποιημένα Ατέλλα.
Η Ατέλλα είναι μια μια από τις αρχαιότερες πόλεις στην Καμπανία. Κείται στον 40ό παράλληλο [40°57′35.96″N 14°15′33.66″E]. Τηn διέσχιζε η Βία Ατελάνα, η οποία οδηγούσε στην Κύμη (στα νοτιοδυτικά) και στην Καπούη (στα βορειοανατολικά). Μέρος της αρχαίας διαδρομής της Βία Ατελάνα σώζεται σήμερα, με το ίδιο όνομα (στο τμήμα που διέρχεται από το Φρατταμινόρε). Η πόλις έκοβε δικά της νομίσματα, ιδίως χάλκινα, με την επιγραφή ADERL στο οσκικό αλφάβητο. Κατελήφθη από τους Ρωμαίους το 210 π.Χ. Οι Ατελλάνοι αναγκάσθηκαν να μετακομίσουν στην Καλατία. Τον 1ο αιώνα π.Χ. ο Κικέρων έγραψε τόσο πολύ γι’ αυτήν, που μπορούσε να θεωρηθεί προστάτης της! Δυστυχώς μεταξύ 455 – 456 μΧ, κατεστράφηκε από τους Βανδάλους, του Γενσέριχου. Τα ερείπια της πόλης, που αποτελούνται από ιδιωτικές κατοικίες, πολυάριθμους τάφους και τον “κήπο του Βιργίλιου”. Το 1978 ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Ατελλανικών Μελετών. Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Agro Atellano, ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και βρίσκεται στο Succivo. – ΠΗΓΗ: Γ. Λεκάκης “Συγχρονης Ελλάδος περιηγησις”.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
- Λίβιος Τ., XXII, 61.11-12. XXVII, 3.6-7.
- Sextus P. F. De verborum significatu, I-XX.
- Προκόπιος Καισαρείας “Περί Γοτθικής Ομορφιάς”, III,8.
- Johannowsky W. στην Εγκυκλοπαίδεια της Αρχαίας Τέχνης, εκδ. Ινστιτούτο της Ιταλικής Εγκυκλοπαίδειας, Ρώμη, 1973.
- Ινστιτούτο Ατελανικών Μελετών.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου