Αρχαιολόγοι εντόπισαν αλυσίδες 2.300 ετών που ίσως συνδέονται με το εμπόριο σκλάβων των Κελτών

 

Αρχαιολόγοι στη Γαλλία εντόπισαν σπάνιες κέλτικες αλυσίδες 2.300 ετών που ενδέχεται να συνδέονται με το εμπόριο σκλάβων, μαζί με όπλα, νομίσματα και τελετουργικά ευρήματα.

Μια απρόσμενη ανακάλυψη σε αρχαιολογική ανασκαφή στη δυτική Γαλλία ενδέχεται να φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της κοινωνίας των Κελτών κατά την Εποχή του Σιδήρου. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν πέντε σιδερένιες αλυσίδες, εξαιρετικά σπάνιες για την περίοδο, οι οποίες ενδέχεται να σχετίζονται με τη διακίνηση ή την κράτηση σκλάβων.

Τα ευρήματα προήλθαν από ανασκαφή δύο ετών στον οικισμό της Allonnes, στην κοιλάδα του Λίγηρα, κοντά σε θρησκευτικό ιερό. Μαζί με τις αλυσίδες βρέθηκαν όπλα, εργαλεία, τελετουργικά αντικείμενα και εκατοντάδες αρχαία νομίσματα.

Πέντε σπάνιες αλυσίδες ηλικίας 2.300 ετών

Σύμφωνα με το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Προληπτικής Αρχαιολογικής Έρευνας (INRAP), οι αρχαιολόγοι εντόπισαν μία διπλή χειροπέδα, μία αλυσίδα για τον αστράγαλο και τρία θραύσματα από παρόμοια αντικείμενα. Το Ινστιτούτο χαρακτηρίζει τα ευρήματα «εξαιρετικά σπάνια» για το τέλος της Εποχής του Σιδήρου, η οποία τοποθετείται χρονικά μεταξύ 450 και 50 π.Χ., ενώ ο οικισμός της Allonnes ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ.Μία από τις χειροπέδες έχει διάμετρο μόλις 6 εκατοστά, γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανότατα προοριζόταν για γυναίκα ή παιδί. Η αλυσίδα για τον αστράγαλο ζυγίζει περισσότερο από 1 κιλό, κάτι που αναδεικνύει το μεγάλο σωματικό βάρος που αναγκάζονταν να φέρουν όσοι τη φορούσαν.

Η συνύπαρξη των αλυσίδων με πολεμικό εξοπλισμό οδήγησε τους ερευνητές στην εκτίμηση ότι ο οικισμός ίσως συνδεόταν με την υποδούλωση ή ακόμη και το εμπόριο ανθρώπων κατά τα τέλη της Εποχής του Σιδήρου. Ο ειδικός στη μεταλλουργία των Κελτών, Thierry Lejars, ανέφερε ότι η παρουσία όπλων και αλυσίδων υποδηλώνει μια ιεραρχικά οργανωμένη κοινωνία, με κυρίαρχες και υποτελείς ομάδες, στις οποίες ενδέχεται να περιλαμβάνονταν αιχμάλωτοι πολέμου ή σκλάβοι. Σύμφωνα με το INRAP, οι Γαλάτες υποδούλωναν αιχμαλώτους πολέμου, καταδικασμένους και οφειλέτες. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά που βρίσκονταν σε αυτή την κατάσταση στερούνταν τα δικαιώματά τους, μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορίου και συχνά εξαναγκάζονταν σε αγροτικές εργασίες.

Ένα σημαντικό μεταλλουργικό κέντρο

Οι ανασκαφές αποκάλυψαν επίσης έντονη μεταλλουργική δραστηριότητα. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν σπαθιά, αιχμές δοράτων, κλειδιά, εξαρτήματα ιπποσκευής και άλλα μεταλλικά αντικείμενα, κατασκευασμένα από σιδηρουργούς, χαλκουργούς, κασσιτερουργούς και άλλους εξειδικευμένους τεχνίτες. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο οικισμός αποτελούσε σημαντικό κέντρο παραγωγής μεταλλικών αντικειμένων. Στο θρησκευτικό συγκρότημα βρέθηκαν επίσης ενδύματα, δαχτυλίδια, φυλαχτά και προσωπικά αντικείμενα, τα οποία είχαν αποτεθεί ως αφιερώματα.

Πολλά από αυτά είχαν προηγουμένως λυγιστεί ή καταστραφεί σκόπιμα, πιθανότατα στο πλαίσιο θρησκευτικών τελετουργιών. Οι αρχαιολόγοι ανέσυραν ακόμη εκατοντάδες νομίσματα, κομμένα σε διάστημα μεγαλύτερο των πέντε αιώνων. Περίπου το ένα τρίτο έφερε ίχνη λιμαρίσματος, κοπής ή χαράξεων με καλέμι. Σύμφωνα με την ειδικό στα αρχαία νομίσματα Isabelle Bollard-Raineau, οι αλλοιώσεις αυτές αφαιρούσαν από τα νομίσματα τη χρηματική τους αξία και τα μετέτρεπαν σε μόνιμα αφιερώματα προς το ιερό.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο οικισμός της Allonnes συνδύαζε μεταλλουργική παραγωγή, θρησκευτικές πρακτικές και μια κοινωνική οργάνωση που χαρακτηριζόταν από έντονες ανισότητες.